All Chapters of My Daughter's Doctor is my Ex Lover: Chapter 221 - Chapter 230

Chapter 221Naramdaman ni Cormac na bumibigat ang kanyang mga talukap, tila isang mekanismong panangga ng katawan tuwing hindi siya maayos ang pakiramdam. Pagod na pagod siya, at nang hindi namamalayan, hinawakan niya ang kamay ni Naomi, dahan-dahang ipinikit ang mga mata upang magpahinga sandali.Mahigpit niyang hawak ang kamay ni Naomi, ngunit unti-unti rin niya itong binitiwan nang makatulog ang babae.Umalis si Naomi matapos makatulog si Cormac.Pagdating sa bahay, naligo siya, nagpalit ng damit, nagbukas ng isang lata ng potato chips, at saka naalala na mag-isa lang si Yda.Binuksan niya ang pinto ng silid ni Cormac at pinakain ang aso.“Okay na ang amo mo,” sabi ni Naomi.Parang naintindihan ni Yda ang sinabi niya. Pagkatapos kumain, humiga ito sa sofa at agad na nakatulog.Pumunta si Naomi sa silid ni Cormac, kumuha ng ekstrang pajama, at inilagay iyon sa isang paper bag—balak niyang dalhin iyon sa ospital mamaya.Binuksan niya ang laptop at tiningnan ang meeting summary na ipi

Chapter 223“Ako’y sampung taong gulang na, ano bang hindi ko alam?” sabi ni Neriah. “Alam kong nililigawan ni Doc Pogi si Mommy, at alam ko ring gusto ni Mommy si Doc Pogi.”“Sino ang nagsabi sa’yo na gusto ni Mommy si Doc Pogi? Hindi dapat basta-basta nanghuhula ang mga bata,” sabi ni Naomi habang marahang hinahaplos ang buhok ng anak.Tumayo siya at binuksan ang pinto ng silid ni Cormac. Agad na tumakbo palabas si Yda at masayang lumapit kay Neriah.Gustung-gusto talaga ni Neriah si Yda at hinaplos ang maputla nitong mukha.Habang papasok na si Naomi sa elevator, marahan siyang bumulong,“Kahit sa panaginip mo, tinatawag mo ang pangalan ni Doc Pogi.”Tahimik na pinanood ni Naomi ang pagbaba ng elevator.Mag-isa lang siya sa loob.Sumandal siya sa dingding ng elevator, at sa makintab na stainless steel, nakita niya ang sariling repleksyon.Bihira siyang malasing, at kapag nangyayari man iyon, maayos siyang kumilos—hindi tulad ni Ma’am Yannah, na kapag lasing ay walang ibang binabang

Chapter 225Lunes.Paulit-ulit na umiikot ang isang itim na Maybach sa harap ng Laguna Civil Affairs Bureau, mabagal ang takbo ngunit hindi humihinto.Sa loob ng sasakyan, matapos ang hindi mabilang na ikot, napatingin ang driver sa rearview mirror.Tahimik na nakaupo sa likurang upuan si Sir Cormac, naka-suot ng suit at kurbata, taglay ang natural na dignidad at awtoridad.Katabi niya ang isang babae.Suot ni Naomi ang isang simpleng asul na polo—payak ngunit elegante. Tahimik siya mula nang pumasok sa sasakyan, may kakaibang katahimikan at ganda ang kanyang presensya.Ang driver ay isang lokal, personal na tsuper ng General Manager ng Laguna subsidiary ng Lagdameo Group, at pansamantalang nagmamaneho para kay Sir Cormac. Marunong siyang lumugar—alam niya kung alin ang hindi dapat itanong, at lalong hindi dapat isipin. Sa mundo ng mayayaman, bihira ang tunay na kasal; kadalasan ay mga kasunduang itinakda. Pero ngayon… si Sir Cormac ay personal na nagdala ng isang babae sa Civil Affai

Chapter 227“Kung gano’n, tumalikod ka at humarap sa kabila,” sabi ni Naomi, sabay tulak sa dibdib ni Cormac.Medyo hindi komportable si Naomi na magkatabi silang matulog sa ganitong kainit na panahon.Tahimik na bumangon si Cormac at lumabas ng kwarto.Galit ba siya? naisip ni Naomi.Hindi lang talaga siya sanay.Sa loob ng tatlong taon, mag-isa siyang natutulog. Biglang may katabi ngayon—at sa totoo lang, sobrang awkward. Ang tigas ng katawan ng lalaki ay lantaran pang nakadikit sa kanyang puwitan. Kalimutan na ang pagtulog; hindi man lang siya makapag-concentrate kahit nakapikit.Huminga nang malalim si Naomi.Makalipas ang ilang sandali, bumalik si Cormac. Muli siyang humiga sa kama at hinila si Naomi papasok sa kanyang mga bisig. Ramdam ni Naomi ang lamig ng katawan nito at ang preskong amoy ng mint na shower gel. Napahinto siya sandali bago niya naintindihan ang nangyari.Isinandal ng lalaki ang kamay sa likod ng ulo niya, marahang hinila ang mukha niya palapit sa dibdib nito.“

Chapter 229Sa kabilang linya, akala ni Olivia ay nakaririnig lang siya ng guni-guni.“Nahihilo ako,” agad niyang sabi.Sumimangot si Rigor, na sanay namang makipagtalo sa kanya, at inalalayan siya. “Saan ang masama ang pakiramdam mo?” tanong niya.Ibina-baba na ni Cormac ang telepono.Inalalayan pa rin ni Rigor si Olivia. Si Georgia, na nakatayo sa gilid, ay narinig na nahihilo ang ina at nagmamadaling tatawag sana ng doktor, pero pinigilan siya ni Olivia.“Ayos lang ako,” sabi niya.Napatingin siya sa screen ng cellphone, tila nagdadalawang-isip kung guni-guni lang ba talaga ang narinig niya. Ang anak niyang kilala sa pagiging matigas at hindi sumusuko ay talagang nagsabing iuuwi niya ang girlfriend niya ngayong gabi.Biglang tumayo si Olivia sa sobrang saya—pero nawalan siya ng balanse at muntik nang matumba.“Mom, okay ka lang ba?” tanong ni Georgia, namumutla habang mabilis na sinalo ang braso niya.Tahimik na pumila ang pamilyang iyon, hindi gumagawa ng eksena, tila ayaw makata