Todos os capítulos de The Shadow Love of Mr. Zillionaire: Capítulo 61 - Capítulo 70

Magkasamang lumabas sina Mr. Yuzon at Marie. Napakadilim ng ekspresyon ni Dante at ang buong katawan niya ay naglalabas ng isang malamig at mapang-aping awra. Gayunpaman, hindi napigilan ni Marie ang sarili na magtanong. “Kuya… siya ba talaga ang may-ari ng studio na iyon? Hindi ako naniniwala.” Ang may-ari? Imposible.Para kay Marie, tiyak na nagpapanggap lang si Mheilin. Nang lumabas siya sa opisina ni Mheilin kanina, inilibot niya ang kanyang paningin sa studio. Mayroon doon na hindi bababa sa dose-dosenang mga empleyado. Mas malaki ito kaysa sa isang ordinaryong maliit na studio. Hindi naman binibigyan ng mga Cordova si Mheilin ng malaking pera sa nakalipas na mga taon, kaya saan naman ito kukuha ng puhunan? Kahit pa nakahanap ito kamakailan ng isang makapangyarihang backer, hindi naman magtatagal ang ganoong relasyon sa maikling panahon lang. Kung talagang may sumusuporta sa rito sa lahat ng taong ito, mabubuhay ba ito nang ganoon kahirap sa loob ng sariling pamilya?Binigyan na

Dahil sa biglang rebelasyon, naramdaman ni Mrs. Jane na tila nagkamali siya ng dinig. Higit sa pitong milyon? Si Mheilin mismo ang kumita niyon? Imposible.Seryosong nagsalita si Arkhel, “Pumunta si Rere para makita ito nang personal. Nakita pa niya ang studio ni Mheilin sa Oriental International Building.” Agad na natahimik ang buong ward.Nanlaki ang mga mata ni Mrs. Jane habang dahan-dahang kumakalat ang gulat sa kanyang mukha. “Ang sinasabi mo… totoo ba?”“Oo,” sagot ni Arkhel. “Talagang kumita siya ng higit sa pitong milyon noong nakaraang taon.” Sandaling natigil sa paghinga si Mrs. Jane. Ang pitong milyon ay hindi maliit na halaga. Paano nagawang kumita ni Mheilin ng ganyan kalaking pera? Paano niya iyon nagawa? “Kaya pala walang silbi ang pananakot sa kanya sa pera nitong mga nakaraang araw…” bulong ni Mrs. Jane habang nagngangalit ang mga ngipin. “Kaya pala.”Higit sa pitong milyon. Isipin pa lang iyon ay pakiramdam niya ay nasasakal na siya. Biglang nagdilim ang kanyang eks

Si Percival mismo ang naghatid kay Mheilin pabalik sa Oriental International Building. Bago ito bumaba ng sasakyan, pinaalala niya rito na susunduin siya ng driver mamayang gabi at sinabihang siguraduhing kakain nang maayos pagkatapos ng trabaho.Nabanggit ni Mheilin na gusto niyang makipag-hapunan kay Elise at agad na sinabi ni Percival na maaaring ihatid sila ng driver sa isang restaurant. Agad na nawalan ng gana ang dalaga. Ang talagang gusto niya ay mag-hot pot kasama si Elise, ngunit base sa ekspresyon ni Percival, malabong payagan siya nito. “Sige na nga.” Matamlay at tila napipilitan ang kanyang sagot, halatang hindi masaya dahil nawalan ng pagkakataong kumain ng hot pot.Sumulyap naman sa kanya ni Percival, isang bahagyang ngiti ang sumilay sa mga labi nito bago inutusan si Aldric na paandarin na ang sasakyan. Nanatili na nakatayo si Mheilin sa pasukan ng sandali, medyo namula pa rin ang kanyang mga pisngi. Kakarating lang ni Ysabel mula sa tanghalian nang mapansin siyang na

Matapos ibaba ang tawag kay Percival, kaswal na isinalaksak ni Mheilin ang lahat ng kanyang gamit sa loob ng kanyang handbag. Nang pumasok si Ysabel sa opisina at makita siyang muling nagkakalat at walang ingat na naglalagay ng gamit na tila piniga ang puso nito dahil sa panghihinayang. “Boss, ako na po ang gagawa.” Nagmamadali itong lumapit, inagaw ang bag mula sa mga kamay ni Mheilin at maingat na inayos ang lahat ng nasa loob. Ang mga luxury bag na ito ay maselan at sobrang napakamahal. Isang gasgas lang, agad na bababa ang halaga nito. Napatingin si Mheilin rito ng walang magawa. “Bakit mo ba iniingatan nang ganyan iyan?” Buntong-hininga ni Ysabel. “Masyadong manipis ang materyales nito. Sa susunod, bakit hindi na lang canvas bag ang gamitin mo? Pwede mong itapon-tapon ang mga gamit mo kahit paano mo gusto nang hindi nag-aalala.” Kahit man lang sa ganoong paraan, walang makakaramdam ng lumbay habang pinapanood itong pagmalupitan ang isang mamahaling handbag. Seryosong tumat

Ang mga salitang ‘May mali sa utak mo’ ay lalong nagpapula sa galit kay Mrs. Jane. Sumigaw si Mrs. Jane, “Nagbayad na ang babaeng iyon. Patay na siya—hindi pa ba sapat iyon?”“Hindi pa.” Malamig na sinabi ni Mheilin ang dalawang salitang iyon. Sa tingin ni Mrs. Jane, parang wala na itong puso. “Namatay siya para pagbayaran ang kasalanan niya sa pagkuha sa akin noon. Pero si Monica, kailangang pagbayaran ang sarili niyang mga kasalanan.” Seryosong sabi niya. “Hindi niya ginawa iyon! Bakit hindi ka naniniwala na aksidente lang ang nangyari sa kotse?” Pakiramdam ni Mrs. Jane ay mababaliw na ito. Ang pinaka-ayaw niya ay ang hindi pagtigil ni Mheilin sa pangyayaring iyon at ang ayaw nitong patawarin si Monica.“Ayaw mong putulin ang ugnayan natin, ’di ba? Sige.” malamig ang tonong binitawan ni Mheilin. Dahil nang simulan ungkatin ni Mrs. Jane ang nakaraan, nawalan na ng pasensya si Mheilin. Ayaw na niyang makipagtalo. Tumayo siya, kinuha ang bag, at naghandang umalis.Nang makita ito, ag