All Chapters of A Bound by Honor (Montenegro Series 1): Chapter 1 - Chapter 8

PROLOGUEAng ganda ng gabi sa labas ng glass walls ng Montenegro Luxury Mall, pero sa loob ng isa sa mga pinaka-exclusive na boutiques, tila huminto ang oras. Mula sa mezzanine floor kung saan matatagpuan ang private office ni Sir Theodore, kitang-kita ko ang lahat ng nangyayari sa baba."Wala kaming pera pambayad, sexy. Sa amin na 'to ah?" maangas na tanong ng lalaking mukhang foreigner ngunit nakakapagsalita ng Tagalog. Nakasuot ito ng kulay itim na pants at puting tee shirt habang nilalaro ang isang mamahaling kahon ng relo sa tapat ng counter.Napatigil ako sa pag-aayos ng mga schedule sa aking tablet. My heart skipped a beat. Hindi ito ang mga normal na customer. This was trouble. Mga magnanakaw na hangad ang kapahamakan."S-Sir, kailangan niyo po'ng magbayad," giit ng magandang sales clerk. Kahit na pilit niyang pinapanatili ang composure niya bilang empleyado ng Montenegro, bakas sa mukha nito ang takot. Ang kanyang mga kamay ay nanginginig habang nakahawak sa glass counter.Nan

CHAPTER 2Council's DinnerPagkatapos ng marahas na pag-angkin sa akin ni Sir Theodore ay agad kong sinunod ang utos nito. I cleansed myself and wore the dress he brought. Ang bagong dress na ipinahanda ni Sir Theodore ay isang emerald green silk slip dress. Yakap na yakap nito ang bawat kurba ng katawan ko—ang mga kurbang kanina lang ay pilit na inangkin ng kanyang mga kamay. Habang tinitingnan ko ang sarili ko sa salamin ng kanyang walk-in closet, hindi ko makilala ang babaeng nakaharap sa akin.Wala na ang simpleng secretary na si Coleen na laging naka-ponytail at naka-blazer. Ang nakikita ko ngayon ay isang babaeng mukhang pag-aari ng isang hari—isang babaeng tila nabahiran na ng madilim na mundo ng mga Montenegro. Ang labi ko ay medyo namamaga pa mula sa mapusok niyang halik kanina, at ang mga marka sa aking leeg ay pilit kong itinatago gamit ang concealer.Napahawak ako sa aking puson. May kakaibang pintig doon—hindi dahil sa sakit, kundi dahil sa ideya na sa loob ng ilang linggo

CHAPTER 4Matriarch's ArrivalHindi ko alam kung ilang oras akong nakatulog, pero nagising ako sa ingay ng mga sasakyang dumadating sa labas ng mansion. Ang sikat ng araw ay tumatagos sa mabigat na kurtina ng master suite. Paglingon ko sa tabi ko, wala na si Zayne. Ang tanging naiwan ay ang gusot sa unan at ang amoy ng kanyang bango na tila ayaw lumisan sa balat ko.Bumangon ako at halos mapatalon sa gulat nang makita ang tatlong babaeng naka-uniporme na nakatayo sa dulo ng kama."Good morning, Madame," sabay-sabay nilang bati habang nakayuko.Madame. Ang salitang iyon ay tila isang mabigat na korona na pilit inilalagay sa ulo ko. "A-Ah, good morning din po. Nasaan si Zayne?""Nasa study room po si Sir Zayne, Madame. Pinaghahanda na po niya kayo. Darating na po ang Donya sa loob ng tatlumpung minuto," sagot ng isa sa kanila. "Kami po ang naatasan na mag-ayos sa inyo. Narito na po ang isusuot niyo."Inilabas nila ang isang silk dress na kulay champagne. Simple lang ito pero kitang-kita

Inside the Walls(Andra’s POV) The newsroom felt colder that morning. Not because of the AC, but because of the silence—the kind that sits heavy, like everyone knew something was about to explode.The coffee machine sputtered in the background, printers hummed softly, and the faint click of keyboards echoed through The Daily Truth’s open floor. But for the first time since I joined the publication, I felt watched. Paranoid, maybe pero hindi ako ganito dati. Leo arrived minutes later, dark circles under his eyes, laptop bag slung loosely over his shoulder. “Didn’t sleep?” he asked. “Barely,” I admitted. “I kept replaying the dock recording. May narinig akong pangalan ko sa dulo.” He froze mid-step. “As in, literal— ‘Andra Enriquez, stop digging’?” I nodded. “Barely audible, pero malinaw.” Leo exhaled sharply. “Then we move fast before whoever that was realizes we still have the file.” Inside the glass-walled office, our editor, Ms. Valerio, was waiting. She was in her early fift