หวงรักในเงาแค้น의 모든 챕터: 챕터 181 - 챕터 190

“ไอริส! หยุดตรงนั้นเลยนะ”เมื่อได้ยินเธอพูดแบบนั้น เขาก็รู้ทันทีว่าไอริสกำลังโกรธเขา น่าจะเพราะเรื่องเมื่อวานนี้ ที่เขาดูแลเดลี่มากเกินไป เขาพึ่งรู้ว่าเธอรู้สึกยังไง เพราะเดลี่เตือนเขามาแล้วว่า อารมณ์คนท้องมักจะแปรปรวน อ่อนไหว น้อยใจง่าย แต่ก็ไม่คิดว่าคนที่เคยมีเหตุผลอย่างไอริส จะเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ แต่เขาก็รู้ดีว่า ขืนปล่อยให้เธอโกรธเขานานกว่านี้ ชีวิตเขาก็แทบไม่ต่างกับตกนรก“นี่คุณประชดผมเหรอ แค่ผมไม่รู้ว่าคุณแพ้กุ้ง คุณถึงกับโกรธผมมากขนาดนี้เลยเหรอ มันไม่ไร้สาระไปหน่อยเหรอ”“ฉันก็ไร้สาระแบบนี้แหละค่ะ ไปกันเถอะซีซ่าร์”“ผมขอโทษ!”ไอริสเดินหันหลังให้เขา และเดินกลับไปที่สวนแล้ว แต่ราเชนทร์ก็รู้สึกว่า หัวใจของเขาร้อนวูบ เมื่อเธอไม่คิดจะฟังแม้แต่คำขอโทษของเขาเลย จึงได้แต่เดินตามเธอไปที่โต๊ะอาหาร “คุณมาทำไม”“มากินข้าว”“คุณควรกลับไปกินกับคุณหมอ”“ให้เธอกินไปเองนั่นแหละ ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณ”“แต่ฉันไม่มี”"ไอริส ผมขอโทษจริง ๆ ที่ไม่เคยรู้ว่าคุณแพ้กุ้ง จะไม่ยกโทษให้ผมจริง ๆ เหรอ เมื่อคืนก็หนีไปนอนคนเดียว คุณรู้มั้ยว่าผมนอนไม่หลับทั้งคืนเลย"“งั้นเหรอคะ ถ้างั้นคุณมัวทำอะไรอยู่ทั้งคืนล่ะ”

“กินองุ่นค่ะนาวิน หวานมากเลย… อย่าพูดมากค่ะ”ริย่าหันไปป้อนองุ่นให้นาวิน และใช้สายตาขู่เพื่อให้เขาหยุดพูด และรีบหันมายิ้มให้“จริงสิถ้าแกกลับไปทำงาน ฉันก็จะกลับไปเหมือนกัน พอดีเลยกำลังเบื่อ ๆ อยู่”"อะไรกันล่ะริย่า ไหนบอกว่าจะอยู่ดูแลผมไง"“ก็คุณหายดีแล้วไม่ใช่เหรอ”"หายดีอะไรล่ะ ยังมีแผลอยู่เลย พอเห็นเพื่อนแล้วลืมผมทุกที"“เอาล่ะริย่า แกก็อยู่ดูแลนาวินไปก่อน ช่วงนี้ที่บริษัทคงยังไม่มีงานเร่งอะไรหรอก ฉันก็แค่จะแวะไปเยี่ยมรดาหน่อยเท่านั้นเอง แกยังไม่ต้องไปหรอก”“อืม ก็ได้เอาอย่างที่แกว่านั่นแหละ”“ผมอยากกินองุ่นอีก อร่อยดี”“ก็หยิบเองสิคะ”“ป้อนหน่อยสิ นะ ๆ”ไอริสไม่เคยเห็นนาวินในมุมนี้มาก่อนเลย เธอพึ่งจะสังเกตว่า เวลาที่นาวินยิ้มแบบนี้ ก็มีส่วนคล้ายราเชนทร์อยู่มาก เพียงแต่เขาไม่ดูโหดเท่ากับราเชนทร์ และคุยเก่งมากกว่าราเชนทร์“ถ้าคุณจะไปที่บริษัท ก็ไปเลยดีมั้ย ไม่ต้องไปรบกวนพวกเขาหรอก”เธอหันไปมองหน้าของเขา ก็รู้ว่าราเชนทร์คงมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอ “ริย่า นาวินงั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะ เอาไว้วันหลังค่อยนัดทานข้าวกัน”“ครับ เดี๋ยวผมไปส่ง”“ไม่ต้องหรอก นายเดี้ยงขนาดนี้นั่งเฉย ๆ เถอะ ได้โอกา

“หมายความว่า…”“ทุกครั้งที่มีแขกมาเยี่ยมโรงเรียน ฉันกับคุณครูที่นั่นก็จะทำอาหารและน้ำดื่มอร่อย ๆ เอาไว้เพื่อรับแขก หวังว่าอาจจะมีสักคนที่มองแล้วรู้สึกรักและเอ็นดู จนอยากพาเรากลับไปเลี้ยงที่บ้าน เด็ก ๆ ทุกคนอยากมีพ่อแม่ อยากสัมผัสถึงความรักความอบอุ่นในครอบครัว”ไอริสอึ้งไปทันทีเมื่อรดาพูดจบ เธอลืมไปเลยว่ารดาเป็นเด็กกำพร้ามาก่อน แม้ว่าฉัตรพงศ์จะรับเธอมาเลี้ยงดูอย่างดี แต่เธอก็ไม่ได้มีอิสระ และยังห่างไกลคำว่าได้รับความอบอุ่นมากนัก“คุณกำลังจะบอกฉันว่า ให้ฉันไว้ใจราเชนทร์เหรอคะ”“ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นหรอกค่ะ ฉันรู้ดีว่าคุณคิดอะไร คุณมีสิทธิ์จะเข้าใจผิดได้ค่ะ ฉันเข้าใจ แต่คุณอย่าลืมสิ่งที่เคยผิดพลาดในอดีตนะคะ ฉันไม่ได้อยากจะตอกย้ำคุณ แค่อยากจะเตือนว่า บางทีสิ่งที่เราเห็น มันอาจจะไม่ใช่สิ่งที่คิดก็ได้ แล้วก็คุณราเชนทร์รักคุณซะขนาดนั้น ใคร ๆ ก็มองออกว่าเขาเป็นห่วงและหวงคุณมากขนาดไหน ฉันไม่อยากให้คุณตัดสินเขาเพราะเรื่องหมอคนนี้”“ฉันคงจะใจแคบมากจริง ๆ”แค่ได้ดื่มน้ำมะนาวผสมน้ำผึ้งอุ่น ๆ เข้าไป ไอริสก็รู้สึกว่าร่างกายของเธอกลับมามีแรงมากขึ้น ไม่คิดมาก่อนเลยว่าการมาหารินรดา จะทำให้เธอสบายใจมากขนา

ไอริสนิ่งไปทันที เมื่อเดลี่พูดจบ “คุณไม่โกรธฉันเหรอคะ ที่ฉันทำท่าทางแบบนั้นใส่คุณ”“คุณลืมไปแล้วเหรอคะว่าฉันเป็นหมอ สภาวะอารมณ์ของคุณตอนนี้เกิดจากฮอร์โมนที่ผิดปกติในช่วงไตรมาสแรก บางคนก็อาจจะมีถึงขั้นกรีดร้อง ทำร้ายตัวเอง น้อยใจคนรอบข้าง และบางทีก็ทำร้ายสามีตัวเองก็มี ฉันเข้าใจภาวะนี้ดีค่ะ”“นี่ฉัน…. ป่วยเหรอคะ”“ไม่ใช่ค่ะ ภาวะอารมณ์ผู้หญิงตั้งครรภ์ กับคนที่ป่วยเพราะสภาวะจิต ต่างกันเยอะค่ะ ในกรณีของคุณ ฉันพอจะรู้ว่าเกิดจากสาเหตุอะไร เป็นเพราะว่าฉันสินะคะ”ไอริสเงียบไปทันที เมื่อเดลี่พูดออกมาตรงจุด โดยที่เธอแทบจะไม่ต้องพูดเลยด้วยซ้ำ “ฉันเข้าใจคุณนะคะ แต่ราเชนทร์กับฉัน ไม่ได้เป็นอะไรอย่างที่คุณคิดจริง ๆ แต่ฉันก็เข้าใจทั้งคุณและราเชนทร์ ดังนั้นช่วงนี้ถ้าคุณยังมีภาวะอารมณ์ที่ไม่คงที่ ฉันก็เข้าใจได้ และจะบอกให้ราเชนทร์เข้าใจด้วย”“ขอบคุณค่ะ”แม้ว่าไอริสจะทำเหมือนเข้าใจ แต่เธอก็รู้ดีว่า สิ่งที่เธอรู้สึก ไม่ได้เกี่ยวกับภาวะที่เธอท้อง แต่เกี่ยวกับพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปของราเชนทร์ต่างหาก เมื่อเดลี่ตรวจและนวดมือเธอเสร็จ ก็จะไปนวดที่ขา ไอริสจึงรีบดึงกลับมาทันที“อย่าเลยค่ะคุณหมอ คือว่า… ไม่ดีหรอ

ไอริสยืนหันหลังและกลืนก้อนแข็งลงคอไป เธอไม่รู้ว่าตัวเองจะทนอยู่ได้อีกนานแค่ไหน ที่ต้องเห็นเขายิ้มให้กับผู้หญิงคนอื่น ทั้งต่อหน้าและลับหลังทุกมื้ออาหารต้องทนนั่งฟังทั้งสองคน นั่งคุยกันเรื่องเก่า ๆ สมัยทั้งคู่เรียนด้วยกัน แม้แต่ตอนที่เดลี่มาตรวจ และสอนให้เขานวดผ่อนคลายให้เธอ ท่าทางของทั้งคู่ ทำเหมือนกับว่าเธอเป็นคนนอก“ไม่ใช่แบบนั้นไอ้บื้อเอ๊ย นวดแบบนั้นได้เส้นเลือดแตกพอดี เอามือมา ฉันทำให้ดู ค่อย ๆ คลึงเบา ๆ แบบนี้”ไอริสต้องทนเห็นภาพพวกนี้ซ้ำ ๆ แม้ว่าทั้งคู่ จะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม“โอเคเข้าใจแล้ว ทำให้ดูแบบนี้ตั้งนานก็รู้เรื่องแล้ว มาเถอะไอริส เดี๋ยวผมจะลองนวด….”พรึบ!ไอริสดึงมือกลับมา และเบือนหน้าหนีทันที ทั้งคู่จึงรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป “ไอริสคือผม…”“วันนี้พอแค่นี้เถอะค่ะ ฉันเหนื่อยแล้ว”“แต่ว่า…”“ฉันบอกว่าเหนื่อยแล้ว! ไม่ได้ยินเหรอ”“คุณ!”“นี่! นายบอกว่าจะรีบออกไปสั่งงานไม่ใช่เหรอ ไปเถอะป่านนี้เรวินคงรอแย่แล้ว รีบไปเถอะ”ราเชนทร์กำลังโมโห เมื่อถูกไอริสตะคอกใส่ แต่เดลี่ห้ามเขาและรีบไล่ออกไป เพราะไม่อยากให้ทั้งสองคนทะเลาะกัน“เป็นบ้าขึ้นทุกวัน ใครจะไปตามอารมณ์ของเธอทัน ฉันไปก่อ