หวงรักในเงาแค้น의 모든 챕터: 챕터 191 - 챕터 200

“ได้ยินมั้ยริย่า ไม่เป็นไรแล้ว หลานก็ปลอดภัย”“เชอะ! ก็ลองเป็นอะไรสิ แม่จะเผาโรงพยาบาลนี้ให้ราบเลย เผื่อคนหน้าหนาจะพอรู้ตัวซะบ้างว่า ทำร้ายคนอื่นยังไง"“พอทีริย่า ตอนนี้ไอริสก็ยังไม่ฟื้น อยู่ไปก็รบกวนเปล่า ๆ พวกเรากลับกันก่อนเถอะ ไอริสจะได้พักผ่อน ไปเถอะริต้า”“ค่ะ ราเชนทร์คะ ถ้าอย่างนั้นฉันกลับก่อนนะคะ ถ้าไอริสฟื้นแล้ว ก็โทรบอกฉันด้วย”“ขอบคุณมากนะรดา”ทั้งหมดเมื่อเห็นว่าไอริสปลอดภัยแล้วก็รีบกลับทันที นาวินเองก็ทิ้งงานที่บริษัทมาเหมือนกัน เขาจึงรีบพาริย่ากลับไปด้วย เพื่อให้เธอได้สงบอารมณ์ลง เมื่อทุกคนออกไปจนหมดแล้ว เดลี่จึงได้ถอดหน้ากากอนามัยออก ส่วนราเชนทร์ตอนนี้ รู้สึกผิดที่ดึงเดลี่มาเดือดร้อนด้วย“ขอโทษนะเดลี่”“ช่างเถอะนายไม่ผิดหรอก ฉันเข้าใจทุกคนดี”“อือ…”“ไอริส คุณฟื้นแล้วเหรอ”ไอริสค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เมื่อมองเห็นคนที่นั่งจับมือเธออยู่ข้างเตียง ก็รีบสะบัดมือและเบือนหน้าหนี ไม่คิดว่าอีกฝั่งที่หันมา ก็จะพบกับเดลี่ ที่ยืนมองเธออยู่ เธอจึงได้แต่นอนนิ่ง ๆ บนเตียง“คุณไอริสคะ ตอนนี้ร่างกายคุณกำลังอ่อนแอมาก ฉันพึ่งจะฉีดยากันแท้งไปให้คุณ แต่เลือดยังไม่หยุดไหล อาจจะต้องรออีกสักวันสองวันน

"คุณไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นพ่อของลูกฉันค่ะคุณราเชนทร์ ออกไปจากชีวิตของฉันกับลูก แล้วไปหาคนที่คุณอยากอยู่ด้วยเถอะค่ะ”ราเชนทร์ช็อคไปทันที เมื่อไอริสพูดจบ น้ำตาลูกผู้ชายไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง วันนี้สิ่งที่เขาทำผิดพลาดไป ทำให้เขาสูญเสียเธอไปจริง ๆ งั้นเหรอ “ไอริส….”“ออกไปเถอะค่ะ ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก และหวังว่าจากวันนี้ คุณจะปล่อยเราไป แล้วกลับไปใช้ชีวิตที่คุณต้องการ”“แต่ชีวิตผมต้องการคุณกับลูก”“คุณกลับไปถามตัวเองให้ดี ๆ เถอะค่ะว่า คุณต้องการใครกันแน่ อ้อมแขนของผู้ชายที่กอดผู้หญิงคนอื่น… ฉันไม่ต้องการ ตอนนี้ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับคุณอีกแล้ว ออกไปเถอะค่ะ”“ไม่! ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น ผมจะอยู่ตรงนี้ จนกว่าคุณจะยอมรับฟังเหตุผลของผม ได้โปรดเถอะไอริส ไม่ว่าคุณจะโกรธ หรือเกลียดผมแค่ไหน แต่ยังไงลูกต้องมีพ่อ”“ไม่จำเป็นหรอกค่ะ พ่อที่ไม่พร้อมจะดูแลเขา สู้ไม่มีตั้งแต่แรกซะดีกว่า กลับไปหาคนรักเก่าของคุณเถอะค่ะ ฉันกับลูกใช้ชีวิตต่อไปได้ โดยไม่จำเป็นต้องมีคุณ”ราเชนทร์คุกเข่านิ่ง ไม่ยอมลุกขึ้น ไอริสแม้จะโกรธและเสียใจ จนอยากจะตัดขาดเขาให้จบ ๆ ไป แต่แค่เห็นราเชนทร์คุกเข่าอยู่ข้าง ๆ น้ำตายังไหลไม่หยุดเ

ไอริสนั่งนิ่งไปอีกครั้ง เมื่อเดลี่พูดทุกอย่างออกมา“เขาเป็นห่วงคุณมาก เพราะเห็นว่าพักหลัง ๆ อารมณ์คุณฉุนเฉียวง่าย แต่ใครจะรู้ละคะว่าไอ้บื้อนั่น จะคิดไม่ถึงว่าคุณเป็นแบบนั้นเพราะหึงหวงเขา ซึ่งฉันเคยเตือนเขาไปก่อนหน้าที่จะมาแล้วว่า การที่ฉันเข้าไปอยู่ร่วมกับพวกคุณในบ้าน ยังไงก็ต้องมีปัญหาแน่ แต่เขาบอกฉันว่ายังไงรู้มั้ยคะ”มีก็ดีกว่าไม่มี ความปลอดภัยของไอริสกับลูก เป็นสิ่งที่ฉันให้ความสำคัญที่สุดในชีวิต เธอไม่รู้หรอกว่าฉันดีใจมากแค่ไหน ที่ฉันจะมีลูกกับผู้หญิงที่ฉันรักมากที่สุด ไอริสเริ่มรู้สึกผิด น้ำตาหยดน้อยเริ่มไหลลงไปที่หน้าจอมือถือของราเชนทร์ ซึ่งเป็นรูปของเธอถ่ายคู่กับเขาเมื่อนานมาแล้ว และเขาไม่เคยเปลี่ยนเลย เดลี่เห็นหน้าไอริส เธอก็เริ่มมีความหวังมากขึ้น และคิดว่าสิ่งที่เธอพูด จะทำให้ไอริสให้อภัยราเชนทร์“ราเชนทร์กลัวว่าคุณจะเหงา ก็เลยอยากให้หมาป่าตัวนั้น ได้เข้าไปหาคุณบ้าง เขาก็เลยมาขอร้องให้ฉันช่วย แต่ฉันพูดตามตรงนะคะ ฉันใจไม่กล้าอย่างที่คุณทำ ที่พาเจ้าหมาป่าบ้าเลือดนั่นเดินเล่นเหมือนหมาพูดเดิ้ล ซึ่งฉันทำไม่ได้จริง ๆ แค่เห็นหน้ามัน ฉันก็ขาสั่นจนเดินไม่ไหวแล้วค่ะ”ไอริสยิ้มออกมาทั

“ขอบคุณค่ะคุณหมอ”ริย่าและนาวินหันไปคุยกับเดลี่ต่อ หลังจากที่เธอยื่นรูปลูกชายที่ไม่เคยเปิดเผยที่ไหนมาก่อนให้พวกเขาดู “จริงเหรอคะ! ถ้าฝากไข่เอาไว้ เราสามารถระบุได้แบบนั้นเลยเหรอคะ”“ใช่ค่ะ แต่ทุกอย่างมันก็ขึ้นอยู่กับดีเอ็นเอและยีนส์ของพ่อแม่ด้วยนะคะว่า จะทำได้มากแค่ไหน แต่ความจริงแล้ว ยังไงการปล่อยให้ตั้งครรภ์โดยธรรมชาติ ก็ดีกว่าการทำแบบนี้ค่ะ”ริย่าตั้งใจฟังเต็มที่ เพราะเธอตกหลุมรักลูกชายของหมอเดลี่ที่มีเค้าโครงหน้าแบบไทย ผมดำแต่ตาของเขาได้พ่อที่เป็นคนออสเตรีย และมีผิวที่ละเอียดเหมือนคนเอเชียเหมือนแม่“ยอดไปเลยนะคะ คุณหมอลูกชายของคุณหล่อมาก ๆ เลยค่ะ ชื่ออะไรเหรอคะ”“เควิน ริคเกอร์ค่ะ”“เควิน ว้าว… หล่อตั้งแต่เด็ก ๆ เลยนะคะ พ่อแม่เป็นศาสตราจารย์แบบนี้ เควินก็คงจะเรียนเก่งเหมือนกันใช่มั้ยคะ”“ก็ไม่ถึงขนาดนั้นค่ะ ฉันกับวิลพยายามให้เขาได้เรียนรู้ด้วยตัวเอง เพื่อหาสิ่งที่เขาชอบ เราตกลงกันแล้วว่าจะไม่บังคับให้ลูกเรียนเหมือนกับเราสองคน”ไอริสนั่งฟังเดลี่กับริย่า และนาวินคุยกัน ก็อดนึกถึงลูกของเธอไม่ได้ว่า โตขึ้นมาเขาจะเป็นยังไง หน้าตาเหมือนใครและนิสัยจะได้ใคร แต่ตอนนี้เธอเริ่มเป็นห่วงราเชนท

“ค่ะ กลับบ้านของเรากัน”ก๊อก ก๊อก ประตูเปิดออกมา ตามด้วยหมอเดลี่ที่เดินยิ้มให้ทั้งคู่ เมื่อเห็นสีหน้าที่ดีขึ้นของราเชนทร์ก็รีบแซวทันที“พอรู้ว่าไม่มีเชื้อที่จะทำให้คุณไอริสติดได้ ก็รีบเผ่นมานี่เลยนะ แม้แต่เซ็นออกจากโรงพยาบาลก็ยังไม่ทำ ถึงจะเป็นเจ้าของแต่กฎก็คือกฎนะยะ”“เข้าใจแล้วน่า ว่าแต่ไอริสยังต้องตรวจอะไรอีกมั้ย ฉันจะได้พากลับบ้าน”“ไม่ต้องรีบร้อน ยังไงวันนี้ก็ได้กลับบ้านแน่ ๆ คุณไอริสอาบน้ำแต่งตัวก่อนได้เลยนะคะ เดี๋ยวก่อนกลับบ้านไปอัลตร้าซาวด์ดูอีกครั้ง ช่วงนี้ก็ต้องระวังเป็นพิเศษ”"ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะคุณหมอ"“ยินดีมาก ๆ ค่ะ เอาล่ะไอ้เสือ เจอกันที่ห้องตรวจนะ”“ขอบใจมากนะเดลี่”“โชคดีชะมัดที่ไม่ต้องกลับไปรบกับเจ้าหมาป่ายักษ์ของนาย ขอบคุณไอริสที่ช่วยชีวิตฉันเอาไว้นะคะ ไม่อย่างนั้นคงหอบชีวิตน้อย ๆ นี้กลับไปหาลูกกับสามีไม่ได้แน่”“โธ่ อย่ามาทำเป็นสำออยหน่อยเลย ก็แค่หมาป่าเอง”“พูดมากเอาล่ะ รีบไปเปลี่ยนชุดเถอะค่ะ เดี๋ยวเจอกันที่ห้องตรวจ”“ค่ะคุณหมอ”“มาเถอะผมพยุงลงจากเตียงเอง”“ขอบคุณค่ะ”หลังจากตรวจเสร็จแล้ว เดลี่ก็ยิ้มออกมาทันที แม้ว่าจะยังไม่พ้นภาวะเสี่ยงอันตราย แต่ก็นับว่าเป็นเรื่อ