Semua Bab Forbidden Love ของต้องห้ามทายาทมาเฟีย: Bab 31 - Bab 40

ใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรงตบ เขาค่อยๆ หันกลับมา พร้อมกับใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มระงับความเจ็บจนชาจากฝ่ามือน้อยๆ ของเธอ ดวงตาคมกริบฉายแววอำมหิตจ้องเธอเขม็งอย่างที่เธอไม่เคยเห็นเขาใช้สายตาแบบนี้กับเธอมาก่อน ยกเว้นวันนั้น วันที่เขาอัดไอ้คนที่มันจะฉุดเธอจนยับ แต่ด้วยความที่เป็นคนอวดดีมาแต่ไหนแต่ไร จึงไม่รู้สึกผิด เธอเชิดหน้าขึ้นอย่างถือดี มองจ้องตาเขาตอบกลับไปอย่างไม่ลดละ กรามแกร่งขบกันแน่นจนสันกรามขึ้นนูน มือใหญ่กำหมัดจนสั่นไปทั้งแขน พยายามระงับไฟโทสะที่กำลังโหมอยู่ในใจ แต่ท่าทางอวดดีของคนตัวบางตรงหน้า ทำให้เส้นความอดทนของเขาขาดผึงลงทันทีในวินาทีนั้น “เก่งนักใช่ไหม มานี่เลย” มือใหญ่กำรอบข้อมือเล็กแล้วกระชากลากถูเธอมาโยนลงที่กลางเตียง ก่อนตรงขึ้นคร่อมทับเธอ เขาจับเธอปล้ำถอดเสื้อสูทตัวสวยของเธอโยนทิ้ง แล้วถลกถอดชุดเดรสสีดำตามลงไปทิ้งกองที่พื้นอย่างรวดเร็ว “อ๊ายย ไคล์ ปล่อยฉันนะ หยุด ไอ้บ้า” เขาโน้มใบหน้าลงไปประกบปากหยักได้รูปลงบนกลีบปากนุ่มนิ่มเพื่อปิดกั้นเสียงกรีดร้องโวยวาย ริมฝีปากบดเบียดกันอย่างโหยหิวรุนแรงตั้งแต่เริ่ม

บอดี้การ์ดหนุ่มกระวนกระวาย ไม่รู้จะทำอย่างไรดี ก็พอดีกับมีสายโทรเข้า เขารีบกระโจนไปที่โทรศัพท์มือถือ แต่ก็ต้องทำหน้าผิดหวัง เมื่อคนที่โทรเข้ามาคือคนรักเก่าของเขาเอง “ไคล์คะ ฉันรอคุณอยู่ที่ล็อบบี้โรงแรม คุณลงมาหาฉันได้หรือเปล่า” “คุณมีอะไรหรือเปล่าเคธี่ แล้วร่างกายคุณโอเคแล้วหรือ” “ยังไม่ค่อยโอเคค่ะ แต่ฉันต้องการเจอคุณ ได้โปรด ลงมาหาฉันได้ไหม แค่แป๊บเดียวก็ได้” ไคเลอร์ถอนหายใจอย่างหนักหน่วง เจ้านายสาวก็ยังตามหาไม่เจอ คนรักเก่าก็ยังตามมาวุ่นวายอีก ไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไร ถึงได้มาหาเขาถึงที่ ทั้งๆ ที่ไม่ควรทำอะไรแบบนี้เลย “ไคล์” สาวสวยในชุดเสื้อแขนยาวกางเกงขายาว ใส่ผ้าพันคอปิดบังร่องรอยนิ้วมือทั้งห้าที่ลำคอระหง วิ่งตรงเข้าสวมกอดเขาเอาไว้แน่นๆ ทันทีที่เขาเดินลงมาหา ทันทีที่ได้รับความอบอุ่นจากอ้อมกอดของคนที่ยังอยู่ในหัวใจเสมอ ร่างบางก็ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยนอย่างน่าสงสาร เขาจึงต้องกอดกระชับตัวเธอไว้แน่นๆ เพื่อปลอบโยน พลอยชมพูเดินผ่านล็อบบี้โรงแรมหกดาวก็ต้องชะงักยืนอยู่กับที่ เมื่อภาพชายหญิงที่กอดกันกล

“อืมมม เจ็บหรอ ตอนผมทำ คุณร้องเจ็บ แล้วตอนเขาทำ คุณร้องว่าอะไร ฮะ” “เรื่องของฉัน อื้อออ” ทันทีที่คนตัวบางอวดดีกับเขาอีกครั้ง เขาก็พาเธอลุกขึ้นมาเช็ดตัวจนแห้ง แล้วช้อนอุ้มเธอไปวางลงที่ปลายเตียงโดยที่เขายืนอยู่ที่พื้น พลอยชมพูพยายามจะลุกหนีเขา แต่คนตัวโตก็ดึงขาเธอเอาไว้ เขานั่งคุกเข่าลงที่พื้นแล้วก้มหน้าลงกดจูบที่เนินเนื้ออวบอูมไร้เส้นขนของเธอ แล้วตวัดลิ้นสากละเลงเร้าบนกลีบกุหลาบงามของเธอจนทั่ว สัมผัสแปลกใหม่ทำเอาคนที่ไม่เคยต้องมือชายคนไหนนอกจากเขาร้องครางลั่น ดอกกุหลาบดอกโตขับน้ำหวานออกมามากมายราวกับต้องการประจานความรู้สึกของเจ้าของ ปากร้ายดูดดึงติ่งเกสรสาวของเธอแรงๆ สลับกับตวัดลิ้นระรัว เธอสอดมือเข้ากำจิกที่กลุ่มเส้นผมของเขา แอ่นกลีบดอกไม้ให้เขาปรนเปรอเธอได้ถนัดขึ้น “อ๊า อ๊า ไคล์ อื้ออ” เสียงน้ำหวานกระทบลิ้นของเขาดังเฉอะแฉะลามกยิ่งเร้าอารมณ์หนุ่มสาวให้พุ่งทะยาน เลือดร้อนๆ วิ่งไหลแล่นพล่านไปทั่วร่าง หน้าท้องแบนราบหดเกร็งแน่น สะโพกผายส่ายร่อนเล่นกับลิ้นร้าย เพียงชั่วอึดใจ สาวสวยกระดกบั้นท้ายเกร็งค้าง ใบหน้

ในช่วงเช้าตรู่ บอดี้การ์ดหนุ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเพราะว่ารู้สึกร้อนจนเหงื่อออก นั่นเป็นเพราะคนตัวบางที่นอนกกกอดกันมาทั้งคืนตัวร้อนราวกับไฟ “คุณพลอย ตัวร้อนจี๋เลย” เขารีบลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตา แล้วรีบลงไปหาซื้อยาแก้ไข้และยาคุมฉุกเฉินให้กับเธอ พร้อมทั้งอาหารเช้าแบบง่ายๆ ที่ก็ไม่รู้ว่าเธอจะยอมกินไหม “คุณพลอยครับ ลุกมาทานข้าวทานยาก่อนนะ” “อืออ” คนตัวบางที่ใบหน้าและลำตัวแดงก่ำเพราะพิษไข้ ลืมตาขึ้นมาด้วยความยากลำบาก เธอมองใบหน้าหล่อเหลาที่มีแต่ความกังวลด้วยความงุนงง “คุณเป็นไข้ ผมขอโทษนะ ที่ทำให้คุณเป็นแบบนี้” เธอพยักหน้าแล้วหลับตาลงอย่างอ่อนล้า เคยได้ยินเพื่อนพูดมาเหมือนกันว่าถ้าโดนเปิดบริสุทธิ์ในครั้งแรก ผู้หญิงกับผู้ชายถ้าขนาดร่างกายต่างกันมาก ผู้หญิงอย่างเราๆ มักจะมีอาการเป็นไข้ตามมา แน่นอนเลยว่าเธอต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ ก็ดูร่างกายของเขา ทั้งใหญ่โต เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ แถมส่วนนั้นที่เขาใช้ทรมานเธอ มันยังมีขนาดพอๆ กับแขนของเธอเลย เธอไม่ขาดใจตายไปตอนที่เขาเอามันเข้ามาในตัวเธอครั้งแรก ก็บุญกะลาหัวแ

“ถ้าอย่างนั้นผมให้เลขาสั่งอาหารขึ้นมาให้คุณทานในห้องแล้วกันนะครับ” คนตัวบางพยักหน้าเบาๆ วนกลับมาอ่านบรรทัดนั้นอีกครั้ง และคราวนี้เธอต้องมีสมาธิจดจ่อมากกว่านี้ให้ได้ ในขณะที่เธอกับเขาพักทานอาหารกลางวันในห้องทำงานเรียบร้อยแล้ว คนรักเก่าของเขาก็โทรเข้ามาหาเขาพอดิบพอดี เขายกโทรศัพท์มือถือขึ้นมามองด้วยความลังเลอยู่ครู่หนึ่งว่าจะรับสายของคนรักเก่าดีหรือไม่ เพราะไม่อยากฟังคนตัวบางตรงหน้าที่กำลังจ้องเขาเขม็งกระแนะกระแหนว่าเขาจะเคลมแฟนชาวบ้านอีก “ทำไมไม่รับล่ะ หรือต้องออกไปรับข้างนอก” นั่นไง ตาไวเสียด้วย รู้อีกต่างหากว่าใครโทรเข้ามาหาเขา “เดี๋ยวคุณก็ว่าผมอีก ว่าอยากจะแย่งแฟนคนอื่น” “ผู้หญิงเขาก็ท่าทางอยากให้คุณแย่งอยู่นะ” “หรอครับ หรือคุณเองก็ลุ้นว่าให้ผมไปแย่งเคธี่คืนมา ผมกับเคธี่จะได้ไม่ขวางเส้นทางรักของคุณ” “เอาจริงๆ นะไคล์ ถ้าฉันอยากได้เจฟฟ์ ฉันไม่แคร์หรอกว่าเขาจะมีใคร เพราะผู้หญิงพวกนั้นก็แค่ทางผ่าน ผู้ชายเขาเลือกฉันอยู่แล้ว” คนตัวบางเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย แล้วตั้งใจเดินหนีเขาไปที่โซฟากลางห้อ