Forbidden Love ของต้องห้ามทายาทมาเฟีย

ร่างเย้ายวนในชุดเกาะอกสีแดงเพลิง ผมยาวถูกรวบเป็นหางม้าเปิดเปลือยลำคอระหง โชว์เนินอกอวบของวัยสาวที่เบียดกันจนชิดใบหน้าแต่งแต้มเครื่องสำอางอย่างสวยงาม เปิดประตูห้องนอนของตัวเองออกมาเมื่อถึงเวลานัดหมายกับเพื่อนรัก เธอปรายตามองประตูห้องที่ติดกันก็พบว่ามันปิดเงียบ จึงอมยิ้มอย่างผู้ชนะแล้วปิดงับประตูห้องนอนของตัวเองอย่างแผ่วเบาที่สุด “หึ ไม่ทันฉันหรอก ไคเลอร์” เท้าเล็กๆ ค่อยๆ ย่องลงมาอย่างเงียบเชียบที่สุด มือข้างหนึ่งถือกระเป๋าแบรนด์เนมใบเล็กส่วนอีกข้างก็หิ้วรองเท้าส้นสูงสีแดงสดคู่ใหม่ล่าสุด ดวงตากลมโตสอดส่ายมองหาพ่อและพี่ชาย เมื่อไม่พบใครสักคนแม้แต่แม่บ้านเพราะเวลานี้ก็ดึกมากแล้ว เป็นเวลาที่ทุกคนต่างแยกย้ายกันเข้าห้องส่วนตัวเพื่อพักผ่อนกันหมด ก็ต้องยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะอีกครั้ง ร่างเย้ายวนถอนหายใจอย่างโล่งอก รู้สึกกระดี๊กระด๊ามีชีวิตชีวาอย่างบอกไม่ถูก นี่สินะ ความหอมหวานของอิสรภาพที่เธอรอคอยมานานแสนนาน พลอยชมพูนั่งลงที่เก้าอี้ข้างประตูบ้านบานใหญ่เพื่อใส่รองเท้าส้นสูงปรี๊ด แล้วลุกขึ้นยืน เปิดประตูต้อนรับอิสรภาพด้วยใบหน้าที่ฉาบไปด้วยรอ

หลังจากวันที่เธอไปสร้างวีรกรรมเมาแอ๋ในผับหรูวันนั้น ตื่นเช้ามาเธอก็โดนทั้งพ่อและพี่ชายบ่นจนหูชาบนโต๊ะอาหารมื้อเช้า ที่มีเขานั่งร่วมโต๊ะด้วย เพราะเขาได้ทำการรายงานพฤติกรรมของเธอให้พ่อและพี่ชายเธอฟังทั้งหมด พ่อของเธอปฏิบัติต่อเขาเหมือนที่ปฏิบัติต่อลุงโทมัสเพื่อนรัก เพราะพ่อของเธอทั้งเอ็นดู รักใคร่ ไว้ใจและสนับสนุนเขาทุกอย่าง จนคนตัวบางแอบเบะปากด้วยความหมั่นไส้อยู่หลายครั้ง แตกต่างจากเธอที่ถึงแม้พ่อกับพี่ชายจะรักและตามใจมากเหมือนไข่ในหิน แต่พวกเขาก็ชอบเจ้ากี้เจ้าการและขี้บ่น ไม่ค่อยให้อิสระกับเธอสักเท่าไหร่ ขนาดแค่เมานิดเดียวยังโดนบ่นเสียหูชา ว่าถ้าไม่มีเขาไปด้วย เธอจะอยู่ในสภาพไหน ก็แล้วมันจะมีเหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นกับเธอซะที่ไหนกัน ในเมื่อแค่อยากจะออกไปซูเปอร์มาร์เก็ตหน้าปากซอยบ้าน ยังต้องมีบอดี้การ์ดตามไปคุม เพราะฉะนั้น เธอจะเมา จะหลับ จะหมดสภาพแค่ไหน ยังไงก็กลับมาถึงบ้านอย่างปลอดภัยอยู่ดี พรุ่งนี้เธอกับเขาก็ต้องขนย้ายสัมภาระจำเป็นไปไว้ที่คอนโดมิเนียมหรูใกล้มหาวิทยาลัยของเธอ ที่ต้องใช้เวลาเดินทางจากที่นี่หลายชั่วโมง เธอควบคุมแม

ร่างใหญ่นอนอยู่บนเตียงกว้าง คิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่นานหลายนาทีแล้ว ก็ยังไม่สามารถข่มตานอนหลับได้ พลันก็มีเบอร์โทรแปลกๆ โทรเข้ามา “สวัสดีครับ” “สวัสดีค่ะ คุณไคล์ ซาร่านะคะ จำได้ไหมเอ่ย” ซาร่า สาวสวยเซ็กซี่ที่มองเขาด้วยสายตาเชิญชวนตลอดเวลา คงได้เบอร์โทรของเขามาจากคุณหนูพลอยชมพูเพื่อนรักสินะ “ครับ คุณซาร่า มีอะไรให้ผมรับใช้หรือเปล่าครับ” เขาพยายามขีดเส้นแบ่งความสัมพันธ์กับสาวสวยคนนี้เอาไว้ เพราะเธอเป็นคนใกล้ตัวเกินไป คงไม่เหมาะแน่ถ้าเขาจะทำอะไรเหมือนตอนเป็นวัยรุ่น ที่มีความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัดกับสาวๆ มากหน้าหลายตา เพราะไม่เคยมีใครที่ทำให้เขาอยากจะหยุดได้จนมาเจอเคธี่ ที่เข้ากันได้ดีกับเขาในหลายๆ เรื่อง แต่ถึงอย่างนั้น เวลาที่ไปเที่ยวสังสรรค์กับเพื่อนโดยที่ไม่มีเธอไปด้วย เขาก็แอบไปมี One Night Stand กับสาวๆ ที่ตามมาจากผับเสียหลายครั้ง ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ทั้งๆ ที่เขาก็รู้สึกว่าเขาก็พอใจในตัวเคธี่แล้ว แต่ทำไมกลับไม่เต็มอิ่มเสียที “ไม่เห็นต้องเป็นทางการขนาดนี้เลยค่ะ ฉันไม่ใช่เจ้านายของคุณซะหน่อย คิดว่าฉันคือเพื่อนของคุณก็ได้ค่

“ฉันอยู่บ้าน ไม่ได้ออกไปไหน แล้วมันก็ไม่ได้สั้นอะไรขนาดนั้น วันหลังถ้าฉันออกไปเที่ยว จะใส่ให้คุณดู ว่าที่สั้นๆ มันเป็นแบบไหน” “ถ้ามันมากเกินไป ผมคงอนุญาตให้คุณออกจากห้องไปไหนไม่ได้” “มันจะมากเกินไปแล้วนะไคล์ คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่งวุ่นวายกับเรื่องส่วนตัวของฉัน ฉันจะใส่เสื้อผ้าแบบไหนก็ได้ พี่ชายฉันยังไม่ว่าอะไรเลย” “คุณแน่ใจหรอ ที่คุณพีทกับคุณแพทไม่ว่า ไม่ใช่ว่าเขาสองคนบ่นจนเบื่อที่จะบ่นแล้วนะครับ อีกอย่างคุณพอลอนุญาตให้ผมดูแลคุณทุกเรื่อง แถมยังมีสิทธิ์ปฏิเสธสิ่งที่คุณสั่ง ถ้าเรื่องนั้นมันไม่เข้าท่า” “ไคล์..” คนสวยเม้มปากแน่น หงุดหงิดงุ่นง่าน อยากจะด่าเขาให้แรงๆ แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะที่เขาพูดมามันก็ถูกอีกแล้ว “ครับ คุณจะเข้าไปเปลี่ยนชุดไหม” “ไม่มีทาง” เธอเชิดหน้าขึ้นอย่างถือดี แถมยังเดินไปนั่งทิ้งตัวพิงโซฟาโดยไม่สนใจดวงตาคมดุที่จ้องมองมาเลย ทั้งๆ ที่จริงๆแล้วสภาพนางหงส์ของเธอในตอนนี้ มันเหมือนหงส์ปีกหักไม่มีผิด เพราะมันทั้งหมดสภาพ ทั้งปวดหัว ทั้งคลื่นไส้ จนต้องยกมือขึ้นมานวดขมับเบาๆ

บอดี้การ์ดหนุ่มจัดเตรียมทุกอย่างจนเรียบร้อยแล้ว จึงพาตัวเองออกมาจากสถานการณ์น่าอึดอัดนั้นโดยการออกมายืนรับลมนอกระเบียง เขาหยิบบุหรี่ติดมือออกมาด้วย ซึ่งโดยปกติแล้ว เขาจะสูบเฉพาะช่วงที่เครียดจัดๆ หรือตอนไปเที่ยวสังสรรค์ดื่มกินกับกลุ่มเพื่อนๆ เท่านั้น คนหล่ออัดบุหรี่ลงปอดหลายครั้งจนรู้สึกผ่อนคลายขึ้นนิดหน่อย จึงทิ้งตัวพิงผนังห้องด้านนอกค่อยๆ อัดควันบุหรี่ลงปอดอย่างช้าๆ จนเกือบหมดมวน “ไคล์ มาทำอะไรตรงนี้คะ” ซาร่า สาวเซ็กซี่ที่วันนี้มาในชุดสายเดี๋ยวสีดำ เว้าหลังลงลึกจนถึงบั้นเอว เดินนวยนาดมายืนเคียงข้างเขา เธอก้มมองบุหรี่ที่มือของเขาแล้วต้องเอียงคอเอ่ยถามอย่างสงสัย เพราะตลอดเวลา เธอไม่เคยได้เห็นเขาสูบบุหรี่ หรือได้กลิ่นบุหรี่มาจากตัวเขามาก่อน จึงไม่คิดว่าเขาจะเป็นสิงห์รมควันด้วยเหมือนกัน “คุณสูบบุหรี่ด้วยหรอคะ ซาร่าไม่เคยเห็น” “ครับ เป็นบางครั้ง” “เครียดหรือเหนื่อยคะ” คนหล่อเลิกคิ้วสูง แทนคำถามว่าทำไมเธอถึงถามเขาแบบนั้น “ก็วันนี้หน้าตาคุณดูเคร่งเครียดนี่คะ ปกติก็ไม่ค่อยยิ้มอยู่แล้ว วันนี้ยิ่งหน้าดุ๊ดุ