Semua Bab Forbidden Love ของต้องห้ามทายาทมาเฟีย: Bab 51 - Bab 59

ไคเลอร์และพลอยชมพูกลับไปทำงานที่ท่าเรือได้หลายสัปดาห์แล้ว ทั้งคู่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันทุกวัน นอนด้วยกันทุกคืน หลังจากที่พ่อของเธอจัดพิธีหมั้นหมายให้เป็นการภายในครอบครัวและคนสนิท คนตัวบางก็ไม่ดื้อกับเขาอีก ในพิธีหมั้น เพื่อนรักของเธอทั้งสาม คือริชชี่ ริชาร์ด และซาร่า มาร่วมงานด้วยความยินดี แม้จะโดนซาร่าเพื่อนรักงอนนิดหน่อยที่มาปาดหน้าเค้ก แอบแซ่บกับผู้ชายที่เจ้าหล่อนจ้องจะงาบมานานหลายปี แต่เพราะผู้ชายเขาไม่เคยเล่นด้วยกับเธอเลยสักครั้ง เธอจึงตัดใจจากบอดี้การ์ดสุดหล่อของเพื่อนรักคนนี้มานานแล้ว แถมตอนนี้เธอยังมีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้วอีกต่างหาก แถมในงานหมั้นครั้งนี้ พ่อของเธอยังเชิญพ่อลูกตระกูลรามิเรซ และเคธี่ คนรักเก่าของเขามาร่วมแสดงความยินดีกับคนทั้งคู่อีกต่างหาก ซึ่งพวกเขาก็ไม่ได้มีความยินดีอะไรเลยแม้แต่น้อย แต่ที่ต้องมาร่วมงานเพราะเกรงใจหุ้นส่วนคนสำคัญอย่างตระกูลคลาร์ก หลังจากเสร็จพิธีหมั้น เขาก็พาเธอไปซ้อมฮันนีมูนที่ประเทศไทยทันที เพราะเธอบ่นอยากไปเที่ยวทะเลทางใต้มานานแล้ว แม้จะมีเวลาไม่กี่วัน แต่การได้พาเธอมาเปลี่ยนบรรยากาศ นอนฟังเสียงคลื่นทะเลที่สอด

คืนนี้ไคเลอร์กลับไปนอนที่บ้านของตัวเอง หลังจากที่รับหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดของคุณหนูพลอยชมพู เขาก็แทบไม่ได้กลับไปนอนที่บ้านหรือมีชีวิตอิสระอีกเลย ไม่ใช่ว่าเจ้านายไม่ให้มีวันหยุดพักผ่อนหรืออย่างไร แต่เป็นเขาเอง ที่ไม่ค่อยอยากจะไปไหนไกลจากคุณหนูที่สุดแสนจะดื้อดึงของเขานัก “ขอบคุณพ่อมากครับ ที่รักและดูแลผมกับแม่มาเป็นอย่างดี ผมไม่เคยรู้สึกเลยสักครั้ง ว่าผมไม่ใช่ลูกของพ่อ” “เพราะพ่อรักไคล์และแม่ของลูกจริงๆ แม้แต่ชีวิต พ่อก็ให้ลูกได้” คนตัวโตตรงเข้าสวมกอดผู้เป็นบิดาของเขามากว่าสามสิบปี ไม่เคยมีสักครั้งที่เขาจะรู้สึกว่าตนเองไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของคนตรงหน้า แม้จะไม่มีอะไรบนใบหน้าของคนทั้งคู่ที่เหมือนกันเลยก็ตามที เพราะผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นบิดา ท่านทั้งรัก ทั้งทุ่มเทเลี้ยงดูเขามาอย่างดี ให้ความรัก คอยสั่งสอนให้เขามีทั้งความรู้และเป็นคนที่แข็งแกร่งกว่าใคร อีกทั้งยังใจเย็นและมีเหตุผลกับเขาเสมอ หลายครั้งที่เขาเคยถามพ่อกับแม่ ว่าทำไมไม่มีน้องให้เขาสักคน แต่พ่อเคยให้เหตุผลที่ทำให้เด็กอย่างเขาต้องรู้สึกงงงวย ว่า “พ่อกลัวว่าไคล์ จะคิดว

ในยามดึกสงัด เรือขนส่งสินค้าลำใหญ่สองลำจอดเทียบท่า ในขณะที่คนงาน เครื่องจักรและเคนยกของกำลังทำงานอย่างหนักเพื่อขนของสำคัญขึ้นเรือเพราะต้องแข่งกับเวลา “ทุกอย่างเรียบร้อยไหม โจอี้” มาเฟียหนุ่มและพ่อของเขาเข้ามาตรวจความเรียบร้อยของการขนสินค้าลงเรืออีกครั้ง เพราะคราวนี้เป็นการระบายสินค้าที่ใหญ่ที่สุด ก่อนที่ทางคนของคลาร์กจะเข้ามาวุ่นวายกันสินค้าในโกดังนี้ “เรียบร้อยดีไม่มีปัญหาอะไรครับ สินค้าปกติขนลงเรือเกือบหมดแล้ว ส่วนเรืออีกลำ คนงานกำลังขนสินค้าสำคัญของเราครับ” “ดี อย่าให้มีอะไรผิดพลาด ต่อไปเราคงสต๊อกของทีละมากๆ แบบนี้ไม่ได้บ่อยๆ” จอห์น รามิเรซ ตอบเสียงทุ้ม ตราบใดที่ยังให้ทายาทคนใดคนหนึ่งแต่งงานกับทางคลาร์กไม่ได้ ก็ยังไม่ควรทำอะไรโจ่งแจ้งไป แม้ทางนั้นจะเป็นมาเฟีย มีโรงแรมและบ่อนกาสิโนที่ยิ่งใหญ่ แต่ทางนั้นก็ไม่เคยทำอาชีพที่ผิดกฎหมายมาเกือบชั่วอายุคนแล้ว แต่ถ้ามีการแต่งงานของทายาททั้งสองตระกูลเกิดขึ้น อะไรๆ ก็คุยกันง่ายหน่อย เผลอๆ เขาอาจดึงให้ทางคลาร์ก กลับมาสนใจแผ่ขยายอำนาจมาในสายสีเทาอีกครั้งก็ได้ ใครจะไปรู้ และคราวน

“อุบ แหวะ” คนตัวบางรู้สึกตัวตั้งแต่เช้ามืดด้วยอาการเวียนหัวคลื่นไส้เล่นงาน จนต้องรีบวิ่งไปโก่งคออาเจียนเอาน้ำย่อยใสๆ ในกระเพาะอาหารออกมาจนหมด “Baby เป็นอะไรครับ” คนตัวโตรู้สึกตัวตื่นเพราะเสียงอาเจียนของคู่หมั้นสาวสุดที่รัก จึงรีบวิ่งมาลูบหลังให้เธออย่างอ่อนโยน “พลอยคลื่นไส้ค่ะ ช่วงนี้ทานข้าวไม่ค่อยเป็นเวลา มันไม่ค่อยหิวเลย” “เห็นไหม ผมบอกแล้ว ว่าคุณต้องทานข้าวให้ตรงเวลา เรื่องงานก็อย่าไปเคร่งเครียดกับมันมากเกินไปสิครับ ผมก็ไม่ได้กดดันคุณแล้วนะ ค่อยๆ ทำ ค่อยๆ ปรับเปลี่ยนก็ได้ อีกอาทิตย์เดียวก็จะถึงงานแต่งของเราแล้วนะครับ ถ้าคุณป่วยจะทำยังไง หื้มมม” เขาส่งแก้วน้ำให้เธอบ้วนปาก แล้วพยุงร่างบางที่เหมือนจะผอมลงไปนิดหน่อยกลับมานอนกอดกันบนเตียงนุ่ม “ไม่ได้สิคะ สองพ่อลูกนั่นทำระบบเละเทะ แถมยังทำให้บริษัทเสียชื่อเสียงจนขาดความน่าเชื่อถือขนาดนี้ ถ้าเราไม่รีบปรับระบบแล้วกู้ชื่อเสียงกลับคืนมา บริษัทที่พ่อคุณสร้างมาต้องจบสิ้นแน่ๆ อีกอย่างตั้งอาทิตย์นึงค่ะ แค่โรคกระเพาะ พลอยกินยาไม่กี่วันก็หาย” เขากอดกระชั

บ้านพักบนเกาะส่วนตัวของตระกูลคลาร์ก ได้ต้อนรับเจ้าบ่าวเจ้าสาวป้ายแดงที่พากันบินข้ามน้ำข้ามทะเลมาด้วยเครื่องบินส่วนตัวหลังคืนส่งตัวเข้าหอที่เจ้าสาวแทบไม่ได้หลับได้นอน ทั้งคู่ตั้งใจมาฮันนีมูนในสถานที่ที่เงียบสงบและเป็นส่วนตัวแบบที่เธอกับเขาชอบ เพราะอยากหลีกหนีความวุ่นวายและมีเวลาพักผ่อนอย่างเต็มที่ เพื่อเดินหน้าผลิตทายาทอย่างที่คนเป็นสามีหวังเอาไว้ “Baby ครับ คุณหน้าซีดจัง ผมจะพาไปหาหมอก่อนก็ไม่ยอม” “ไม่ต้องหรอกค่ะ พลอยมียาติดตัวมาด้วย” เธอชูกระเป๋ายาใบน้อยสีหวาน ที่ภายในบรรจุสารพัดยาสามัญประจำบ้านที่จำเป็นมาจนเต็มกระเป๋า “แต่เรายังไม่รู้เลย ว่าคุณเป็นอะไรกันแน่ คุณทานยาโรคกระเพาะมาหนึ่งอาทิตย์เต็มๆ ก็ยังอาเจียนอยู่เลยนี่นา” “คืนนี้ขอพลอยนอนพักก่อนนะคะ เผลอๆ พรุ่งนี้เช้าเราอาจได้รู้กัน ว่าพลอยเป็นอะไร” เธอจูงมือพาคนตัวโตที่เริ่มทำหน้างอแงเพราะเป็นห่วงเธอ แต่ก็ไม่เคยสามารถขัดใจอะไรเธอได้สักอย่างเดินเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำพร้อมกันเหมือนทุกวัน แต่วันนี้ที่เห็นจะต่างกันก็ตรงที่เธอกับเขาใช้เวลาในห้องน้ำไม่นานเท่าไร เพราะอยา