All Chapters of The Billionaire Doctor’s Hidden Marriage (RATED 18+): Chapter 141 - Chapter 150

Sandaling tinitigan ni Melanie si Cassie, para bang may biglang naunawaan. Tumango pa siya nang bahagya, na para bang naliwanagan, bago nagsalita sa tonong may halong panghuhusga. “Gets ko na,” malamig niyang sabi. “Ganito pala. Gusto mo ang yaman ng Peralta, ‘di ba? Kahit hindi kasing-laki ng Rosales ang Peralta, mas malaki pa rin ‘yan kaysa sa limang daang libo. Iniisip mo siguro na dahil mabait ka kay Carlo, bibigyan ka niya ng parte ng ari-arian nila.”Parang may tumusok sa dibdib ni Cassie. Napakunot ang noo niya habang nakatingin kay Melanie, hindi makapaniwala sa narinig. Ganito ba kababa ang tingin sa kanya ng babaeng ito? O talagang matagal na siyang hinusgahan, at ngayon lang ito tuluyang lumabas?“Sumuko ka na,” patuloy ni Melanie, nanlalamig ang mukha. “Kay Carlo lang ang Peralta. Wala kang karapatan doon.” Huminga siya nang malalim bago idinugtong, na para bang kinakausap ang sarili, “Mas mabuti pang umalis ka na ngayon. Ayokong mapahiya ka pa.”Hindi na napigilan ni Cass

“Ano bang tinitingnan mo?” malamig na tanong niya, puno ng panghahamak.Habang sinasabi iyon, lumapit siya kay Cassie hanggang halos magdikit ang mga mukha nila. Napaurong si Cassie ng dalawang hakbang dahil sa gulat. Nawala ang balanse niya, at muntik na siyang matumba.Isang pares ng malalakas na kamay ang agad humawak sa makitid niyang baywang, sinalo ang nanginginig niyang katawan bago pa tuluyang bumagsak. Kasabay noon, bumalot sa kanya ang isang pamilyar na amoy, malinis, malamig, at nakakapanghina ng loob sa kakaibang paraan.Napalingon siya.Ang bumungad sa kanya ay ang matalim at eskultoradong side profile ni Calix. Tahimik ang mukha nito, ngunit kumikislap ang mga mata habang tinitigan si Axel, puno ng babala ang tono. “Anong klaseng lakas ng loob ang meron ka para umasta nang ganyan?”Pagkakita kay Calix, namutla ang mukha ni Axel. Halatang nagulat, pero pinilit pa ring itaas ang baba. “Calix, wala na kayo. Huwag kang makialam sa usapan namin.”“Paano kung gusto kong makial

Ayaw ni Dean Marcos na magpakasal si Celes sa isang relasyon na puno ng kalabuan at pilit na dahilan. Alam niya sa sarili niyang hindi siya magiging masaya kung magpapatuloy pa ito nang ganito.“Bago ang operasyon ni Carlo,” mababang tinig niyang sabi, halatang may bigat sa dibdib, “si Melanie… hinanap niya si Cassie. Siya—”Hindi pa niya natatapos ang sasabihin nang biglang bumukas ang pinto ng opisina.Pumasok si Melanie, may dalang ilang sample ng invitation cards. Ngumiti siya na parang walang iniindang tensyon sa loob ng silid. “Nandito pala kayo,” masigla niyang bungad. “Sakto, tungkol sa engagement nina Calix at Celes, gusto kong pag-usapan ang ilang detalye.”Inilapag niya ang mga imbitasyon sa mesa at iniabot kay Calix. “Ito ang mga napili ni Celes, pero naguguluhan pa siya kung alin ang final. Kaya pinadala ko muna sa ospital para hingin ang opinion mo.”Pagkatapos noon, napansin niya ang resignation letter sa ibabaw ng mesa. Biglang nagsalubong ang kanyang mga kilay. “Magre

Magulo at nagmamadali ang likod ni Cassie habang palabas siya ng private room, halatang hindi mapakali. Para siyang may tinatakasan, hindi tao, kundi sariling damdamin. Sa mesa, bahagyang nanginig ang malalim na mga mata ni Calix habang pinagmamasdan ang papalayong anyo niya. May bahagyang kurba sa sulok ng labi nito, isang ngiting may halong pagkaunawa at pananabik.Dahan-dahan niyang ibinaba ang chopsticks, saka tumayo.“I’ll go to the bathroom. You guys eat slowly,” kaswal niyang paalam, na para bang walang kung anong bumabagabag sa isip niya.Pagpasok ni Cassie sa women’s restroom, agad siyang lumapit sa lababo. Paulit-ulit niyang sinabuyan ng malamig na tubig ang mukha at pisngi, halos sampalin ang sarili sa lamig, umaasang mabubura ang anino ni Calix sa isip niya.Pero parang pandikit na hindi matanggal ang presensya nito, nakabaon hanggang buto, hindi kayang hugasan ng tubig.“Bakit? Naiinitan ka ba?”Biglang bumasag sa katahimikan ang pamilyar na boses ni Calix, mababa, malami

Nagtagpo ang mga mata nina Melanie at Celes, parehong puno ng emosyon, ngunit magkaibang-magkaiba ang pinanggagalingan.“Celes, bata ka pa… marami ka pang hindi naiintindihan,” mabigat na panimula ni Melanie. Ramdam sa boses niya ang pilit na pagpipigil ng damdamin. “Kapag may gusto kang tao, kailangan mong sunggaban ang bawat pagkakataon. Dahil kapag pinalampas mo ‘yan… habang-buhay mong pagsisisihan. Irreparable na ‘yon.”Saglit siyang napahinto, tila may alaala mula sa nakaraan na biglang sumikip sa dibdib niya.“I’ve been there,” mahina niyang dugtong. “Naranasan ko na ‘yung sakit na mawala ang pagkakataon… at hindi na muling bumalik. Ayokong maranasan mo rin ‘yon.”Ngunit imbes na maantig, lalo lamang tumigas ang ekspresyon ni Celes.“Tama ka,” sagot niya, nanginginig ngunit matatag ang boses. “Kailangan sunggaban ang pagkakataon. Pero ang pagkakataong gusto ko… iyong marangal. Iyong tama. Hindi iyong ganitong paraan.”Huminga siya nang malalim, saka diretsahang tumingin sa ina.