Dumped My Ex-Husband, Claimed by the Top Boss의 모든 챕터: 챕터 291 - 챕터 300

Natigil sa paglalakad si Luna at pinauna na sina Nathan sa loob ng restaurant. Nilingon niya ang grupo nina Hunter at naglakad patungo doon. Humakbang pasulong si Hunter para lumikha ng distansya sa iba, at inabot ang kamay para guluhin nang bahagya ang buhok ng dalaga. “Lunch with Mr. Robles and the others?”Tumango naman si Luna. “Oo.” “Mr. Dela Cruz,” sulyap ni Hunter sa nasa middle-aged na lalaki sa tabi niya, kalmado ang kanyang ekspresyon. “Let me introduce someone to you. This is my girlfriend, Luna.”Nagulat si Luna sa winika ni Hunter. Nang mag-angat siya ng tingin at sinalubong ang direktang tingin nito, tumibok nang mabilis ang puso niya sa hindi malamang dahilan. Kailan pa siya naging girlfriend ng isang Hunter Montenegro?! Isa pa, ang sabi ni Lian noon ay mayroon itong ibang babaeng nagugustuhan…Sandali ring natigilan si Mr. Dela Cruz, bago ito mapangiti, “Mukhang tinadhana talaga kayo para sa isa’t isa, Mr. Montenegro… and Luna. You look like a golden couple. Hmm,

Pagkaabot ng wallet sa dalaga, kaswal na ibinalik ni Hunter ang kanyang mga kamay sa bulsa ng kanyang pantalon. Ni walang bahid ng pagkabahala ang kanyang ekspresyon, indikasyon na wala siyang kahit anong tinatago mula kay Luna, gaya ng dati.Saglit na nag-alinlangan naman si Luna. Pero sa pag-iisip na nasa kamay na rin naman niya ang wallet ni Hunter, anuman ang nasa loob, mas mabuti nang punan malaman niya at matahimik na ang kalooban niya.Nang buksan niya ang wallet na halos walang laman… ni singko ay wala, bahagyang gumalaw ang kanyang mga labi. Sa mismong harap ni Hunter, ang kanyang balingkinitang mga daliri ay dumukot sa bulsa nito at m inilabas ang isang litrato.Ang litratong binanggit ni Lian… Ang iniingatan ni Hunter sa kanyang wallet… ay nasa harap na ngayon ng mga mata ni Luna.Sa totoo lang, inaasahan na niya ito. Iyon ang dahilan kung bakit niya hiningi ang wallet; gusto niyang kumpirmahin ang hinala niya. Pero ngayong tinitingnan na niya ang litratong ‘yon… ang litra

Pagkapasok sa kotse, doon lamang napagtanto ni Aubrey na basang-basa ng pawis ang likod niya. Hindi siya natatakot sa matandang bruhang iyon. Pero sa kaibuturan niya, kinatatakutan niya ang pamilya Montenegro. Sa buong bansa, ang pamilya Montenegro ang sumisimbolo sa kapangyarihan at kapital.Kailangan niyang makuha ang research ni Luna sa lalong madaling panahon. Kahit nasa gitna pa ng highway, itinabi muna niya ang kotse at kinakabahang nagpadala ng text message.Pagbalik sa mansyon ng mga Camero, nakita ng ginang na si Rowena ang kanyang magulong itsura dahilan para kumunot ang noo nito. “At saan ka naman galing at nagmamadali ka kanina?”Lumapit si Aubrey at hinaplos ang ulo ni Dustin. “Sa mga Montenegro.”“Ano’ng sinabi niya sa iyo?” Tiningnan siya nang masama ng kanyang mother-in-law. “Sa itsura mong iyan, talagang nagawa mo pang banggain ang pamilyang ‘yon?” Sa isip ni Rowena, kung magiging kaaway nga nila ang mga Montenegro, siguradong matinding paghihirap ang daranasin ng

Hindi niya alam kung anong salita ang naging trigger niya, pero bigla na lamang nahirapang huminga si Luna. Hindi niya matukoy kung aling bahagi ng katawan niya ang masakit, pero dahan-dahan niyang itinungo ang kanyang ulo, na para bang sinusubukang pagaanin ang nakasasakal na paninikip sa kanyang dibdib.Lagi niyang sinisisi ang lahat kay Hunter. Pero nang marinig ang kwento ni Lian, mas naunang mag-react ang kanyang katawan kaysa sa kanyang puso. Marinig pa lang na nasugatan ito ay nagdulot na rin ng sakit sa kanya. Minsan, halos hindi siya makapaniwala na ang siyam na taong iyon ay nag-iwan ng ganoon kalalim na marka sa kanya…Pinilit ni Luna na pakalmahin ang sarili. Alam niyang hindi tama na umiyak ngayon at masisira lang ang appetite ng lahat. Pero sa isang kisapmata, may mga luha pa ring pumatak sa sahig nang hindi niya namamalayan.Samantala, narinig na ni Dani ang tungkol sa mga agawan ng kapangyarihan sa mga mayayamang pamilya noon, pero ang marinig ang paglalarawan nito nan

Mabilis na namula ang mukha ni Luna. Nag-angat siya ng tingin at sinalubong ang matatag na titig ng lalaki.Alam na alam ni Hunter kung ano ang iniisip ng babae. Habang nakatingin kay Luna, hindi niya napigilang magtanong, “What were you thinking about that made you choke like that?”Dahil sa seryosong ekspresyon nito, saglit na napaisip si Luna kung mali ba siya ng hinala. Pero may dalawa pang tao na nakaupo sa harap. Hindi niya naman pwedeng sabihing, “Iniisip ko kasi iyong tungkol sa premature ejaculation...”Pwedeng walang pakialam si Hunter sa dignidad, pero siya ay meron. Malinaw na alam ng lalaking ito na hindi siya mangangahas na sabihin iyon nang malakas. Kaya naman, nanahimik na lamang siya. Minsan, ang pakikipagtalo rito ay isang laban na hindi niya kailanman mapapanalunan.Nang huminto ang kotse sa tapat ng apartment building, binuksan ni Luna ang pinto at bumaba. Noong akma na siyang papasok sa building, humakbang pasulong ang lalaki at hinawakan ang kanyang kamay.“Didn