Lahat ng Kabanata ng Dumped My Ex-Husband, Claimed by the Top Boss: Kabanata 411 - Kabanata 420

Maaari bang mga drug trafficker ang mga magulang niya?Ang kaisipang iyon ay parang napakarahas na biro.Subalit hindi siya makatawa. Hinding-hindi.Sino nga ba siya?“Luna?”Ang boses ni Ralph ang pumutol sa kanyang malalim na pag-iisip.Nang hindi ito lumabas nang matagal, kinabahan na siya lalo na’t alam niyang buntis ang babae. Bumalik siya sa loob para hanapin si Luna.At ang nakita niya ay nagpasikip sa kanyang dibdib.Nakatayo si Luna sa mga hagdan, hindi gumagalaw, walang emosyon ang mukha.Para itong taong nawalan ng lahat.Parang isang taong wala nang mapupuntahan.Ramdam ni Ralph ang bugso ng kaba. Lumapit siya at dahan-dahang hinawakan ang balikat nito, kusang lumambot ang kanyang boses.“Luna… anong problema?”Nabigla si Luna pabalik sa realidad. Tiningnan niya ang lalaki, ang sikat ng araw ay humahapdi sa kanyang mga mata.“…Wala.”Umiling siya. Ano ang sasabihin niya? Na hindi na niya alam kung sino talaga siya?Masyadong kahabag-habag iyon. Masyadong masakit…Tumalikod

Ang silid ay isang one-bedroom VIP suite. Nanatili sila sa living room area habang nagpapahinga si Luna sa loob.Sumulyap si Pia sa bahagyang nakabukas na pinto ng kwarto at ibinaba ang kanyang boses. “Didn’t you say she was pregnant? Kumusta ang bata? Ligtas ba?” Ang pinakamalaking takot niya ay baka hindi nakaligtas ang bata…Tumango si Eve. “The baby is fine. Kailangan niya lang ng tamang pahinga.”“Thank goodness…” Nagpakawala ng malalim na hininga si Pia, sa wakas ay lumuwag ang tensyon sa kanyang dibdib. Mula nang matanggap ang tawag tungkol sa aksidente ni Luna, hindi siya nakaramdam ng kapayapaan. Isang mabigat at hindi maipaliwanag na kaba ang bumalot sa kanya.Ito ang parehong pakiramdam na naramdaman niya noong nakaraang mga taon… nang makaranas si Eve ng mudslide habang nasa field training. Noon, nag-alala siya araw at gabi hanggang sa dumating ang balitang ligtas na ang kanyang anak.Sa loob ng kwarto, narinig ni Luna ang kanilang pabulong na usapan. Nang pumasok si Pia,

Magpapakasal sila. Isang marangya at engrandeng kasal. Sa harap ng lahat. Hayagan at may pagmamalaki na mapapakasalan na niya ang babaeng matagal na niyang minamahal. Bubuo sila ng buhay nang magkasama. At maghihintay, magkahawak-kamay, para sa pagsilang ng kanilang anak. Basta’t ligtas at malusog ang bata… sapat na iyon.“Hunter…”Nagsisimula pa lang siyang magsalita nang bumukas ang pinto ng banyo.Lumabas si Ralph, hawak ang isang plato ng mga bagong hugas na oranges. Kaswal niya itong ibinaba sa bedside table, saka tumingin kay Hunter na may tipid na ngiti.“Congratulations,” banayad nitong wika. “You’re going to be an uncle.” Uncle. Ang salitang iyon ay tumama na parang isang patalim sa dibdib niya.Natigilan si Hunter. Sa isang iglap, akala niya ay nagkamali lang siya ng rinig.“Uncle?” dahan-dahan niyang ulit.Ang liwanag sa kanyang mga mata ay naglaho. Isang hilaw na tawa ang kumawala sa kanya. Ang kanyang paningin ay muling lumipat kay Luna… malamig, matalim, at animo’y h

Nanikip ang puso ni Luna. Sa loob ng mahabang sandali, hindi siya nakapagbitaw nang kahit anong salita.Sa totoo lang ay hindi niya inaasahan ito… na ganoon kagustong akuin ni Hunter ang bata sa sinapupunan niya. Naisip pa nga niya kung tututulan ba nito ang lahat nang lubusan. Pipilitin ba siyang ipalaglag ang bata? Pero sa halip, handa itong pakasalan siya. Handa siyang panagutan.At ngayon, nabigo ito. Sobrang nabigo… na maging siya ay nararamdaman ang sakit.“Hindi pa huli ang lahat para magbago ang isip mo,” malumanay na paalala ni Eve.Nakatitig si Luna sa mapuputing sapin ng kama. Sa loob ng napakahabang oras, hindi siya gumalaw. Pagkatapos ay dahan-dahan iniangat ang kanyang ulo.“Kung magbabago ang isip ko ngayon,” mahina niyang tanong, “mapapatawad ba niya ako balang-araw?”Bahagyang nagulat si Eve. Naintindihan niya ang ibig sabihin ni Luna. Kapag tapos na ang lahat… kapag naipaghiganti na ni Luna ang kanyang mga magulang, bilang apo ni Nancy Montenegro, mapapatawad ba siy

Nang mapansing walang reaksyon ang driver ng kotse, humakbang siya papalapit dito. Akmang kakatok na siya sa bintana nang biglang bumukas ang pinto mula sa loob.Napapaatras siya at muntik nang mabuwal sa semento.Hindi matanggap ni Aubrey ang ganoong pagkapahiya. Itinaas niya ang kanyang kamay upang durin at murahin ang nasa loob ngunit bago pa siya makapagsalita, isang lalaking may nakakanginig na awra ang lumabas ng kotse.Nanlaki ang kanyang mga mata nang makilala ito, at agad na nagliwanag ang kanyang mukha.“Ikaw… ikaw ang President Janus Gutierrez ng DK Pharmaceuticals, ’di ba?”Hindi sumagot si Janus Gutierrez. Madilim ang kanyang ekspresyon habang mabilis na humahakbang, sinunggaban ang babae sa leeg, at marahas na isinandal ito sa matigas na katawan ng kotse.Natigilan si Aubrey sa gulat.Nagngangalit ang mga ngipin ng lalaki. “May utak ka ba? Sino’ng nagbigay sa iyo ng lakas ng loob na saktan si Luna sa Tagaytay?”Matagal nang nakalaya sa kulungan ang kanyang ninong, pero h