“Yes po, Daddy.” Agad na naging masunurin si Era sa harap ng kanyang ama-amahan.Dahil alam niyang bumubuti na ang kalagayan ng ina ng tahanan, unang itinaas ni Raul ang kanyang baso kay Luna.“Dra. Luna, my wife’s recovery is thanks to you. This toast is for you.” Huwag kang mailang habang nagi-stay ka rito, okay? Sabihin mo lang sa akin kung may kailangan ka.”“Mr. Padilla, napakabait po ninyo.” Magalang na itinaas ni Luna ang kanyang baso ng juice. “Pasensya na po sa abala sa pamilya ninyo. Dahil po sa condition ko ngayon, juice lang ang maiinom ko sa halip na alak.”Habang nag-uusap sila, kumuha si Era ng isang piraso ng shrimp at inilagay ito sa pinggan ni Hunter. Nakangiti niyang sinabi, “Mr. Montenegro, please try this. Isa ito sa mga specialties ng aming chef.”Bahagyang kumunot ang noo ni Hunter. Saglit na sumulyap ang kanyang mga mata kay Luna, na animo’y walang napapansin, bago siya sumagot nang may paggalang.“Thank you, Ms. Padilla.”Agad na nagliwanag ang mga mata ni Era
Magbasa pa
Mag-log in
