Lahat ng Kabanata ng Dumped My Ex-Husband, Claimed by the Top Boss: Kabanata 401 - Kabanata 410

Matapos kumalma, naliwanagan din si Luna sa mga naiisip niya.Tiningnan niya si Dani at saka umiling. “Walang kinalaman ang ibang miyembro ng mga Montenegro dito.”Dalawampung taon na ang nakalilipas, ang mga Montenegro ay kontrolado nang buo ng matandang Nancy Montenegro na ‘yon. Walang ibang may tunay na impluwensya loob ng pamilya nito. Lalo na si Hunter… sampung taong gulang pa lamang ang lalaki noon. Wala itong magagawa na kahit ano. Bukod pa doon, noong pinahihirapan siya ng matanda, si Hunter ang personal na nagligtas sa kanya roon. Pinalaya siya nito mula sa mga taon ng pagdurusa mula sa lola nito. Kung hindi dahil sa lalaki, baka hindi na siya nabuhay pa. Nang makitang hindi nahulog si Luna sa bitag, nakahinga nang maluwag si Dani. “Malinaw naman na sinusubukan ng taong iyon na lagyan ng lamat ang pagitan niyo ni Hunter. He must have something to gain. Pwede kayang para sa project ‘yon? Kung kakalabanin mo kasi si Hunter, hindi ka na magpapatuloy sa pagtatrabaho sa Monteneg

Nakikinig lang si Dani mula sa gilid, iniisip na kahit ang isang makapangyarihang CEO ay kayang umasta nang napakayabang dahil lang sa isang simpleng bagay gaya ng tsinelas. Mas isip-bata pa kaysa kay Enzo. Siguro, talagang isip-bata ang mga lalaki. No… maliban lang kay Ralph… Naisip ni Dani.Ngumiti lamang si Ralph. “Wearing disposable slippers saves her trouble.” Pwede na lang kasing itapon ang mga ito pagkatapos gamitin. Hindi na kailangang labhan o linisin. Ang thoughtful talaga ni Ralph… Isip ni Dani sa sarili. Isang childish, at isa namang suave at calculated na lalaki.Kung hindi lang talaga buntis si Luna, at kung hindi siya nag-aalala, hindi siya kailanman makikialam sa gulong ito.Parang wala namang narinig si Luna habang dinadala ang thermal lunchbox sa dining table. Naupo silang apat. Habang kumukuha ng mga pinggan si Ralph sa kusina, natural na kinuha ni Hunter ang bakanteng upuan sa tabi ni Luna. Kung makaasta ito ay parang ito ang may-ari ng apartment at inutusan p

“Wala na akong Mama e.”Itinikom ng batang si Luna ang kanyang mga labi. Kumislap ang kanyang mga mata na animo’y iiyak na, ngunit sa halip ay ngumiti siya.Hinila niya ang lalaki palabas ng mourning hall at itinuro ang madilim na kalangitan.“Naging mga bituin na sila ni Papa. Binabantayan nila ako araw-araw.” Itinagilid niya ang kanyang ulo, ang boses ay mahina pero may katiyakan. “Kuya, sigurado akong ganoon din ang Mama at Papa mo.”Bago umalis, isiniksik niya ang isa pang candy sa kamay ni Hunter.Tiningnan siya ni Hunter. “Do you have any more candy?” “Wala na.” Umiling ang bata, pagkatapos ay itinaas ang kanyang baba. “Pero hindi ko na kailangan niyan.”Nang maglaon, nagtanong na si Hunter sa katulong. At nalaman niya ang katotohanan.Kailangan nito ang candy na ‘yon. Higit pa sa kahit sino.Matagal niyang itinago ang dalawang candy na iyon, hindi kayang kainin dahil sa panghihinayang.Mula noon, binilhan na ito ni Hunter ng walang katapusang matatamis na pagkain.Siniguro niy

Ang mga kalmadong pangungusap na iyon ay nagpatahimik kay Rowena sa gulat.Sa loob ng kotse, nakita ni Aubrey ang mother-in-law niya at sumabog ang panic sa kalooban niya. Desperado niyang hinawakan ang hawakan ng pinto ng kotse, hinahampas ang bintana.“Mama! Mama!” paos niyang sigaw. “Gusto ni Ralph na ipa-abort ko ang baby ko!”Matalim at desperado ang kanyang boses, bawat salita ay humihiwa sa hangin.Namutla nang husto ang mukha ni Rowena sa narinig. Tinitigan niya si Ralph, hindi makapaniwala.“You know the child is already forming!” matalim niyang sabi, ang boses ay nanginginig sa galit. “At gusto mo pa ring ipalaglag ngayon? For Heaven’s sake, Ralph, that’s your own flesh and blood!” “Whether it’s mine or not…” malamig na sagot ni Ralph, “is another matter.” Hindi na siya nag-abalang magpaliwanag pa. Binuksan niya ang pinto ng driver’s seat at sumakay.Binuksan niya ang makita at ni-release ang handbrake sabay tapak sa silinyador.Bawat galaw niya ay swabe at desidido. Naka

Natigilan si Luna sa narinig. Dalawampung taon na ang nakakaraan…?Kasabay ng panahon na nakulong ang mga taong iyon. Kasabay ng panahon na umalis si Janus Gutierrez ng bansa. Inampon at ilang taon pa lang nang hawakan ang DK Pharmaceuticals.Mabilis na nagtagpi-tagpi ang kanyang mga hinala.“Ibig sabihin...” dahan-dahan niyang wika, tumatalim ang mga mata, “ang tunay na kapangyarihan sa likod ng DK Pharmaceuticals ay posibleng hindi siya?”Bahagyang ngumiti si Ethan, may bakas ng paghanga sa kanyang mga mata. “Smart.” Hindi niya kasi inaasahan na mabilis nitong makukuha ang mahalagang punto niya. Hanggang sa may maalala siya. “By the way, babalik ang Mommy ko sa Tagaytay sa susunod na mga araw. Your treatment sessions can be paused for now.” Tumango lamang si Luna, saka nag-isip sandali.“Gaano katagal mawawala si Tita Pia? Nagsisimula pa lang magpakita ng magandang resulta ang treatment. Mas makakabuti kung hindi ito maputol nang matagal.”“About a week,” malumanay na sagot ni