All Chapters of วิศวะล้ำเส้นเพื่อน: Chapter 1041 - Chapter 1050

วงแขนแข็งแรงตระกองดึงร่างช้างที่กำลังสั่นเหมือนลูกนกตกน้ำเข้ามาประคองไว้ชิดอก แล้วพาร่อนลงสู่พื้นหญ้าเบื้องล่างอย่างนุ่มนวล โดยแทบไม่มีแรงกระแทกแม้แต่น้อย ทันทีที่เท้าแตะพื้น จินก็ปล่อยมือจากคอเสื้อช้างทันที ส่งผลให้ร่างของช้างที่ขาสั่นพั่บๆ ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นหญ้าอย่างหมดสภาพ “ลงอย่างนิ่ม” ไต

ไตเติลที่เพิ่งตั้งสติได้จากเหตุการณ์เฉียดตาย ม่านตาขยายกว้างจนเบิกตากว้าง อ้าปากค้างมองหน้าชายหนุ่มผู้มาใหม่ด้วยความช็อกสุดขีด “นี่...นี่มัน...” มือสั่นชี้ไปทางเจ้าชายคาร์ไลล์ ลมหายใจติดขัดจนพูดไม่ออก เพราะคนตรงหน้าหล่อกว่าในทีวีล้านเท่า หน้าตาถอดแบบมาจากเจ้าชายคาลไมค์แฝดพี่ที่เคยมาแจกทุนการศึกษาท

ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อกล้ามทหารสีดำกับกางเกงวอร์ม ยืนอกผายไหล่กว้างอยู่หน้าลานฝึก นัยน์ตาคมกริบดุดันปัดมองแถวทหารนับร้อยชีวิตอย่างราบเรียบ การฝึกเช้านี้พิเศษกว่าทุกวัน เพราะไม่เพียงแต่มีทหารไทย แต่ยังมีกองกำลังร่างยักษ์ของเจ้าชายคาร์ไลล์มาร่วมฝึกด้วย ทว่าเวลาที่สายตาของจินกวาดผ่าน ไม่ว่าจะเป็นทหารไท

“ทำไมหัวหน้าทำง่ายจัง” พูดจบก็ยกศอกขึ้นสูง แล้วหวดกระแทกอัดลงบนลูกมะพร้าวในมือเต็มแรง ผัวะ! กร๊อบ! “โอ๊ยยยยยยยยยยยย! แขนกู” เสียงร้องโอดโวยดังลั่นป่า พลางทรุดลงไปนอนดิ้นกอดศอกตัวเองน้ำตาเล็ด ขณะที่คนอื่นต่างส่ายหน้าหน่ายๆ จินหลุบสายตาเย็นชาลงมองสภาพลูกน้องนิ่งๆ “ทำเหี้ยอะไรของมึง” จินเอ็ด ก่อน

ช้างอ่านประโยคนั้นจบปุ๊บ ทหารหลายคนถึงกับขนลุกซู่ ลูบแขนตัวเองปั๊บๆ “สยิวว่ะ!” แล้วช้างก็เปิดจดหมายอีกฉบับอ่านต่อด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “ท่านเรืออากาศโทพงศ์พิชญ์ ยินดีด้วยสำหรับการเลื่อนยศ ทำงานเหนื่อยมากหรือเปล่า รู้สึกไม่สบายตรงไหนไหม? เราได้ยินมาว่าที่นั่นลำบากและเข้มงวดไม่ต่างจากคุกเลย เราเป็นห่ว