บททั้งหมดของ วิศวะล้ำเส้นเพื่อน: บทที่ 121 - บทที่ 130

ทุกจังหวะของสะโพกไอมิเอะที่ส่ายไปตามท่อนฮุก ทุกครั้งที่ปลายผมของเธอสลัดผ่านลำคอขาว ๆ ทุกครั้งที่มือบางยกขึ้นเขิน ๆ แล้วรีบหลุบตา เขาไม่พลาดเลยสักวินาทีเดียว โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าตลอดเวลาที่เธอกำลังเต้น ยิ้มเขิน ๆ ปัดผมที่ปรกหน้า และส่ายสะโพกตามจังหวะเงอะงะ จินนั่งมองเธออยู่เงียบ ๆ ไม่พูด ไม่ส่งเสีย

(เคยคุยเสียวมั้ย?) “...คุยเสียวคืออะไร” เสียงหวานเอ่ยถามขึ้นมาแบบจริงจัง หน้าตาเธอก็จริงจังเหมือนกัน จนจินถึงกับชะงัก (ห๊ะ?) เขาเลิกคิ้วข้างขวาขึ้นอย่างงุนงง แววตาเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามรัวๆ (…ไม่รู้เหรอ?) เสียงของเขาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ ไอมิเอะก็ส่ายหน้าเบาๆ โดยครั้งนี้ไม่ได้หลบสายตาเ

บทที่ 35 เสียงลมหายใจของเธอสลับกับเสียงเข็มนาฬิกาในห้องแต่ไม่มีสิ่งไหนกล่อมเธอให้หลับได้เลย เธอพลิกตัวไปมาอยู่หลายครั้ง ท่ามกลางความมืดและอุณหภูมิแอร์เย็นสบาย แต่ร่างกายกลับร้อนรุ่ม ราวกับอารมณ์บางอย่างกำลังซึมเข้ามาในผิวหนังอย่างเงียบงัน ภาพสีหน้า น้ำเสียง ท่าทางของจิน ยังวนเวียนอยู่ในหัวแม้แต่ปร

“ใช่ๆๆ พระเอกคือผมขาว ตาฟ้า พระเอกผมขาวคือที่สุด แล้วพระเอกสูง 199 ซม. อ่ะมึงงง จริงๆ ในเรื่อง นักเขียนบรรยายไว้ว่าพระเอกมันจะสูงได้ถึง 250 ซม. แต่มันฉีดยากดโกรทฮอร์โมนตั้งแต่เด็ก เพื่อไม่ให้มันสูงเกิน 200 ซม. มันไม่อยากสูงเหมือนเปรต เพราะมันก็รู้ตัวเองว่าปกตินิสัยมันก็เปรตมากพอแล้ว ถ้ายิ่งสูงเหมือน

บทที่ 36 นิ่งไปชั่ววูบ เหมือนสมองหยุดประมวลผลชั่วขณะ “…เมื่อคืน…แกวางสายเร็วมากเลย” ไอมิเอะเลือกที่จะเบี่ยงประเด็น แทนที่จะตอบคำถามตรง ๆ เธอไม่แตะเรื่องวันเกิด ที่รู้อยู่เต็มอกว่าเป็นเรื่องโกหก แค่โยนคำพูดออกไปหวังจะเปลี่ยนเรื่อง เพราะเธอไม่อยากเปิดประเด็น ยังไม่อยากเผชิญหน้าตอนนี้ “รีบไปไหนเหรอ