LOGINShare
บทที่ 122
publish date:
2025-09-30 15:10:05
Latest chapter
วิศวะล้ำเส้นเพื่อน บทที่ 992
ประโยคนั้นทำให้เธอชะงักตกใจไม่น้อย มันก็จริงอย่างที่เขาพูด ถ้าเขาไปที่ชายแดน แล้วเกิดอะไรขึ้นจนถึงแก่ชีวิต เธอก็คงจะเสียใจมาก ที่ไม่ได้บอกรักเขา ในวันที่เขายังมีชีวิตอยู่ “...แกไม่ไปได้มั้ย” ไอมิเอะช้อนตาขึ้นถามเสียงเครือ “...ไม่ไปก็ไม่จบ” “แกจะตายมั้ย...เราไม่อยากให้ลูกไม่มีพ่อ” คนตัวเล็กขยับปา
วิศวะล้ำเส้นเพื่อน บทที่ 991
“อยากแต่งงานกับฉันขนาดนั้นเลย?” “ใช่ ก็แกรวย” เธอตอบสวนกลับมาทันควันอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว แถมดวงตาคู่สวยยังใสซื่อแป๋วแหววไร้การเสแสร้งใดๆ ทั้งสิ้น ทำเอาคนที่คิดว่าจะได้ยินคำซึ้งๆ ถึงกับชะงักกึก จินถึงกับนิ่งใบ้แดกไปสามวิ ชายหนุ่มดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้มตัวเองเบาๆ พลางหรี่ตาคม
วิศวะล้ำเส้นเพื่อน บทที่ 990
“เธอก็รู้ว่าช่วงนี้พ่อฉันต้องการคะแนนเสียงมากแค่ไหน ถ้าผ่านช่วงนี้ไปได้ทุกอย่างจะดีขึ้น ฉันสัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอแน่นอน สัญญาว่าจะไม่มีวันทิ้งเธอ จะดูแลทั้งเธอทั้งลูกให้ดีที่สุด” “....” “ที่สำคัญที่สุด ที่ฉันยอมตกลงไปชายแดน ก็เพื่อแลกกับการที่พ่อจะยอมยกเลิกงานหมั้นระหว่างฉันกับเอมิโกะด้วย” พอได้
วิศวะล้ำเส้นเพื่อน บทที่ 989
“แกกำลังถักเปียหรือผูกเงื่อนกันแน่” “พยายามอยู่ ใจเย็นดิ” แม้จะเริ่มอารมณ์เสีย แต่จินก็ยังข่มใจสาละวนจัดแจงปอยผมให้เธอต่ออย่างไม่ยอมแพ้ “ไม่มีใครเก่งตั้งแต่ครั้งแรก...ทนหน่อย...เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว” จินขมวดคิ้วเคร่งเครียด สายตาคมจ้องคลิปยูทูบสลับกับกลุ่มผมสลวยตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ มือหนาค่อยๆ จับป
วิศวะล้ำเส้นเพื่อน บทที่ 988
“อยากถักเปียสองข้าง” “ทำยังไง ฉันทำไม่เป็น” “งั้นก็ไม่ต้องทำ” “เดี๋ยวทำให้” สุดท้ายเขาก็ไม่กล้าขัดใจ จินลองแบ่งเส้นผมของเธอขึ้นมาสองช่อ แต่อย่างว่า คนมันเคยใช้แต่กำลัง พอต้องจับงานละเอียดอ่อนเลยกะแรงไม่ถูก มือหนาเผลอดึงรั้งผมช่อหนึ่งแรงไปหน่อยจนร่างเล็กสะดุ้งสุดตัว “โอ๊ย! ดึงผมแรง” เสียงหวานร้
วิศวะล้ำเส้นเพื่อน บทที่ 987
บทที่ 268 จริง ๆ อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าจินก็ต้องออกไปแล้ว แต่เขาก็ให้เธอลุกขึ้นมาแต่งตัวรอไว้ เพราะตั้งใจไว้ว่าพอไปเข้าคูหาเลือกตั้งเสร็จเรียบร้อยเมื่อไหร่ เขาจะรีบบึ่งรถกลับมารับเธอออกไปหาอะไรกินอร่อย ๆ นอกคอนโดทันที แต่แทนที่เขาจะรีบร้อนเคลียร์ตัวเองออกจากห้อง เขากลับยังขลุกอยู่กับเธอก่อน “มา
วิศวะล้ำเส้นเพื่อน บทที่ 35
บทที่ 14 “จำทางไปบ้านเราได้ไหม?” ไอมิเอะเอ่ยถามเบา ๆ เสียงสั่นนิด ๆ อย่างประหม่า “....” จินก็เงียบไป “ให้เราบอกทางไหม” “....บอกก็ดี” จินตอบสั้น ๆ พร้อมปล่อยมือจากมือบาง แล้วกลับไปจับแฮนด์แน่น เตรียมตัวบิดรถออก ทว่าร่างบางปล่อยมือจากเอวสอบของเขา ทำให้จินชะงัก หยุดรถกลางคัน ก่อนเอี้ยวหน้ากลับม
Last Updated : 2026-03-17วิศวะล้ำเส้นเพื่อน บทที่ 39
บทที่ 15 “ใครมาส่ง?” ทันทีที่ไอมิเอะก้าวเข้ามาในรั้วบ้าน เสียงทุ้มแหบพร่าของคุณปู่ก็ดังขึ้น น้ำเสียงนั้นไม่ได้เข้มงวดเหมือนอย่างเคย มีเพียงความอ่อนล้าเจืออยู่เล็กน้อยในคำถาม สีหน้าของคุณปู่ก็ไม่ได้ดุหรือเคร่งขรึมเหมือนทุกครั้ง มีเพียงความห่วงใยซ่อนอยู่ในแววตา “เพื่อนที่โรงเรียนค่ะ ยี่หวารถน้ำมันห
Last Updated : 2026-03-17วิศวะล้ำเส้นเพื่อน บทที่ 34
จังหวะที่ขาเธอแยกออกจากกันเพียงเล็กน้อย เพราะโครงสร้างของรถ ทำให้จินมองเห็นแพนตี้สีชมพูอ่อนของเธอแว็บหนึ่ง และนั่นทำให้เขากลืนน้ำลายลงคอ ไอมิเอะก็ดิ้นตกใจจนรถโยกตามแรงดิ้น พลางรีบเอามือปิดตรงกลางหว่างขาอย่างไว จังหวะนั้นทำให้เธอเกือบจะตกรถ จินจึงรีบประคองหลังเธอเอาไว้ “ระวังล้ม...เดี๋ยวช้ำหมด” (ค
Last Updated : 2026-03-17วิศวะล้ำเส้นเพื่อน บทที่ 7
บทที่ 6 ความคิดแค่แวบเดียวก็เหมือนฟืนที่โยนเข้ากองไฟ มันทำให้ร่างกายเขาเดือดจัดขึ้นทันที เดือดจนแข็งโป๊กแล้ว จินมองเอวคอดๆ ของไอมิเอะอย่างเงียบงัน ไอมิเอะไม่จำเป็นต้องพูดอะไร ไม่ต้องยิ้ม ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น แค่นั่งเงียบ ๆ อยู่ตรงหน้าด้วยท่าทีเฉยชาแบบนั้น มันก็กวนสัญชาตญาณเขามากพออยู่แล้ว ในหัว
Last Updated : 2026-03-17
You may also like
![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]
sunshine-day18.8K viewsBad Trap กับดักรักวิศวะ
มดตัวจี๊ด15.1K viewsวิศวะเกียร์ร้ายกับดักรัก
ฮายอนนี่11.5K viewsคลั่งรักร้ายนายวิศวะ
Kim Nayeol34.9K viewsOnly Day อย่าเล่นกับระบบ
Barbadbie10.8K viewsBad Guy กาฝาก (ไร้รัก)
เอวาริณ ชาริณ3.1K viewsเฮียบาร์ขอรักสักที
พิศสรา115 viewsย้อนเวลากลับมาเพื่อปิ๊งรัก
LiHong114 views
