บททั้งหมดของ วิศวะล้ำเส้นเพื่อน: บทที่ 261 - บทที่ 270

“จินเจ็บ! กรี๊ดดดด!” เสียงไอมิเอะกรีดร้องดังขึ้นกว่าครั้งก่อน แหลมบาดหูจนแทบแทงทะลุหัวใจของทุกคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น อาจารย์บุษราคัมได้ยินแบบนั้น ก็เดินพุ่งตรงไปยังบานประตูทันที ปึง! ปึง! ปึง! เสียงเคาะประตูดังกระหน่ำ รัวราวกับจะทลายบานประตูเสียให้ได้ “จิน! ลูกทำอะไร! แล้วใครอยู่ข้างใน! ทำไมมีเสีย

สีหน้าของเขาชักขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคมตวัดมองอย่างรำคาญ ราวกับอยากจะหนีออกจากบทสนทนา นิ้วยาวดีดเบา ๆ ไปที่หน้าขาตัวเอง ขณะนั่งไขว่ห้าง เขาเอนหลังพิงโซฟา ราวกับไม่แคร์ใครทั้งโลก ทว่าสายตาเหลือบมองบานประตูห้องนอนอยู่เนือง ๆ ราวกับกำลังรอให้เด็กสาวที่เพิ่งร้องไห้ตัวโยนเดินออกมา “จะไม่ใหญ่ได้ยังไง แกย่ำยี

บทที่ 81 มือบางบีบกระโปรงแน่นจนผ้าจับย่น เธอไม่รู้ว่าควรตอบอะไร ไม่รู้จะปฏิเสธเขาแบบไหนดี หรือจริง ๆ แล้ว เธอไม่มีสิทธิ์จะพูดปฏิเสธเลยด้วยซ้ำ เธอไม่กล้าแม้แต่จะพูดออกไปว่า เธอคิดว่าตัวเองไม่มีค่าพอจะอยู่ในตระกูลใหญ่โตอย่างเขา เพียงแค่นั่งอยู่ตรงนี้เงียบ ๆ ก็ยังรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นต้นเหตุของความว

บทที่ 82 ไอมิเอะรีบวิ่งเข้าบ้านทันทีโดยไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง ร่างบางเซถลาเล็กน้อยเพราะความเจ็บปวดตรงกลางหว่างขาที่ยังไม่ยอมทุเลา แต่เธอก็ฝืนวิ่งต่อไป แค่ให้พ้นจากสายตาของเขาให้เร็วที่สุด ทว่าบ้านของเธอยังคงปิดสนิท เงียบวังเวงและมืดมิดเพราะไม่มีใครอยู่ ไฟก็ยังไม่ได้เปิด ปกติแค่จะเดินผ่านประตูบ้าน

ยี่หวาก็กังวลใจเป็นอย่างมาก ไอมิเอะก็ยิ่งสวยมาก เป็นที่หมายตาของผู้ชายทั้งโรงเรียน เธอจึงกังวลกลัวว่าไอมิเอะ อาจโดนผู้ชายในโรงเรียนลากไปข่มขืนหรือเปล่า พอนึกถึงว่าเพื่อนอาจจะไปเจอเรื่องอุบาทว์แบบนี้ จู่ๆ ชื่อของหมาป่าตัวนึง ที่จ้องจะเขมือบเพื่อนของเธอก็ลอยเข้ามาในหัว “อีจิน” ยี่หวานึกขึ้นได้ ก็กดโ