جميع فصول : الفصل -الفصل 460

ทว่าแม้เขาจะยอมนั่ง เขาก็ยังคงนั่งอย่างทระนง เต็มไปด้วยอารมณ์กราดเกรี้ยว ใบหน้าคมก็เงยขึ้นเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปยังประตูด้วยความแข็งดุ สำหรับจิน แม้ยังไม่เห็นหน้าคุณหนูจากตระกูลมาสะเมะ แต่ความสัมพันธ์เขากับหล่อนก็ติดลบไปแล้ว หล่อนคือคนที่ทำให้เขาต้องถูกทำร้าย ถูกลากมาในที่นี้ หล่อนคือเงื่อนไขที่ทำ

บทที่ 136 “น้องเป็นลูกหมาของจินเหรอคะ” เอมิโกะเอ่ยถามพลางเอื้อมมือเรียวขาวสะอาดไปลูบศีรษะของจูเนียร์บนตักของจินอย่างแผ่วเบา จูเนียร์เป็นลูกหมาที่ขึ้นชื่อว่ากัดทุกคนที่เข้าใกล้พ่อมัน ทว่าตอนนี้กลับนิ่งเฉยไม่แม้แต่จะเห่า ไม่เพียงแค่นั้น มันยังกระดิกหางเบา ๆ แถมเอียงหัวเข้าหามือของเธออย่างเต็มใจสุด

“อืม งั้นถือเลย” พูดจบจินก็เดินนำออกไปทันที ร่างสูงเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างไม่หันหลังกลับ “ฮะ?” ทำให้เอมิโกะถึงกับอุทานออกมาอย่างตกใจ ดวงตากลมเบิกกว้าง เพราะไม่เคยเจอผู้ชายแบบนี้มาก่อน และเธอไม่คิดว่าเขาจะพูดตรงและทำตัวหยาบคายได้มากขนาดนี้ เธอแค่พูดลองใจ แต่เขากลับคิดจริง เหลือจะเชื่อ “รีบเดิน ฉั

“แค่สวยเกินไป ก็ทำให้จินมองเอมิติดลบแล้วเหรอคะ ผู้หญิงสวยไม่ได้แปลว่าจะเข้ามาหลอกทุกคนนะคะ” “….” “เอมิไม่ใช่สเปคของจินเหรอคะ” เธอถามเขาตาแป๋ว “ฉันยอมรับว่าเธอเป็นสเปคฉัน แต่เธอมาช้าเกินไป” เขามองใบหน้าหวานเหมือนจะกลืนกินได้ทั้งตัว แววตาคมเข้มฉายแสงวูบหนึ่งราวกับความคิดบางอย่างกำลังแทรกเข้ามาใน

“ปล่อย” จินใช้หางตามองมือของเธอที่จับเสื้อเขาไว้แน่น “ไม่” เอมิโกะตอบเสียงแข็ง ทั้งที่มือของเธอสั่น เธอไม่ยอมให้เขาไป ทั้งเพราะโกรธ ทั้งเพราะไม่อยากเป็นฝ่ายถูกเมินเหมือนของไร้ค่า เธอเป็นคุณหนูที่ถูกตามใจมาตลอด ไม่มีใครเคยหันหลังใส่เธอแบบนี้มาก่อน แล้วเรื่องอะไร ไอ้ลูกหมานี่ ถึงได้กล้าเดินหนีเธอ “