Tous les chapitres de : Chapitre 471 - Chapitre 480

เธอก็กดวันเกิดของตัวเองลงไปแต่ก็ไม่ถูก หน้าจอขึ้นเตือนผิดพลาด เธอถอนหายใจแรง เหมือนจะหมดความอดทนกับเขา แล้วเลือกไม่ถามอะไรอีก ไอมิเอะเลื่อนนิ้วเข้าไปดูรายชื่อโทรศัพท์แทน ทำเอาใบหน้าของจินซีดลงทันที เหมือนเลือดไหลออกจากหน้าในพริบตา เขารีบพุ่งเข้ามาจะแย่งโทรศัพท์คืน แต่ไม่ทันแล้ว เธอจำเบอร์เพื่อนของเ

บทที่ 141 เลือดกำเดาไหลซึมลงมาถึงคางของจิน เขาเลื่อนหลังมือขึ้นเช็ดอย่างช้าๆ สายตายังคงไม่ละจากใบหน้าของไอมิเอะแม้แต่วินาทีเดียว ความเย็นชาในดวงตาคู่นั้นแทบจะกลืนอากาศรอบตัวให้แน่นอึดอัด เขาไม่ได้พูดอะไรและไม่โวยวาย ซึ่งผิดจากนิสัยของเขามาก ปกติถ้ามีใครทำร้ายเขาแม้เพียงแค่เล็กน้อย เขาจะสวนกลับอย

“ไม่อยากรู้แล้วเหรอว่ากูไปไหน” น้ำเสียงของเขาอ่อนลงกว่าทุกที แฝงด้วยแววขอร้องที่ไม่เคยมีในสายตาของจินมาก่อน “….” “ถ้ายอมคืนดี กูจะเล่าทุกอย่างให้ฟัง” “งั้นก็เก็บปากแกเอาไว้กินข้าวเถอะ ปล่อยเราไว้อย่างนี้แหละ ยังไงพรุ่งนี้ก็จะย้ายออกอยู่แล้ว” เธอก็สะบัดมือออกจากเขาทันที แล้วเดินกลับห้องตัวเองไปเล

เธอไม่ควรจะทำแบบนั้นกับเขา เธอไม่ควรโกรธ ไม่ควรแสดงความอ่อนไหวเกินไป แต่หัวใจมันก็ยังสั่นไหว เจ็บจัง... เจ็บจนตัวเองก็ไม่เข้าใจ เธออยากลบความรู้สึกนี้ออกไป แต่มันก็ยากเหลือเกิน “กูไม่ได้ชอบผู้หญิงที่พ่อเลือกให้” เขาเงยหน้าขึ้นมามองเธอ ยิ่งเห็นเธอน้ำคลอ เขาก็ยิ่งรู้สึกผิด เจ็บยิ่งกว่าแผลที่หลัง

“ชาติที่แล้วมันทำบุญด้วยอะไรวะ” “รุ่นนี้แค่มีเงินก็เข้าไปครึ่งแล้ว” เพื่อนผู้ชายอีกคนมองไปที่ไอมิเอะด้วยความเสียดาย อยากจะเป็นคนนั้นบ้าง คนที่ได้เข้าไปครึ่งลำ “ไม่ครึ่ง อาจจะมิดเลย” “แม่งเอ้ย ทำไมชาติที่แล้วกูไม่ทำบุญเยอะๆ วะ จะได้ส่งผลมาถึงชาตินี้” “หล่อเลือกได้ แต่รวยเลือกก่อน คำนี้แม่งจริง”