Lahat ng Kabanata ng Rejected Daughter, Reclaimed by my Trillionaire Husband: Kabanata 151 - Kabanata 160

Matapos ang tagpong iyon ay tumulak na ako patungo sa presinto. Napag-alaman kong wala pa ang mga pulis na may dala kay Pantaleon kaya bumalik muna ako sa kotse ko. Bigla kong naalala ang baril na binigay sa akin ni Hyacinth nang hindi alam ni Sebastian kaya mabilis kong kinuha iyon sa pinaglagyan ko nito. Napatitig ako roon. Nang iangat ko ang tingin ko ay saktong tumambad sa harap ko ang sasakyang may lulan sa mga taong sumira ng buhay at pamilya ko. Ramdam ko ang pagpuyos ng galit ko nang makita ko si Pantaleon. Mabilis kong tinago iyon sa likod ko at bumaba na. I was about to take a step forward when a gunshots filled the whole area. Halos humiwalay ang kaluluwa ko sa katawan ko nang makita kong isa-isang bumagsak ang mga pulis at duguan na ang mga ito. Inaatake ang buong lugar ng mga tauhan ni Jaxon! Sigurado ako roon.

"The lovely daughter of Damian and Arabella. Nice to see you again, Celeste," nakangisi niyang sambt sa 'kin.Agad na nagpuyos ang galit sa puso ko nang marinig ko iyon sa kaniya. Inilibot ko pa ang tingin ko sa buong kuwarto at doon ko nakita si Jaxon na nakatingin din sa 'kin. Blangko ang ekspresyon nito.Bumaling ang tingin ko sa lalaking nasa harapan ko at matalim na tiningnan siya."Pantaleon," sambit ko sa hangin.Muli itong ngumisi at tumango."Yes, that's me. Kumusta ang pakiramdam mo?" Tanong nito sa 'kin kaya natawa ako."Stop fucking fooling around. Nasaan ako?!" Sigaw ko sa kaniya ngunit nanatiling matigas ang ekspresyon niyang 'yon."Kahit umiyak ka pa diyan ay hindi mo malalaman kung nasaan ka. No one will show up to rescue you, I'm sure of that," kaswal na sinabi nito sa 'kin saka tumayo. Tumungo ito sa bintana roon at saglit na tumingin sa kawalan bago muling bumaling sa 'kin. "Even your family..."I smirked at him."You're wrong, Pantaleon Razon, dahil alam kong sa mg

Natigilan siya. Sinundan lamang niya ng tingin ang stretcher kung nasaan ang babaeng hindi niya maalala sa kaniyang isip ngunit ramdam niyang may malaking bahagi ito sa kaniyang puso.Tulala siyang naupo sa waiting area, iniisip kung bakit biglang nangyari ang barilan kanina lamang. May parte sa kaniyang utak na tila pamilyar na sa kaniya ang gano'ng senaryo ngunit hindi ito malinaw. At pinipilit niyang alalahanin ito ngunit patuloy lamang ang pagsakit ng kaniyang ulo."Mga hayop talaga ang mga 'yon! Sinasabi ko na nga ba, e, na mangyayari ito. Bakit kasi hindi na lang hinayaan na ang mga awtoridad ang kumilos? Bakit hinayaan niyo pang pumunta si Celeste sa presinto?" Nanggagalaiting buga ni Tristan sa tabi niya kaya napatingin siya roon.Bakas sa lalaki ang matinding galit at pag-aalala habang kausap si Hyacinth sa harapan nito. Hindi niya alam ang mga pangalan nito ngunit ramdam niya na pareho sila ng nararamdaman ngayon."Walang may alam na pupunta siya ro'n. Sinabihan na siya ni A

Hinawakan niya ang baba ko at hinarap niya ako sa kaniya. Umangat ang tingin ko sa kaniya. His eyes focused on me. Nakita ko ang pagbaba ng tingin niya sa mga labi ko. He gently licked his lower lip and bit it kaya halos matawa ako."Can I kiss you?" He suddenly asked, which made me laugh. Ngunit bago pa ako makasagot ay mabilis niyang ginagap ang mukha ko at marahang dinampian ng mainit na halik ang labi ko."I'll be quick. I have to tell you something," marahan niyang sinabi sa 'kin at malagkit pa akong tiningnan.Napailing na lamang ako at tumango sa kaniya. Damn that Sebastian. Hindi pa rin ito nagbabago ng paraan niya ng pag-akit sa akin. I still envy him. Hindi na mawawala iyon.Sumapit na ang gabi ngunit wala pa rin si Sebastian. Hindi na ako mapakali dahil baka kung ano na naman ang mangyari sa kaniya gaya ng huling gabing umalis siya at hindi na nakabalik pa. I was about to call him when I suddenly heard a horn outside our house. Sa pag-aakalang si Sebastian na iyon ay nagmad

"You don't have an idea how much I love you," bulong niya sa 'kin. "I am every day thankful you came back to my life even if I made you doubt many times. Mahal na mahal kita, Celeste."Napangiti ako. Umikot ako paharap sa kaniya at pinakatitigan siya. Mugtong mugto ang mga mata niya at namumungay. Lumapit ako sa kaniya at hinalikan ko iyon pareho. Pakiramdam ko ay sasabog ang puso ko sa sobrang pagmamahal ko sa kaniya."I fell for you . . . And I am still falling, Sebastian," I uttered.Saglit pa kaming nagkatitigan bago tuluyang maglapat ang mga labi namin. Mapusok iyon ngunit magaan. Malalim ngunit marahan. Para akong nalulunod sa paraan ng paghalik niya sa 'kin. It's like an ocean that is deep and made me drowning. It's like a fiery fire that is wild and making me feel burning.The moon taught me there is beauty in darkness too. That even when I don't feel whole, I am enough. Sebastian made me feel it. He made me feel that I am more than enough.We rode half an hour to the main off