บททั้งหมดของ ฉินเซียวเมื่อฉันเป็นสาวน้อยชาเขียวในนิยาย: บทที่ 151 - บทที่ 160

“ท่านปู่ ผลลี่จื่อของบ้านข้ารสชาติเป็นอย่างไรอร่อยหรือไม่เจ้าคะ” ฉินเซียวส่งยิ้มก่อนกล่าวทักทายผู้สูงวัยเมื่อนางเห็นเปลือกของผลลี่จื่อกองอยู่บนโต๊ะ“รสชาติดีมากทีเดียว ข้าไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมถึงมีแต่คนพูดถึงใช่ไหมอาหลาง” หลวนคุนบ่ายหน้าไปทางศิษย์ฝึกหัดที่กำลังแกะผลลี่จื่ออยู่“ใช่ขอรับ รสชาติอร่อยมา

“พวกเจ้ารีบตามข้ามาสิ”เมื่อคนทั้งสามเดินมาถึงครัวด้านหลัง หลวนคุนก็เรียกทดสอบคนทั้งสามถึงสมุนไพรที่ต้องใช้บำรุงเลือดบำรุงร่างกาย โดยที่เด็กทั้งสามต่างสลับกันตอบออกมาได้อย่างถูกต้อง“ดีมาก คราวนี้พวกเจ้าก็ดูข้าให้ดีนะ ข้าจะนำมันมาปรุงเป็นข้าวต้มให้คนป่วยกิน” หลวนคุนลงมือนำสมุนไพรที่ได้ทั้งหมดมาต้มแล

“เจ้าไม่ต้องสุภาพนักหรอก เจ้ารีบกินมันเข้าไปตอนยังร้อนเถอะ” หลวนคุนรีบเอ่ยแย้ง“ขอรับ” ช่างหลิวจึงได้นำช้อนที่ซินฉีส่งให้ตักซุปไก่เข้าปากทันทีก่อนที่เขาจะเบิกตากว้าง“รสชาติเป็นอย่างไรหากว่ามันไม่อะ…” ซินฉียังพูดไม่ทันจบเสียงของเด็กหนุ่มก็ได้เอ่ยปากขึ้นมาก่อน“อร่อยขอรับ มันอร่อยมากเลยข้าไม่คิดว่าอา

แม้ว่าเขาจะเอาเรื่องนี้ไปเล่าให้ใครฟังก็ไม่มีใครเชื่อ จนเมื่อคนเหล่านั้นได้เห็นเองกับตา ในระหว่างที่เด็กทั้งหมดขึ้นไปนั่งบนหลังเสือฉินเต๋อก็ได้บังคับรถม้ามาเห็นภาพดังกล่าว“ไป๋หู่ ข้าฝากเด็ก ๆ ด้วยนะ” ฉินเต๋อหยุดรถม้าบอกกล่าวสหายของบุตรสาวตัวโต ไป๋หู่ทำเพียงชำเรืองมองเขาอย่างเกียจคร้านก่อนจะส่งเสียง

“ลูกรัก แล้วพวกเราจะเอาไปทำอาหารอะไรกันดีมันมีเยอะอยู่นะ” หนิงเซียนรีบเอ่ยถามบุตรสาวเพราะนางไม่เคยเห็นผักชนิดนี้มาก่อน“ข้าจะนำมาผัดเต้าหู้ก้อนที่ท่านแม่ทำไว้อย่างไรล่ะเจ้าคะ อีกทั้งถั่วงอกยังทำอาหารได้หลากหลายอีกด้วย ข้าจะแสดงฝีมือให้พวกท่านชิมเจ้าค่ะ” เด็กหญิงตอบมารดาด้วยรอยยิ้มดวงตาเป็นประกาย“แต