บททั้งหมดของ ฉินเซียวเมื่อฉันเป็นสาวน้อยชาเขียวในนิยาย: บทที่ 71 - บทที่ 80

“ได้ข้าจะลองไปปรึกษากับเฉินกงดูหากว่าเขาสนใจก็ให้เขาลองเรียกชาวบ้านมาประชุมจากนั้นก็ให้พวกเขามาช่วยกันเก็บเกี่ยวตามที่เจ้าว่า” เฒ่าหลี่พยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดของหลานสาว หากสิ่งนี้นำมาทำเป็นซาลาเปา หมั่นโถวได้ก็ทำให้ผู้คนอิ่มท้องมากขึ้นแต่เรื่องอะไรที่เขาจะให้ครอบครัวของตนเหนื่อยอยู่ผู้เดียวหากชา

“เด็กมนุษย์เจ้ามาขึ้นหลังของข้าเถอะข้าจะพาเจ้ากลับไปยังถ้ำ” แม่เสือย่อตัวลง“ข้าชื่อฉินเซียว แม่เสือท่านเรียกชื่อข้าเถอะเรียกเด็กมนุษย์แล้วมันฟังดูแปลกพิกล” เด็กหญิงพยายามปีนขึ้นไปนั่งบนหลังของแม่เสือโดยมีลูกเสือสองตัวนั่งอยู่ด้านหน้า“ท่านแม่ออกเดินทางได้” เจ้าลายส่งเสียงบอกผู้เป็นแม่ก่อนที่นางเสือ

เพราะในตอนนี้ฉินเซียวกำลังมองหลุมกับดักเก่าที่มีหมูป่าตัวเขื่องตกลงไปด้วยการช่วยเหลือจากไป๋หู่ที่อาสาออกไปล่าสัตว์ชนิดนี้มาให้“น้องเล็ก ไป๋หู่เยี่ยมยอดมาก” ฉินฟู่เอามือของตนลูบไปยังขนสีขาวของเสือตัวใหญ่ที่กำลังนอนหมอบให้เด็กทั้งหลายเอาอกเอาใจโดยการเกาคางของมันบ้าง เกาท้องบ้างมัน ช่างรู้สึกสบายนักฉ

“ท่านพ่อ เหตุใดพวกท่านถึงได้สิ่งของจากภูเขามากมายถึงเพียงนี้ไม่ใช่ว่าพวกท่านขึ้นเขามาทีหลังพวกข้าหรอกหรือ” จ้าวเฉียงมองสิ่งของในตะกร้าของแต่ละคนก่อนหันไปทางชายชรา“เจ้าไม่น่าถามอะไรโง่ ๆ เลยเจ้าไม่รู้หรือว่าเป็นเพราะใคร” พ่อผู้ชราเหน็บก่อนส่ายหัวไปมา“...” จ้าวเฉียงได้แต่นิ่งเงียบเถียงไม่ออกพูดไม่ได

บิดามารดาของเด็กทั้งสามที่ได้ยินเสียงดังของบุตรทำให้ หนิงเซียนค่อย ๆ ดึงมือของตนที่ถูกสามีจับออกใบหน้าขึ้นสีด้วยความอาย“พวกเจ้ามาแอบซุบซิบอะไรกันอยู่ตรงนี้” ฉินหยางที่กำลังจะนำตะกร้าสานที่มีถู่โต้วบรรจุอยู่เดินเข้าไปเก็บในห้องครัวเมื่อเห็นหลานชายหญิงจึงได้ส่งเสียงถามเด็กทั้งสามเมื่อได้ยินคำถามของผ