ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน のすべてのチャプター: チャプター 121 - チャプター 130

หลิวหยุนจิงลอบระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอกเนื่องจากนางคิดว่ามารดาคงไม่ได้ยินเรื่องของข่าวลือแต่พอคิดดูอีกทีนางไม่เชื่อว่าท่านแม่จะไม่รู้“เจ้าค่ะ” เด็กหญิงตอบรับอย่างเชื่อฟังก่อนจะค่อย ๆ ก้าวเท้าเดินเข้ามานั่งบนเบาะเคียงข้างกับมารดา“เยว่ฮวา เจ้ามาหาแม่เป็นเพราะข่าวลือใช่หรือไม่” คำถามของมารดาที่เอ่

“คุณหนูจะโปรยสบู่ดอกเหมยร่วมกับเหรียญให้ชาวบ้านด้วยหรือไม่เจ้าคะ” เถาจูถามขึ้นหลังจากได้กลิ่นและเห็นสีสันของสบู่ซึ่งดูสวยงามจนไม่กล้าใช้“ความคิดของเจ้าแม้จะน่าสนใจทว่าข้าคิดว่าแขกที่มาในงานไม่น่าจะยินดีนักเนื่องจากหากได้ของที่เราโปรยให้กับทุกคนดังนั้นข้าจึงคิดว่าโปรยแค่เหรียญอย่างเดียวก็พอ” หลิวหยุ

หลังจากวันแต่งงานแสนยิ่งใหญ่ของมารดาผ่านพ้นไปเพียงไม่กี่วันบริเวณหน้าจวนหลิวก็ได้มีม้าตัวใหญ่สองตัวปรากฏขึ้นพร้อมกับร่างหนึ่งเด็กหญิงหนึ่งเด็กชายยังไม่ทันแสงแรกจับขอบฟ้า พอประตูเมืองเปิดคนทั้งคู่ก็รีบตะบึงม้าเข้าเมืองมุ่งตรงมายังจวนที่จากไปนานด้วยความตื่นเต้น“พี่ใหญ่ พวกเราถึงบ้านแล้ว” น้ำเสียงใส

“เจ้าค่ะท่านย่า” หลังจากยอบกายทำความเคารพท่านปู่ท่านย่านางจึงได้บ่ายหน้าไปหาหลิวหยุนจิง“เยว่ฮวา เจ้าไปกับข้าหรือไม่”หลิวหยุนจิงยิ้มรับ “ไปสิเจ้าคะ”ทั้งสามคนเดินออกจากเรือนหลักไปยังสวนหลังจวน ซึ่งเป็นเรือนของสองพี่น้อง สวนแห่งนี้เต็มไปด้วยดอกไม้นานาพันธุ์ที่กำลังบานสะพรั่ง อากาศบริสุทธิ์และเสียงนก

“ข้าหวังว่าเจ้าจะรู้จักเข็ดหลาบในความหยิ่งผยองของตน” องค์หญิงพูดทิ้งท้ายก่อนที่พระองค์จะเดินหน้าตามแถวที่เริ่มขยับขึ้นอีกครั้งหลังจากขบวนเกี้ยวของคุณหนูคนนั้นเดินจากไป หน้าสำนักชิงหยวนกวานก็กลับมาเงียบสงบตามเดิม คนในสำนักลอบระบายลมหายใจออกมาที่คุณหนูคนนั้นกลับไปแล้วและพวกเขาต่างได้แต่หวังว่านางจะไม