ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน のすべてのチャプター: チャプター 161 - チャプター 170

“แต่ข้าแข็งแรงมากเลยนะขอรับ” เจ้าตัวเล็กแย้งเพราะตั้งแต่เด็กมาจนถึงอายุเท่านี้เสี่ยวอันไม่เคยล้มป่วยเลยสักครั้ง“เอาอย่างนี้ดีหรือไม่ หากว่าพี่สาวของเจ้าเห็นด้วยเจ้าก็ไปได้ แต่ถ้านางไม่เห็นด้วยเจ้าต้องยอมรับการตัดสินใจของนางตกลงไหม” หลิวซูเหยารู้ดีว่าเจ้าตัวไม่อาจทำให้เจ้าตัวน้อยเปลี่ยนความคิดจึงได้

ในระหว่างที่หลิวหยุนจิงกำลังขี้นตะกร้าลูกลมร้อนโดยที่ครั้งนี้อวิ๋นซิงได้เรียกนกเหยี่ยวจำนวนมากมาเป็นตัวช่วย เหล่าผู้คนที่รอชมการเดินทางที่พวกเขาไม่เคยเห็นก็พลันแสดงสีหน้าตื่นตะลึง“ข้าไม่เคยเห็นนกเหยี่ยวมารวมตัวกันมากมายเช่นนี้มาก่อนเลย” หนึ่งในผู้ที่มาส่งหลิวหยุนจิงพูดพลางชิ้นิ้วขึ้นไปบนท้

ฮั่วชวี่ปิ้งที่กำลังหารือเรื่องการรบอยูกับหานซินหลังจากได้ยินทหารมารายงานเรื่องวัตถุประหลาดกับกองทัพนกขุนพลหนุ่มจึงได้รีบเดินออกจากกระโจมอย่างรวดเร็วและเมื่อสองตาของเขาเห็นสิ่งที่กำลังลอยอยู่ดวงตาก็ปรากฏแววยินดี“เสบียงจากเยว่ฮวามาถึงแล้ว” คำพูดนี้ทำให้เหล่าทหารและนายกองที่ได้ยินต่างพากันตกตะลึง“ท

“เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้” ชายชุดดำคนนั้นพูดก่อนจะต้านแรงกระบี่ของเถาจวิน “พวกเราถอย” มันพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าคนของเถาจวินมีฝีมือเหนือกว่าชายชุดดำทั้งหมดรวมตัวกันเคลื่อนไหวอย่างเป็นระเบียบ พวกมันสร้างแนวป้องกันขึ้นมาป้องกันการไล่ตามของเถาจวินและพรรคพวกก่อนจะวิ่งหายเข้าไปในแนวป่าอย่างรวดเร็ว เถาจวินมองตาม

“เยว่ฮวา ข้าไม่เคยรู้มาก่อนว่ามีสิ่งที่เจ้ากลัวด้วย” คำกล่าวของฮั่วหยุนทำให้เจ้าตัวได้รับดวงตาขุ่นเขียวจากเด็กหญิง“ข้าไม่ได้กลัวเจ้าค่ะ เพียงแต่ข้าแค่ยังไม่คุ้นเคย” เจ้าตัวน้อยแย้งพลางอมลมทำแก้มป่อง“ได้ ๆ ข้าเข้าใจแล้วแต่วันนี้พวกเรายังไม่ได้ออกเดินทางหรอกนะเนื่องจากแสงสุดท้ายของวันจะลาลับแล้ว” ฮั