Semua Bab ฉันนี่แหละนักเลงขนมหวาน "ฟันน้ำนม" แห่งพระนครยุค 2500: Bab 101 - Bab 110

เมื่อยุพินเห็นสีหน้าไม่ยินยอมของบุตรชายหล่อนก็ลุกไปนั่งคุกเข่าลงกับพื้นตรงหน้าของเขา ซึ่งสถานการณ์ในตอนนี้ไม่มีใครรู้เลยว่าภาพนี้ได้ถูกแอบถ่ายเอาไว้โดยนักภาพคนหนึ่งที่ถูกจ้างมา...เพื่อทำลายศิษย์สิงหราช 'แม่หนูข้าเห็นมีคนถ่ายภาพพี่มะตูมของเจ้ากับนางคนนี้อยู่ตรงนั้น' เสียงร้อนใจของแม่นางตานี

"แบรนด์?" เชฟอองรีทวนคำอย่างไม่เข้าใจ "คือการสร้างเอกลักษณ์ให้ร้านของเราเป็นที่จดจำและไม่เหมือนใครค่ะ" เธออธิบาย "เราจะเปลี่ยนชื่อร้านใหม่...และที่สำคัญที่สุดคือเปลี่ยนแนวคิดของอาหาร" เมื่อเธอเห็นว่าไม่มีใครค้าน ปลากริมจึงได้พูดต่อ "หนูคิดว่า...เราจะยังคงใช้เทคนิคการทำอาหารฝร

และไม่กี่วันถัดมา...วันเปิดตัวเมนูใหม่สุดยิ่งใหญ่ของเจ้าสัวราตรีก็มาถึง...ภายในห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ที่สุดของโรงแรมของเขาถูกเนรมิตขึ้นอย่างหรูหราตระการตา แขกผู้มีเกียรติจากแวดวงสังคม รวมถึงนักข่าวจากสำนักต่าง ๆ พากันหลั่งไหลมาร่วมงานกันอย่างเนืองแน่น เจ้าสัวราตรียืนต้อนรับแขกด้วยรอยยิ้มม

ช่วงเย็นภายในวันเดียวกันนั้นเอง...แม่ตานีสาวก็ได้ลอยตัวกลับมาที่บ้านสีฟ้าด้วยสีหน้าและท่าทางไม่สู้ดี 'แม่หนู! แย่แล้ว! เรื่องมันร้ายแรงมากกว่าที่เราคิด!' เสียงของนางดังขึ้นในหัวปลากริมอย่างร้อนรน 'ข้าไปคุยกับเจ้าที่ที่ค่ายพยัคฆ์คำรามมา...ท่านบอกว่าคนพวกนั้นต้องการทำลายพี่เพชรของเจ้าเลยนะ..

หลังจากวันนั้นไม่กี่วัน ท่านรองปลัดขจรก็ได้ทำตามที่พูดไว้ ท่านได้นัดหมายให้สิงห์และปลากริมได้เข้าพบกับพันตำรวจเอกประวิทย์...เป็นการส่วนตัวที่ร้านกาแฟเก่าแก่แห่งหนึ่งในย่านพระนครที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัวและปลอดจากสายตาของผู้คน พันตำรวจเอกประวิทย์เป็นชายวัยกลางคนที่ดูสุขุมและน่าเกรงขาม แววตาข