تسجيل الدخولเมื่อ 'ธารามล' เชฟสาวต้องเข้ามาอยู่ในนิยายผู้มีชะตารันทดในร่างของเด็กหญิง 'ปลากริม' วัยเพียงหกขวบ เธอจะทำอย่างไร รวมถึงเธอยังจะต้องมารับมือกับแม่ตานีช่างจ้อและแม่นางกวักนักชิม มาติดตามเรื่องราวของเด็กหญิงปลากริมไปพร้อม ๆ กันได้เลยค่ะ
عرض المزيدคำตอบที่ชัดเจนนั้น...คือการยืนยันอย่างสมบูรณ์ว่าลูกสาวของเธอได้มองเห็นแม่นางตานีกับแม่นางกวัก สองสหายต่างภพของตัวเอง ภายในค่ำคืนนั้น...หลังจากที่ส่งลูก ๆ เข้านอนเรียบร้อย...ปลากริมก็ได้ตัดสินใจเล่าความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอให้เทวากรผู้เป็นสามีฟังเป็นครั้งแรก... ยกเว้นเรื่
หลายปีต่อมา...ในคืนวันศุกร์ที่แสนคึกคักใจกลางย่านพระอาทิตย์...แสงไฟนีออนสีน้ำเงินนวลสาดส่องลงบนป้ายชื่อร้านที่ออกแบบอย่างมีรสนิยม... "พระอาทิตย์ บลูส์" (Phra Athit Blues) นี่คือไพรเวทแจ๊สคลับที่หรูหราและเป็นที่กล่าวขวัญถึงมากที่สุดในพระนคร และเจ้าของคลับแห่งนี้ก็คือสองหนุ่มโสดที่เนื้อหอม
"ต้องได้สิ!" ข้าวเหนียวตอบอย่างหนักแน่น แม้ในใจจะเริ่มรู้สึกไม่ต่างกัน "นายอย่าลืมสิว่าการทำธุรกิจมันไม่มีอะไรได้มาง่าย ๆ นายก็เห็นแล้วจากตัวอย่างของทั้งพ่อครูและแม่ครู ไหนจะปลากริมกับพี่เขยของนายอีก" คำพูดนี้ได้ทำให้ปั้นขลิบมีไฟขึ้นมาอีกครั้ง "พี่พูดถูก ผมจะมาท้อง่าย ๆ แบบนี้ไม่ได้"
หลังจากที่สองสหายคู่ซี้อย่างข้าวเหนียวและปั้นขลิบ...ที่ใคร ๆ ต่างก็บอกว่าตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋...ได้เดินทางกลับมาถึงพระนครหลังจากไปทำหน้าที่อาสา พวกเขาก็ได้รับวันหยุดพักผ่อนอย่างเต็มที่ และเมื่อสองหนุ่มโสด...โปรไฟล์ดี...ผู้มีพลังงานล้นเหลือได้กลับคืนสู่เมืองหลวง...ค่ำคืนแห่งความสนุกสนาน
คำพูดนั้นทำให้นีรนาถแค่นยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่เย็นเยียบ "อ้าว...นี่ไม่ใช่คุณหญิงวลัย...แห่งบ้านพิชัยณรงค์...หรอกหรือคะ" คำพูดของนีรนาถทำให้เจ้าของชื่อชะงักไปเล็กน้อย "ไม่ได้พบกันนานเลยนะคะ...ตั้งแต่สมัยรุ่นคุณย่า...ที่ตระกูลเทวาภิรมย์...ของดิฉันเ
"ดิฉันซึ่งไปอยู่ก่อนหน้าหล่อน...ก็เกิดความหวังดีเพราะเห็นว่าเป็นคนไทยด้วยกัน...แต่ไม่ทราบว่าเหตุใดเธอถึงได้ตั้งตัวเป็นศัตรูกับดิฉัน...บางทีดิฉันก็คิดว่าเธออาจจะอิจฉาที่ดิฉันชาติตระกูลและฝีมือดีกว่าหล่อนก็ได้กระมั้งคะ" ซึ่งคำพูดนี้ของเธอได้ทำให้พนักงานแทบอยากจะเข้าไปไล่หล่อนออกจากร้าน (กล
เช้าของวันถัดมา...นีรนาถที่รู้ว่าสหายรักของตนกลับมาแล้วหล่อนจึงได้แวะเวียนมาหาปลากริมที่บ้านด้วยความดีใจระคนคิดถึง...รวมถึงในแววตาของเธอก็ยังดูตื่นเต้นเพราะมีเรื่องอยากจะพูดเป็นพิเศษ "ธารามล!" เธอกล่าวขึ้นหลังจากคนทั้สองทักทายกันพอหอมปากหอมคอพอให้หายคิดถึง "มีอะไรหรือคะคุณนี"
ทางด้านเหล่าพี่น้องนักมวย ดินก็ไม่รอช้าที่จะซักถามข้าวเหนียวทันที "เป็นไงบ้างพี่ข้าวเหนียว...ได้ไปดูมวยฝรั่งมาบ้างรึเปล่า...มวยของทางนั้นสู้มวยไชยาของเราได้ไหม" บทสนทนาที่เต็มไปด้วยเรื่องราวหลากหลายดำเนินไปอย่างไม่ขาดสาย ทุกคนต่างผลัดกันถามไถ่สารทุกข์สุกดิบและเล่าเรื่องราวชีวิตของตนเองใน












المراجعات