Lahat ng Kabanata ng ฉันนี่แหละนักเลงขนมหวาน "ฟันน้ำนม" แห่งพระนครยุค 2500: Kabanata 131 - Kabanata 140

นับวันความสัมพันธ์ระหว่างปลากริมกับนีรนาถก็ยิ่งแน่นแฟ้นมากขึ้น...รวมถึงความก้าวหน้าของการแลกเปลี่ยนความรู้ระหว่างกันก็ได้ปรากฏให้เห็นอย่างเด่นชัด นีรนาถได้เรียนรู้หัวใจ...ของขนมไทย ส่วนปลากริมก็ได้ทบทวนเทคนิคขนมอบแบบตะวันตกที่เธอเคยได้ศึกษามาจากความทรงจำในอดีตนำมาผสมผสานกัน...และแล้ววันแ

ทางด้านพิธีกรในตอนนี้คนทั้งคู่บนเวทีกำลังรอให้เสียงปรบมือเงียบลงอย่างใจเย็น ก่อนจะกล่าวปิดท้ายด้วยคำประกาศที่สำคัญ "ขอแสดงความยินดีกับผู้เข้ารอบชิงชนะเลิศทั้งสองท่านอีกครั้งครับ!" "และการแข่งขันในรอบชิงชนะเลิศ...ซึ่งจะจัดขึ้นในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า ณ สถานที่แห่งนี้...จะเป็นบท

หลังจากวันที่มะตูมได้เปิดเผยความในใจกับคุณชายชัชวาลแล้ว เขากับพี่ชายของหญิงสาวก็ยังคงทำตัวตามปกติเมื่อพบเจอกัน แต่สิ่งที่แตกต่างออกไปอย่างเห็นได้ชัด...คือพฤติกรรมของมะตูมในทุกวันหยุดสุดสัปดาห์ที่นีรนาถมาที่บ้านสิงหราช อย่างบ่ายวันเสาร์ถัดมา... หลังจากที่นีรนาถได้เรียนทำขนมกับ

ในขณะที่...ทุกคนกำลังกล่าวทักทายกันตามมารยาท แต่แล้ว...สายตาของชาลิสาก็จับจ้องไปที่ใบหน้าของเทวากรด้วยท่าทีครุ่นคิด "เอ่อ...ขอประทานโทษนะคะ" เธอกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงหวานใส "ดิฉันรู้สึกว่าหน้าของคุณคุ้น ๆ อย่างน่าประหลาด...เราเคยพบกันมาก่อนใช่ไหมคะ" เธอยังไม่ทันรอให้ชายหนุ่มผู

และแล้ววันแรกของการแข่งขัน...การประลองอาหารฝรั่งเศส - ไทย ก็มาถึง... แต่บรรยากาศกลับแตกต่างไปจากที่ทุกคนคาดคิด...แทนที่จะเป็นครัวที่ร้อนระอุ ที่นี่กลับเป็นห้องประชุมใหญ่ที่เงียบสงบและเต็มไปด้วยความกดดัน นักศึกษาผู้เข้าสมัครกว่าหนึ่งร้อยคนนั่งประจำโต๊ะเล็ก ๆ ของตนเองราวกับกำลังจะเข้าสอบไล