ANG BABAENG HINDI DAPAT BINITAWAN のすべてのチャプター: チャプター 131 - チャプター 140

Ang sikat ng araw sa labas ng Interpol black site ay hindi nagdulot ng init; bagkus, ito ay parang nagyeyelong liwanag na tumagos sa balat nina Billie, Mariel, at Rafael. Ang pag-alis ni Marcus ay mabilis, malinis, at walang bakas—isang perpektong pagganap na nagpatunay sa kanyang bagong papel bilang Orion. Ang digital architect na minsan ay pinagkakatiwalaan nila ay naging ang kanilang pinakamalaking pagkakamali.“Hindi tayo pwedeng manatili dito,” sabi ni Billie, ang kanyang boses ay may bahid ng urgency na matagal nang hindi niya naramdaman. Ang pagtataksil ni Marcus ay mas matalim pa sa healing wound sa kanyang tagiliran.“Ang Interpol ay nakikita tayong assets, hindi suspects,” tugon ni Mariel, sinusubukang panatilihin ang kalmadong tono, ngunit ang kanyang mga mata ay naghahanap ng escape route.“Mali. Nakikita tayong scapegoats,” mariing sabi ni Billie. “Gaya ng sinabi ni Marcus, ang lahat ng digital trace ng Nuclear Option ay bumabalik sa Geneva safe house—sa atin. Kapag nagsi

Nang ma-activate ni Mariel ang specialized comms scrambler—ang device na designed para i-isolate ang frequency ni Dr. Petrova nang hindi nagdudulot ng system-wide panic—ang cabin sa Alaska ay nabalot ng isang kakaibang

Ang pagtanggap ni Marcus sa alok ni Billie ay hindi isang pagsuko, kundi isang masakit na pag-amin ng checkmate. Nakaupo siya ngayon sa harap ng analog comms console ni Billie, ang kanyang dating kaalyado, sa loob ng tahimik at isolated na cabin sa Arcadia. Sa labas, ang silence ng Alps ay tila nagbabantay sa kanilang bawat galaw.“Magsimula tayo,” sabi ni Billie, inilabas ang isang customized keyboard na gawa pa noong Ghost Team’s early days. “Ang Chimera ay frozen sa logic-lock ko. Kailangan nating i-divert ang core processor at i-isolate ang Project Genesis.”“Hindi mo alam ang architecture ng Chimera,” sagot ni Marcus, ang kanyang boses ay malamig ngunit may bakas ng professionalism na matagal nang nawala. “Ang Genesis ay self-integrating. Kapag ni-isolate mo iyan, i-a-assume ng Chimera na may external attack at i-a-activate ang auto-defense.”“Iyan ang flaw mo, Marcus,” Mariel ang sumagot, nakatayo sa tabi ni Billie, ang kanyang presensiya ay isang emotional boundary sa pagitan n

Ang paghahanap ni Billie kay Marcus ay hindi na ginamitan ng high-tech surveillance o digital tracking. Ang kanyang misyon ay analogue—isang personal quest na umaasa sa kanyang instinct at deep understanding sa sikolohiya ng dating mastermind.

Ang lighthouse na pinili ni Billie para sa kanilang rendezvous ay matatagpuan sa isang rugged at isolated peninsula sa North Africa. Matagal na itong abandonado at ang beacon nito ay hindi na gumagana—perpekto para sa isang pagpupulong na nakatago sa mata ng mundo.Matapos ang isang tahimik at nakakapagod na biyahe, dumating sina Billie at Mariel sa lighthouse bago mag-bukang-liwayway. Ang simoy ng Mediterranean Sea ay malamig at maalat. Ang atmospera ay tense at full ng unanswered questions.Pumasok sila sa lighthouse, na walang-ingay ang bawat hakbang. Ang interior ay maalikabok at madilim. Sa tuktok ng light chamber, nakita nila si Marcus, nakaupo sa sahig, nakatingin sa silangan kung saan paparating ang araw.Si Marcus ay iba na. Hindi siya nakasuot ng corporate attire o technical gear. Siya ay simple lang—nakasuot ng dark clothing, ang kanyang expression ay payapa ngunit may malalim na pag-aalala.“Welcome sa Ghost Team’s Last Stand,” sabi ni Marcus, walang-emosyon ang boses. Hin