ANG BABAENG HINDI DAPAT BINITAWAN의 모든 챕터: 챕터 161 - 챕터 170

[Ang Pagpili ng Arkitekto]Ang gabi sa Bordeaux ay amoy ubas at basa ng hamog, ngunit para kay Michael Miller, ang hangin ay tila naging lason. Nakaluhod siya sa damuhan, ang kanyang mga kamay ay nanginginig habang hawak ang cellphoneng nagpapakita ng pinakamalubhang bangungot ng kanyang buhay. Sa maliit na screen, ang kanyang ina—si Elena, ang babaeng pinag-alayan ng kanyang ama ng buong buhay nito—ay bihag ng isang aninong walang mukha."Michael..." bulong ni Maya, lumapit siya at hinawakan ang balikat ng bilyonaryo. Nakita rin niya ang imahe sa screen. Ang kanyang mukha ay napuno ng matinding pagkakasala. "Ito... ito ay dahil sa akin."Hindi nakasagot si Michael. Ang kanyang isip, na sanay sa pagbuo ng mga kumplikadong istruktura, ay tila gumuho. Ang boses ng estranghero sa kabilang linya ay malamig, isang uri ng lamig na nagmumula sa isang taong walang kaluluwa."Dalawampu't apat na oras, Michael," ulit ng boses. "Ang DNA ni Maya Vance kapalit ng hininga ng iyong ina. Huwag mong su

[Ang Paglalayag sa Kadiliman]Ang ulan sa kabundukan ng Auvergne ay hindi na lamang tubig; ito ay tila mga luhang nagmumula sa langit para sa pagkatalo ni Michael Miller. Sa gitna ng abandonadong simbahan, ang amoy ng pulbura at tear gas ay unti-unting humuhupa, iniiwan si Michael na mag-isa sa gitna ng pagkawasak. Ang bilyonaryong arkitekto, na dati ay laging may kontrol sa bawat linya at anggulo ng kanyang buhay, ay nakaluhod sa malamig na semento.Wala na si Elena. Wala na si Maya. Ang dalawang babaeng nagbibigay ng kahulugan sa kanyang pagkatao ay tinangay ng isang bagong bagyo—ang Eclipse.Hawak ni Michael ang kanyang cellphone, ang mensahe ng kanyang ama na si Liam ay paulit-ulit na naglalaro sa kanyang isipan: "Huwag kang susunod. Ito ay isang trap.""Huli na, Pa," bulong ni Michael, ang kanyang boses ay puno ng pait. "Iniwan mo ang babala nung wala na akong maiiwan."Tumayo siya, ang bawat galaw ay may kasamang hapdi mula sa mga sugat at bugbog na natamo niya. Ngunit sa likod

[The Last Sacrifice]Ang tunog ng pagsabog ay hindi lamang yumanig sa pundasyon ng "The Island"; yumanig ito sa mismong kaluluwa ni Michael Miller. Sa loob ng nakakabinging katahimikan na sumunod sa bawat malaking sakuna, tanging ang tibok ng sarili niyang puso ang naririnig ni Michael—mabilis, marahas, at puno ng takot."Aries... report," bulong ni Michael, ang kanyang boses ay nanginginig.Ang Heads-Up Display sa kanyang helmet ay nag-flicker bago naglabas ng data. "Monsieur Miller, ang underwater mines ay na-detonate nang maaga. Ang shockwave ay tumama sa steal

 Humarap si Michael sa kanya, hinawakan ang mga kamay nito nang mahigpit. "Sa simula, Maya, akala ko tungkol ito sa legacy ng tatay ko. Akala ko tungkol ito sa pagiging isang Miller. Pero nung nakita kitang nahihirapan sa loob ng salamin na 'yun sa isla... nalaman ko ang katotohanan.""Anong katotohanan?""Na ang pinakamahalagang disenyo na nagawa ko sa buhay ko ay hindi isang kumpanya o isang skyscraper," bulong ni Michael. "Kundi ang buhay na gusto kong itayo kasama ka. Maya, ikaw ang babaeng hindi ko kailanman inasahan, pero ikaw ang babaeng hinding-hindi ko na kayang iwanan. Ako ang Arkitekto, Maya. At sisiguraduhin kong ang mundong itatayo ko ay ligtas para sa'yo."Yumakap si Maya kay Michael, umiiyak. "Paano kung hindi tayo tumigil sa pagtakbo? Paano kung habambuhay tayong hahabulin ng mga anino n

 Mula sa anino ng communication tower ng barko, lumitaw si Sasha Vane. May hawak siyang isang EMP rifle."Tatay, tama na ito!" sigaw ni Sasha."Sasha? Anong ginagawa mo rito?" tanong ni Vane, may bakas ng gulat sa kanyang boses."Sinasabi mo na ang lahat ng ito ay para sa kaayusan, pero ang totoo, gusto mo lang maging diyos!" sigaw ni Sasha. Itinutok niya ang EMP rifle kay Michael. "Michael, patawarin mo ako, pero ito lang ang paraan para maputol ang koneksyon niya sa'yo!""Huwag, Sasha!" sigaw ni Marcus sa intercom. "Ang EMP sa gan