Início / Romance / ANG BABAENG HINDI DAPAT BINITAWAN / Capítulo 191 - Capítulo 200

Todos os capítulos de ANG BABAENG HINDI DAPAT BINITAWAN: Capítulo 191 - Capítulo 200

231 Capítulos

Chapter 36: Ang Vault ng mga Kasalanan (P 2)

Narating nila ang Roma sa gitna ng isang matinding init. Ang Vatican ay tila isang kuta, hindi ng relihiyon, kundi ng mga lihim. Dinala sila ni David sa isang lumang library sa ilalim ng Basilica."Nasa ibaba natin ang Vault," sabi ni David. "Michael, gawin mo na ang kailangan mong gawin."Tumayo si Michael sa gitna ng silid. Ang kanyang mga kamay ay nanginginig. Inalala niya ang kanyang pagkabata. Ang mga gabing hindi siya makatulog dahil sa mga ingay sa loob ng kanyang ulo—isang paulit-ulit na tono, isang ritmo na hindi tumitigil.Dum-dum-tss. Dum-dum-tss.Nagsimulang iguhit ni Michael ang pattern sa isang electronic pad. Ang bawat guhit ay tumutugma sa arkitektura ng silid sa itaas. Ang resonance ay nagsimulang mabuo. Ang mga lumang libro

Chapter 37: Ang Paghuhukom (Part 1)

[Ang Paghuhukom] Ang katahimikan sa loob ng Vault ng mga Kasalanan ay nakabibingi. Matapos ang dambuhalang pagsabog na yumanig sa Vatican, ang hangin sa kailaliman ng lupa ay napuno ng makapal na alikabok ng limestone at ang amoy ng sunog na kuryente. Si Michael Miller ay nakahiga sa malamig na sahig, ang kanyang kaliwang braso ay tila wala nang pakiramdam.Sa kanyang tabi, ang itim na maleta—ang Genesis Hardware Key—ay nananatiling sarado, ang metallic finish nito ay bahagyang kumikinang sa gitna ng kadiliman."Pa... Maya..." bulong ni Michael. Ang kanyang boses ay agad na kinain ng mga pader na gawa sa solidong lead at semento. Walang echo. Walang sagot.Dahan-dahan siyang bumangon. Ang tanging liwanag na mayroon siya ay ang mahinang asul na

Chapter 38: Ang Paghuhukom (P 2)

"Go!" sigaw ni Elena. "Huwag mong hayaang mawala ang huling piraso ng ating pamilya."Sa rooftop, si David Vance ay tila isang demonyo sa gitna ng gabi. Hawak niya si Maya sa leeg, habang ang isang helicopter ay dahan-dahang bumababa para sunduin sila."Ang tatay mo ay pababagsakin ang buong sistema, Maya," sabi ni David, ang kanyang boses ay malamig sa gitna ng hangin. "Pero ako? Itatayo ko ang bago. Ang Unit 00 ay hindi mamamatay. Maglilipat lang ito ng tirahan.""Papatayin ka ni Michael," iyak ni Maya."Si Michael ay nakabaon na sa ilalim ng lupa," tawa ni David. "At sa sandaling makuha ko ang signal mula sa maleta, ako na ang magiging bagong Arkitekto." Bumalik ang eksena sa loob ng Vault. Mich

Chapter 39: Ang Pagkukubkon sa London (Part 1)

[Ang Pagkukubkob sa London] Ang ulan sa London ay hindi katulad ng ulan sa Roma. Ito ay malapot, malamig, at may dalang amoy ng kalawang at uling mula sa Ilog Thames. Sa isang maliit na kalyeng malapit sa Whitechapel, lumabas si Michael Miller mula sa isang lumang taxi. Ang kanyang mukha ay puno ng peklat mula sa pagsabog sa Castel Sant'Angelo, at ang kanyang mga mata ay wala na ang kinang ng isang idealistang arkitekto. Ang tanging nagpapanatili sa kanya sa katinuan ay ang malamig na bakal ng susing nakuha niya mula sa maleta—isang pisikal na susi na tila nagmula pa sa nakaraang siglo.Sa likuran niya, mabilis na bumaba si Sasha Vane at si Marcus. Wala na ang kanilang mga high-tech na kagamitan. Matapos ang Great Purge

Chapter 40: Ang Pagkukubkob sa London

Ang gabi ay balot ng makapal na fog nang simulan nila ang pagkukubkob. Gamit ang isang maliit na bangka, tinahak nina Michael at Liam ang malamig na tubig ng Thames patungo sa Traitor's Gate.Dahan-dahan silang umakyat sa mga madulas na hagdanan ng kuta. Ang Tower ay tahimik, ngunit alam ni Michael na sa bawat anino ay mayroong mga mercenaries ni Arthur na naghihintay.Narating nila ang sub-basement. Ang tunog ng tumutulong tubig ay sumasabay sa pintig ng puso ni Michael. Sa dulo ng pasilyo, isang malaking pintong kahoy na may mga bakal na rehas ang nakabukas nang bahagya."Nandiyan sila," bulong ni Liam. "Michael... anuman ang mangyari, tandaan mo ang itinuro ko sa'yo nung bata ka pa. Ang arkitekto ay hindi ang gumagawa ng pader.

Chapter 41: Ang Exile sa Geneva (Part 1)

[Ang Exile sa Geneva]Ang lamig ng hangin sa Lawa ng Geneva ay may dalang kakaibang talim na tila humihiwa sa bawat hininga ni Michael Miller. Nang magising siya, hindi ang amoy ng usok mula sa nasunog na Tower of London ang sumalubong sa kanya, kundi ang bango ng lumang papel, mamahaling kahoy na mahogany, at ang sariwang simoy ng Alps.Wala na siya sa madilim na pasilyo ng London. Nakahiga siya sa isang malambot na chaise lounge sa loob ng isang silid na napapalibutan ng malalaking bintanang yari sa kristal. Sa labas, ang lawa ay kalmado, ang kulay asul nito ay tila isang salamin na nagpapakita ng kawalang-sala ng kalikasan—isang kabaligtaran sa gulo ng kanyang nakaraan."Gising ka na pala, Arkitekto," isang tinig ang bumasag sa katahimikan.Hindi ito boses ni Liam, ni Arthur, o ni David Vance. Ito ay isang tinig na puno ng awtoridad ngunit may halong kapayapaan. Sa sulok ng silid, nakaupo ang isang babae. Siya ay nakasuot ng simpleng puting linen dress, ang kanyang buhok ay kulay p

Chapter 42: Ang Exile sa Geneva (P 2)

"Ang lolo mo ay hindi ang nagsimula ng Foundation, Michael," bulong ni Genevieve. "Siya ang unang nagtangkang tumakas mula rito. Ang Sanctuary ang orihinal na ideya. Ang Foundation ay isang maling interpretasyon ni Liam at Arthur.""Kung mananatili ako rito, ano ang kapalit?" tanong ni Michael."Ang iyong pangalan," sagot ni Genevieve. "Hindi ka na magiging Michael Miller. Ang bawat blueprint na gagawin mo ay hindi pipirmahan. Ang bawat ideya mo ay ibibigay sa mundo nang walang pagkilala. Mabubuhay ka bilang isang anino, upang ang mundo ay mabuhay sa liwanag."Tumingin si Michael kay Maya. "At ikaw, Maya? Mananatili ka rin ba rito?""Dito ako kabilang, Michael," sabi ni Maya. "Ang pamilya Vance ay matagal nang nabaon sa kasinungalingan. Dito sa Geneva, sa piling ni Genevieve, natututunan kong buuin ang sarili ko nang walang dikta ng aking ama."Naramdaman ni Michael ang bigat ng desisyon. Sa labas ng Sanctuary, ang mundo ay nagkakagulo, naghahanap ng mga pinuno, naghahanap ng mga isis

Chapter 44: The Last Blueprint (P 2)

"Gusto kong magkaroon sila ng pagpipilian!" sagot ni Michael."Ang pagpipilian ay isang ilusyon na ibinibigay natin sa mga taong walang kakayahang mag-isip para sa kanilang sarili," sabi ni Liam, dahan-dahang lumalapit. "Ibigay mo sa akin ang vial, Michael. Tapusin na natin ang dula-dulaang ito. Maging bahagi ka ng bagong Council. Ikaw, ako, at si Maya. Tayo ang magdidisenyo ng kinabukasan."Tumingin si Maya kay Michael, pagkatapos ay kay Liam. "Liam, ang tatay ko... si David... nasaan talaga siya? Sabi mo nasa Sanctuary siya."Napatigil si Liam, isang maliit na lamat ang lumitaw sa kanyang kompyansa. "Ang iyong ama ay kasalukuyang nagpapahinga, Maya. Malaki ang naitulong niya sa atin.""Nagsisinungaling ka," sabi ni Maya, ang kanyang boses ay malamig at matigas. "Nakita ko ang listahan sa baba bago kami umakyat. Ang pangalan ni David Vance ay wala sa mga kasapi. Ang pangalan niya ay nasa listahan ng mga exiled assets. Ibinasura mo siya matapos niyang gawin ang gusto mo.""Maya, hindi

Chapter 43: The Last Blueprint (Part 1)

[Ang Huling Blueprint] Ang hangin sa Geneva ay tila huminto sa pag-ikot nang hawakan ni Michael Miller ang sulat na iniabot ng misteryosong bata. Ang papel ay luma, kulay dilaw na sa katandaan, ngunit ang tinta ay tila bago pa lamang—matingkad at mapanghamon. Sa itaas na bahagi ng papel, ang petsang Enero 8, 2026 ay nakatitig sa kanya, isang imposibleng hula mula sa isang taong dapat ay matagal nang pumanaw.Sa labas ng silid, ang tunog ng mga yabag ng mga lider ng mundo at ang malakas na boses ni Liam Miller ay nagsisilbing ingay sa likuran, ngunit para kay Michael, ang buong uniberso ay lumiit sa sukat ng papel na hawak niya."Sino ang nagbigay nito sa'yo?" tanong ni Michael sa bata, ang kanyang boses ay halos pabulong.Ang bata ay hindi sumagot. Tumingin lamang ito kay

Chapter 45: Ang Pinagmulan ng Disenyo (Part 1)

"May isang bagay na hindi sinabi sa'yo ni David," sabi ni Maya, na kanina pa tahimik na nagmamasid sa paligid. "Ang Oblivion Ink na ibinuhos ni Michael... hindi lang iyon pambura ng mga kasunduan sa Sanctuary."Tumingin ang Sovereign Board kay Maya. Isang tensyon ang namayani sa silid."Anong ibig mong sabihin, Maya?" tanong ni David, ang kanyang mga mata ay naniningkit."Bago tayo lumabas ng silid-aklatan, may nakita akong isa pang liham sa ilalim ng timbangan," sabi ni Maya, inilabas niya ang isang maliit na piraso ng papel na itinago niya sa loob ng kanyang damit. "Isinulat ito ni Nathaniel Miller para sa Sovereign Board. Sabi rito: 'Sa oras na gamitin ng aking apo ang tinta, hindi lang ang Sanctuary ang guguho. Ang bawat gintong reserba na hawak ng Soverei

ANTERIOR

...

...

PRÓXIMO

ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

DMCA.com Protection Status