Todos los capítulos de That Possessive Mafia Boss: Uno: Capítulo 11 - Capítulo 20

(Isabella’s POV)Agad kaming napalingon sa hallway papunta dito sa sala ng mansion nina Tita Cleo nang marinig namin ang mga papalapit na yabag. Agad din namang bumungad sa amin sina Uno, Dos, Tres at Kuya Lionel na kanina pa rin namin hinihintay. Kay Fourth lang kasi namin nabalitaan ang nangyari sa isa sa mga kasamahan ni Selene na scholar. I even heard from him na trinabaho nila ang tungkol doon kaya ngayon lang sila.“Uno anak? Are you okay? Kamusta? How about Selene?” agad na tanong ni Tita kay Uno, dahilan para mapatingin ako sa kanya.Hindi na lang din ako nagsalita dahil itatanong ko na rin sana kung ayos lang ba sila.“I’m okay, Mom. Selene got slapped by that bullshit and got some bruises in her face because I wasn’t there, but I make sure to look for her. Pinagpahinga ko na siya, but I knew mas masakit sa kanya ang nangyari sa kasamahan nila,” Uno answered.Agad din siyang napabuntong ngining habang kitang-kita ko ang pag-aalala sa kanya para kay Selene. Ang bagay na dumagda

(Selene’s POV)“Tama na yan, Selene. Hindi pa huli ang lahat, okay? Babawi na lang tayo sa kanya, hindi ba, Kuya Uno?” Fourth said to me.Agad din naman akong napatingin sa kanya saka ako napatingin sa nasa kaliwa kong si Uno.“Salamat sa inyo, salamat kasi pinaniniwalaan niyo kami,” I said to them.They all smile at me, pero napatingin agad ako kay Uno na agad ding kumunot ang noo.“Why not, Selene? Pare-pareho lang naman tayong tao, hindi ba? Pantay-pantay lang tayong lahat; sa pananaw na lang ng ibang tao, tayo nagkakaiba. Kaya ikaw, stop thinking na may nakatataas sa iyo dahil lang sa mayaman sila. Fight, Selene. Kung alam mong nasa tama ka, do it. Katulad ng ginagawa mo, okay? Walang mali sa ginagawa mo, and we’ll do that for Jam and the others, too, okay? You got us, okay?” Uno said to me.Napangiti na lang din ako sa kanya and he smiled back. Saka niya muling hinaplos ang buhok ko na palagi niyang ginagawa, and that makes me calmer now. Akala ko talaga ay iba siya sa mga kapatid

(Selene’s POV)       Hindi ko naman alam na baliw pala ang panganay ng mga Delacroix. Akala ko si Fourth lang ang baliw sa kanila. Mukha lang pala siyang nakakatakot, pero ang totoo ay baliw siya. “I like you, Selene, that is why I like you.” He said na naging pagngiti ang kaninang halakhak niya. “Yes, it's you, Selene. Hindi ako basta makaamin kasi ikaw ‘yon,” he continued, dahilan para mapatitig ako sa kanya. Agad naman siyang ngumiti sa akin nang malawak. Habang tahimik ako ay nakatitig lang siya sa akin habang nakangiti siya na tila pati mga mata niya ay masayang-masaya. “When you came to that dean’s office that day, na akala mo maamong tupa pero umalis ka na parang leon, my heart can't stop beating so fast, Selene. I don’t know why; hindi ko alam kung bakit ganoon, pero noong araw na iyon lang, tumibok

(Selene’s POV)     Agad na napatingin sa akin si Luna nang tugtugin ko ang paborito niyang kanta. Nginisian ko lang din siya, saka ko ibinaligtad ang pagkakasuot ng cap ko, saka ako nag-tricks gamit ang stick ng drum set namin.   Sanay’ Di Na Lang by Bandang Lapis  Sana’y di na lang kita nakilalaSana’y di na lang kita nakasamaSinaktan mo lang akoSana’y di na lang kita minahal   Pagsisimula ko sa kanta para sigurado akong kakantahin ni Luna ang susunod. Which she did as well, saka siya muling humarap sa audience namin. Agad namang na-hype sina Kaleel sa kinanta namin, probably they knew that song. Hinayaan na rin naming si Luna ang tumapos ng kanta. Agad namang nagpalakpakan sina Kaleel dahil para

(Selene’s POV)     Agad na nilamon ng kaba ang sistema ko nang makita ko ang pamilyar na mukha sa akin. Agad din naman akong napabangon habang seryoso lang siyang nakatingin sa akin. “You seem so shocked seeing me. Ang inaasahan mo bang nakaupo dito sa paggising mo ay si Uno o kaya naman ay si Cleo?” Mrs. Valle said to me. Flat ang tono niya at hindi siya ngumingiti, habang malakas naman ang kabog ng dibdib ko at napasandal na lang din ako sa headboard ng kama na kinahihigaan ko. “Nagulat lang po ako, pasensya na po,” agad kong paghingi ng paumanhin sa kanya. “I volunteered to check on you dahil umalis na ang lahat. May gusto lang din kasi akong malaman mula sa iyo, Selene,” she said again. Napatitig ako sa kanya nang sinabi niya iyon at nananatili rin naman siyang seryoso. “Masaya ka ba