ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Mafia / That Possessive Mafia Boss: Uno / บทที่ 21 - บทที่ 30

บททั้งหมดของ That Possessive Mafia Boss: Uno: บทที่ 21 - บทที่ 30

107

Chapter 21

(Selene’s POV)     “Ang sexy naman,” bati sa akin ni Fifth pagkalabas ko sa banyo matapos kong maligo. “Wala kasi akong dalang damit,” agad kong sagot sa kanya, na ikinatawa niya lang naman. Pumasok na lang din siya sa banyo, dala ang damit na nakuha niya sa cabinet ng kwarto ko. Magkasama kasi kami sa kwarto dahil iilan lang ang kwarto dito sa di-kalakihang safe house ni Luna. Lumakad na lang din ako palapit sa salamin saka ko tiningnan ang sarili ko sa salamin. I am wearing a pair of denim shorts and a cropped white shirt. Denim short at crop pink shirt naman ang kinuha ni Fifth. Wala kasing ibang damit dito; puro damit lang ni Luna. Hindi, bale, babalik naman sila dito sa biyernes ng gabi. Umalis naman nang maaga si Tita at Tito kasama si Tres para mamili at kumuha ng gamit nila para sa ilang araw naming pananatili rito. Hind
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 22

(Selene’s POV)      “Let’s prepare?” I ask them. Agad naman silang tumango sa akin, kaya binuksan ko na ang kubo. Iniwan lang din namin ang gamit namin doon bago namin mapagpasyahang gumawa ng bonfire at magpaapoy para makapagluto. “It’s so beautiful. Mom? Parang nasa hacienda lang tayo rito,” Fifth said to Tita. Napangiti na lang din ako sa kanya, saka ko naalala na hindi nga pala ako marunong mag-ayos ng tent ko. Si Arche kasi ang gumagawa noon para sa akin. Pinagmasdan ko na lang din sina Uno at Fourth na magtayo ng tent. Apat na tent lang din naman kasi ang dinala namin. Magkasama kami ni Fifth. Magkasama si Uno at Fourth. Magkasama sina Tres at Dos at sina Tita at Tito. “Fifth? Do you know how to do this?” agad kong tanong kay Fifth na agad niya lang din naman ikinatawa. “Siyempre hindi rin
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 23

(Selene’s POV)      Ilang sandali pa kaming nagkuwentuhan ni Tita bago kami lumapit sa kanila para makakain na. Inilawan ko na rin ang talon na agad din nilang ikinamangha. “So, the safe house also uses electricity from here? Ganito rin ang hacienda namin,” Uno asks me, and I just nod at him. “Now I’m curious about your hacienda,” I said to them. “Marry my son, and you’ll see our hacienda,” Tita said again. “Mom? Tita?” sabay naming saway ni Uno sa Mommy niya na ikinatawa lang naman agad niya at ng mga kasama namin. “Damn, that was hilarious, man,” pang-aasar ni Dos sa Kuya nila. Pakiramdam ko naman ay muling namula ang mukha ko dahil sa sinabi ni Tita. “Doon din naman ang punta niyo. Bakit ba nahihiya pa kayo? Unless you’re not serious to her, Uno anak?
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 24

(Selene’s POV)       Kamusta na kaya si Isabella? Kalat na kalat na sa school ang balita. Kalat na kalat na rin na si Uno ang dahilan ng pagpapakamatay niya. She maybe really like him a lot. At mahirap ang sitwasyon na ‘to, ibang usapan na ‘to. Napabuntunghininga na lang ako saka ako muling nag-focus dito sa mga trabaho ko sa SSC Office. May mga trabaho kasi sila dito na kailangang gawin, pero walang gagawa kasi hindi sila pumasok. So, Mrs. Javier excused me from my class to help her, hindi rin kasi pumasok si Uno. Pabalik-balik na lang din ako sa Office of Scholars saka dito sa SSC office para magawa ko ang dapat gawin. “Selene? Why are you here?” Agad akong napalingon sa kumausap sa akin at agad ko namang nakita sina Fourth at Fifth kasama ang SSC, maliban kay Isabella; maybe she’s still resting. “Ah,
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 25

(Fourth’s POV)     Mabilis din akong nagmaneho papunta sa school kung saan naabutan ko ang maraming tao sa labas. Marami ring ambulansya, pulis at bumbero na naririto dahil hanggang ngayon ay nasusunog ang dorm nina Selene. “Joanna? Tyler?” hiyaw ko sa mga kaibigan ni Selene na agad namang napalingon sa akin. “Mr. President? Si Selene, nasa loob si Selene. Iniwan namin siyang mag-isa sa dorm namin. Pumasok kami sa resto, at naiwan siya kasi gagawin niya raw ang evaluation papers namin, tapos hindi namin alam na ganito na ang nangyari,” agad na kuwento ni Joanna sa akin. Natataranta naman akong lumapit sa mga bumbero, pero agad din akong hinarang ng mga pulis. “Nasa loob ang kaibigan namin. Iligtas niyo siya!” hiyaw ko sa kanila. “Bawal ho kayo dito, delikado,” agad na saway sa amin ng mga pulis. 
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 26

(Fourth’s POV)     Halos hindi ko na makilala si Selene nang una ko siyang makita. Mata lang yata talaga ang walang latay sa kanya. She’s bruised and wounded at may ilang buto rin siyang nabali. She’s dehydrated and starved, at alam kong nahirapan siya ng husto. Napalingon ako sa tumapik sa akin at agad na ngumiti kay Aisha. Nandito na pala sila. “Ayaw mo raw papasukin iyong mga nasa labas?” she asks, and I just nod at her. Agad naman siyang natawa sa akin, maging sina Luna at Artemis. Kami kasi palagi ang nagbabantay kay Selene. Kumukuha rin kami ng handouts namin para lang hindi namin siya maiwan. “Ano na nga palang balita doon sa dormitory na nasunog? Sigurado mag-aalala itong kaibigan natin kapag nagising ito at nalaman niya ang nangyari,” Luna asked. “Huwag niyo na silang alalahanin, inihanap na sila ni Mom ng pansamantalan
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 27

(Selene’s POV)      “Kamusta na raw ang lola mo?” Luna ask me, dahilan para mapabuntunghininga ako. “Kahit paano daw ay okay na siya,” sabi ni Fourth. Siguro talagang hindi lang siya makapaniwala na all those years, ibang tao ang kinakalinga niya,” agad kong sagot sa kanya. “It was a total shock for them also, hindi mo sila masisisi, Selene,” Artemis said to me. Muli rin akong napabuntunghininga dahil sa sinabi niya. “I know, hindi ko rin naman sila pinipilit na tanggapin ako. Ang sa akin lang, gusto ko lang bigyang hustisya ang nangyari sa akin at sa Mommy ko, pati na rin iyong nangyari sa mga umampon sa akin. Gusto ko lang na ipaghiganti si Mommy, pero ako pa rin si Selene, iyon ang gusto ko,” I said at nginitian lang din naman nila ako. “And we are still the Moon squad; huwag na nating isali
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 28

(Selene’s POV)    Matagal akong nakasalampak sa damuhan at nakayakap kay Artemis, at hindi ko alam, pero pakiramdam ko wala na rin akong pakialam sa paligid. Gusto ko lang umiyak, gusto kong ilabas ang lahat. “Pumunta na lang kaya tayo kay Mama? Hindi kasi natin natuloy ‘yong pakikiag-kwentuhan sa kanya.” Bulong ni Artemis sa akin na para bang komportableng-komportable rin siya na yakapin ako. “Oo nga, nagsusungit na naman itong mga kapatid natin, Selene, eh.” Luna agreed, almost whispering too. “Kukunin ko na ulit ‘yong mga gamit natin,” prisinta ni Aisha. “Ako na, it’s okay. Samahan niyo na si Selene,” sabad ni Fourth sa usapan, saka lang ako napatingin sa kanila. Saka ko lang nakita na nakaupo rin sila ni Fifth kasama namin, kaya agad din akong natawa kahit nag-uunahan na naman sa pagpatak ang mga luha ko.&nbs
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 29

(Selene’s POV)      Mayamaya lang din naman ay sabay-sabay kaming napalingon sa mga pumasok. At agad din silang nagsilapit sa amin. “Tita Cleo? Mom said nasa kabila na po ang lahat at ipinapatawag na po kayo,” Kurt said. Napatingin din siya kaagad sa akin, saka siya ngumiti, and I just smiled at him also. “Selene, my cousin, let’s go?” Agad namang yaya sa akin si Kaira. Natawa na lang din ako sa kanya saka kami sabay-sabay na lumakad sa kabila. Sa glass door na lang din kami dumaan at tumawid kami sa garden ng bahay ng mga Valle, at dumaan din kami sa katapat na glass door papasok sa bahay nila. May mga mesa na sa garden. Naroon na rin sina Kaleel at nasa loob ang mga parents nila. Busy na rin ang lahat sa pagluluto at paghahanda. “Selene?” agad na salubong sa akin ni tita Leanna. 
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 30

(Selene’s POV)      “I wanna know where you are? Bakit wala kayo? Why did this happen? Kung nandoon sana kayo, baka hindi namatay si Mom at baka hindi nagtagumpay ang babaeng ‘yon. Hindi sana mangyayari ang lahat ng ito, hindi sana madadamay ang maraming inosenteng tao. Gusto kong itanong iyon sa inyo noon pa man. It hurts. It hurts so bad. I was so damn scared. Pakiramdam ko mag-isa ako; pakiramdam ko ako lang ang naiwan. Habang kayo ang saya niyo, ako ang nagdurusa.” Hindi ko na naman napigilang maiyak at nakita ko rin na umiyak muli siya. He’s crying like me, umiyak lang kaming dalawa hanggang sa makuntento kami. “Daddy is sorry, anak. Patawad. I am sorry for being late. Sorry that I let this happen. Pasensya na kung naging mahina ako at hindi ko man lang kayo naprotektahan. Pasensya ka na kung naiwan kang mag-isa. Sorry that I put all my love for someon
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
...
11
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status