Todos os capítulos de STEP LOVE Loving My Wife's Daughter : Capítulo 91 - Capítulo 100

Hindi ako huminga agad.Hindi dahil wala akong hangin—kundi dahil kung hihinga ako, baka pumatay ako.Ang boses ni Mirielle ay umalingawngaw pa rin sa buong villa, dumadaloy sa bawat speaker, bawat pader, bawat sulok na akala ko’y ligtas.“Liza shouldn’t be there. I’m coming for her.”Tahimik.Dead quiet.Parang mismong bahay ang natakot.Nararamdaman ko ang panginginig ni Liza sa likod ko bago ko pa siya maramdaman bilang init—bilang presensya—bilang dahilan kung bakit hindi ako pwedeng bumigay ngayon.Hinawakan ko ang pulso niya, mahigpit pero hindi masakit. Protective. Final.“Sa likod ko,” mababa kong utos. Hindi pakiusap. Hindi tanong.Utos ng lalaking handang mamatay kung kinakailangan.“Drake…” mahina niyang bulong, nanginginig. Hindi dahil sa lamig. Alam ko ’yon.Hindi ako lumingon. Kapag lumingon ako at nakita ko ang takot sa mata niya—baka mawala ang kontrol ko.At sa gabi na ’to, kailangan kong maging halimaw para manatili siyang buhay.Lumakad ako paatras, hinaharangan ang

May sandaling hindi ka na puwedeng umatras...kahit pa alam mong may dugo ang susunod na hakbang.Tahimik ang villa matapos ang gulo. Masyadong tahimik. ’Yong katahimikang parang may nagmamasid mula sa bawat sulok, mula sa mga salamin, sa mga ilaw na biglang kumukurap, sa hangin mismong dumidikit sa balat ko.Nakatayo si Liza sa gitna ng sala. Hindi umiiyak. Hindi sumisigaw. Pero mas nakakatakot ’yon.“Sabihin mo na,” mahina niyang utos, nakatingin diretso sa ’kin. “Lahat.”Nilunok ko ang laway ko. Sa dami ng kasinungalingang binuo ko sa loob ng maraming taon, ngayon lang ako nakaramdam ng ganitong klaseng takot, hindi dahil sa kalaban, kundi dahil sa katotohanan.“May pirma,” sabi ko sa wakas. “Isang pirma na ginawa ko noon… para iligtas ang kumpanya.”Naningkit ang mata niya. “At kapalit?”“Isang kaso,” sagot ko. “Isang imbestigasyon na dapat umabot sa korte pero hindi umabot.”Hindi ko sinabi ang pangalan agad. Hindi ko kinailangan.“Mirielle,” bulong niya.Tumango ako. Mabagal. Ma

“‘Drake… kung may tiwala ka pa sa akin bilang ina, makinig ka ngayon.’” Hindi ko agad sinagot si Mama. Hindi dahil ayaw ko...kundi dahil sa boses niya, may babalang matagal ko nang hindi naririnig. ’Yong uri ng boses na ginagamit lang ni Betina de La Joya kapag alam niyang may paparating na digmaan. Nakatayo ako sa gitna ng villa, hawak ang cellphone, habang si Liza ay nasa likod ko...nakaupo sa armrest ng sofa, tahimik, pero ramdam kong gising ang bawat ugat niya. Hindi siya umiiyak. Mas delikado ’yon. Iyon ang katahimikang puno ng tanong. “Anong ibig mong sabihin?” tanong ko sa wakas, mababa ang boses. “May nangyari na ba?” Sa kabilang linya, huminga si Mama nang malalim. “Wala pa,” sagot niya. “Pero malapit na.” Tumigil ang mundo ko sa isang segundo. Lumapit ako sa bintana. Sa labas, tahimik ang dagat. Masyadong payapa para sa kaguluhang papasok. “Si Mirielle?” tanong ko. “Hindi lang siya,” sagot ni Mama. “May isa pang pangalan na kailangan mong marinig...at mas masakit d

“Sir… lumabas na.”Nanggulantang ang boses ni Marco sa katahimikan ng opisina ko na parang bala. Hindi sigaw, hindi panic...pero alam kong tapos na ang katahimikan ng mundo ko sa isang iglap. Tumayo siya sa harap ng mesa ko, hawak ang tablet na parang ebidensiyang ayaw niyang ipakita pero kailangan.“Ano’ng lumabas?” tanong ko, kalmado ang tono, kahit ramdam kong may gumagapang na malamig sa gulugod ko.Hindi siya sumagot agad. Iyon ang pinaka-masamang sagot.Lumapit ako, kinuha ang tablet mula sa kamay niya. Isang headline ang sumabog sa harap ko...malalaki ang letra, pula ang accent, sinadya ang salitang ginamit.BILLIONAIRE CEO CAUGHT IN AFFAIR WITH STEPDaughter?Hindi ko namalayang humigpit ang hawak ko. Sunod-sunod ang mga larawan...mga kuha sa dilim, sa hallway ng villa, sa parking ng opisina. Mga sandaling binago ang anggulo, pinutol ang oras, tinanggal ang konteksto. Isang kamay ko sa balikat ni Liza. Ang katawan kong nakaharang sa kanya sa gitna ng gulo. Isang frame na mukhan

“Liza, huwag kang gagalaw....akin ka muna.”Mahigpit ang kapit ko sa pulso niya habang hinihila ko siya palayo sa bintana ng villa. Hindi pa humuhupa ang echo ng mensaheng iyon...ang boses ni Mirielle, malamig, kontrolado, parang kutsilyong dahan-dahang idinidiin sa balat ko. I’m coming for her.At sa sandaling iyon, alam kong hindi na ito laro ng isip, hindi na corporate chess. Ito na ang unang suntok.“Drake, ano’ng nangyayari?” tanong ni Liza, nanginginig ang tinig, pero matapang ang mga mata. ‘Yong klase ng tapang na mas lalong nagpapalakas ng proteksiyon ko...at kasabay no’n, mas lalo akong nasasaktan dahil alam kong ako ang dahilan kung bakit siya nasa panganib.“Listen to me,” sabi ko, ibinaba ang boses ko, inilapit ang noo ko sa kanya. “From this moment on, susundin mo ako. Hindi dahil gusto kitang kontrolin...kundi dahil gusto kitang mabuhay.”Tumango siya, pero nakita ko ang galit sa likod ng pagtitiwala. Galit sa mundo, sa mga lihim, sa akin. At may karapatan siya.Hindi pa