LOGINI never believed in second chances. Not after Cynthia. She was my confidant… until death tore her from me and left this mansion echoing with ghosts. Inilibing ko na rin ang puso ko kasabay ng pakamatay ni Cynthia . She was my wife. My peace. My mistake. Then her daughter moved in. Liza. The forbidden reminder of everything I shouldn’t want—young, alive, reckless in ways her mother never was. She looks at me like she sees through the monster I’ve become. Sa tuwing ngingiti siya, the ache in my chest returns—violent, dangerous, hungry. Every brush of her skin ignites something I can’t bury anymore. I tell myself it’s guilt. I tell myself I’m just protecting her. Pero ang totoo? I want her. Hindi bilang stepdaughter. Not as Cynthia’s child. I want her as mine—completely, ruinously, irredeemably mine. They’ll call me a sinner. A man who crossed the line. Ngunit sa tuwing tinitingnan ako ni Liza, trembling, wanting... I knew I’d already crossed it. I tell myself I’m protecting her, but each night, the lie weakens. Because when she looks at me, it isn’t fear I see—it’s want. And God help me... I want her too. This isn’t love. It’s a beautiful disaster. And I’d burn the world just to feel her breathe my name again.
View More“Let this be clear to everyone in this room: the era of mediation is over, and from this second onward, the De La Joya empire operates under my absolute jurisdiction.” Malamig ang boses ko habang binibitiwan ang bawat salita, sapat na para magpatahimik sa mga top-tier security consultants at legal counsels na nakatayo sa harap ng aking desk. Ang aking mga kamay ay nakapatong sa ibabaw ng obsidian-finish desk, sumasalamin sa tindi ng aking awtoridad. Matapos ang sistematikong pagbuwag sa bawat galamay ni Xavier at ang muling pagbawi sa bawat frozen asset ng aming pamilya, narito ako sa sentro ng aking tore. Ang De La Joya Plaza ay hindi na lamang isang korporasyon... ito ay naging isang fortress ng modernong monarkiya. Ang amoy ng santal at bagong imprentang securities ay humahalo sa hangin, isang pamilyar na samyo ng tagumpay na tanging ang mga nasa rurok lamang ang may karapatang makalanghap. “Mr. De La Joya, the biometrics for the entire executive floor have been updated... only yo
“Ms. Reyes, ang press corps ay nasa main briefing room na... kailangan nila ng statement tungkol sa biglaang pagsipa sa board at kung paano maapektuhan ang international mergers natin.” Tumingin ako sa salamin habang inaayos ang kwelyo ng aking charcoal gray power suit. Ang boses ng aking assistant ay medyo nanginginig, ramdam ang tensyon na bumabalot sa buong De La Joya Industries. Ngumiti ako nang tipid, isang ngiting hindi nakakarating sa mga mata, bago ko kinuha ang folder na naglalaman ng mga bagong listahan ng strategic reforms. Wala na ang takot. Wala na ang pag-aalinlangan. Ang babaeng dati ay tagasunod lang sa mga anino ni Drake ay tapos na. Ngayon, ako na ang humahawak sa setro ng stratehiya habang si Drake ay abala sa paglilinis ng mga huling bakas ng dumi ni Xavier. “Sabihin mo sa kanila na magsisimula tayo sa loob ng dalawang minuto,” utos ko habang naglalakad palabas ng aking opisina. “At pakisigurado na ang bawat reporter na pumasok ay dumaan sa background check. Aya
“Wala ka nang matatakbuhan, Xavier... ibaba mo na ang pride mo dahil kahit ang mga anino mo ay tinalikuran na ang isang katulad mong impostor.”Hinihingal ako habang binibigkas ang bawat salita, ang boses ko ay umaalingawngaw sa abandonadong roof deck ng De La Joya Plaza. Ang hangin sa itaas ay malakas, humahampas sa mukha ko, dala ang amoy ng paparating na ulan. Sa harap ko, nakatayo si Xavier sa mismong gilid ng building, ang kanyang mamahaling suit ay punit-punit na at madungis, ang kanyang mukha ay hindi na maipinta dahil sa halo-halong galit at desperasyon. Hawak niya ang isang briefcase na tila ba iyon ang huling piraso ng kanyang pagkatao na ayaw niyang bitawan. Nakapaligid na sa amin ang mga tauhan ni Inspector Cruz, ang mga laser sight ng kanilang mga baril ay nakatutok sa dibdib ni Xavier, pero nanatili siyang nakangisi... isang ngising puno ng lason.“Akala niyo ba ay ganito lang kadali ang lahat, Liza?” tawa ni Xavier, isang tunog na mas masakit pa sa gasgas ng kuko sa pis
“Mr. De La Joya, kailangan nating pumasok sa loob sa loob ng limang minuto... ang board ay hindi maghihintay, at si Xavier ay kasalukuyan nang ginagamit ang media blackout para baluktutin ang nangyari sa mansion.”Tumingin ako sa abogado ko habang inaayos ko ang manggas ng aking suit jacket. Ang amoy ng usok mula sa nasunog na mansion ay tila dumikit na sa balat ko, isang permanenteng paalala ng desperasyon ni Xavier. Nandito ako sa tapat ng dambuhalang pinto ng De La Joya Industries boardroom. Ang gusaling ito na itinayo ko sa pamamagitan ng dugo at pawis ay kasalukuyang pinamumunuan ng isang linta. Nararamdaman ko ang pagdaloy ng adrenaline sa aking mga ugat, isang pamilyar na bagsik na matagal nang nabaon sa ilalim ng mga rehas ng selda.“Hayaan mo siyang magsalita,” sagot ko habang tinititigan ang sarili kong repleksyon sa salamin ng pinto. “Gusto kong marinig ang bawat kasinungalingang iluluwa niya bago ko siya tuluyang ilibing sa harap ng mga taong akala niya ay kontrolado niya.
“Sigurado ka bang dito ka muna titira?”Hindi ko agad sinagot si Julian. Nakatingin lang ako sa bintana ng kotse habang unti-unting nilulunok ng gabi ang mga ilaw ng siyudad. Basag ang mga refleksyon sa salamin—parang utak ko, hati-hati, sabog, walang direksyon.“Liza,” ulit niya, mas mah
“Liza, bago mo buksan ‘yan, kailangan mong ihanda ang sarili mo.”Nakatitig ako sa laptop screen habang hawak ang flash drive na ibinigay ni Inspector Allan Cruz. Ramdam ko ang lamig ng metal sa pagitan ng mga daliri ko, parang babala na anumang laman nito ay hindi na mabubura sa isip ko.“Huwag mo
“Miss Reyes, kailangan po ninyong sumama sa amin.”Napapikit ako sa bigat ng mga salitang iyon. Dalawang pulis ang nakatayo sa harap ko, may dalang warrant, habang ang mga camera ng media ay nakatutok sa bawat galaw ko.“On what grounds?” tanong ko, diretso ang likod kahit nanginginig ang mga tuhod
“Hindi pa tapos ’to.”Hindi ko alam kung kanino ko sinabi...sa pulis na nakatalikod sa akin, sa salamin na may rehas, o sa sarili kong nanginginig ang kamay habang nakahawak sa strap ng bag ko. Pero malinaw ang boses ko. Hindi pakiusap. Hindi iyak. Babala.“Miss Reyes, kailangan n’yo
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore