All Chapters of Bound to the Billionaire's Desire: Chapter 191 - Chapter 200

Nagpatuloy ang mabigat na katahimikan sa loob ng sasakyan habang mabilis na tinatahak ni Nathan ang kalsada papunta sa ospital. Mahigpit pa rin ang hawak niya sa manibela, ngunit ang mga mata niya ay paulit-ulit na napapatingin sa rearview mirror kung saan makikita si Elena na halos mawalan na ng lakas habang nakasandal kay Sophia sa likod. Maputla ang mukha ni Elena, at kahit pilit niyang pinipigilan ang sakit, halata sa kanyang paghinga na nahihirapan na siya.“Elena… konti na lang,” mahina ngunit puno ng pag-aalala na sabi ni Nathan.Hindi na sumagot si Elena. Nakapikit lamang siya, pinipilit na manatiling gising kahit parang umiikot na ang kanyang paningin.Samantala, sa kabilang sasakyan na sumusunod sa kanila, nakasakay sina Marco at Adrian. Ramdam ang tensyon sa loob ng kotse habang mabilis ding nagmamaneho si Marco.“Hindi ko gusto ‘to,” bulong ni Adrian habang nakatingin sa harap. “Parang may mali.”Napabuntong-hininga si Marco. “Hindi lang ‘parang.’ Sigurado akong may mali.”

Matagal na nakatitig si Nathan sa maliit na card na hawak niya.Simple lamang ang nakasulat dito, ngunit sapat na iyon upang magdulot ng mabigat na katahimikan sa silid.“The architecture was never destroyed.”Ibinaba niya ang card sa mesa sa tabi ng kama at muling tumingin kay Elena.“Explain,” mahinahon ngunit seryosong sabi niya.Napabuntong-hininga si Elena.Alam niyang darating ang sandaling ito.Matagal niya nang iniwasan ang pag-uusap na ito—hindi dahil wala siyang tiwala kay Nathan, kundi dahil alam niyang kapag binuksan niya ang pinto ng nakaraan, maaaring hindi na niya ito maisara muli.Umupo siya nang mas tuwid sa kama.“I told you earlier,” sabi niya, “that there are things from before everything.”Tahimik na nakinig si Nathan.“Aegis wasn’t just a research project,” patuloy ni Elena. “It was supposed to change how entire systems operate.”Kinuha niya ang baso ng tubig at uminom bago nagpatuloy.“The idea was predictive regulation. Instead of reacting to crises, the system

Hindi na muling binuksan ni Elena ang laptop matapos niyang makita ang log entry na iyon.Tahimik lamang siyang nakaupo sa kama, habang nakapatong ang kamay sa ibabaw ng saradong device. Para bang kahit nakapatay na ang screen, may bigat pa rin ang bagay na iyon sa loob ng silid.Si Nathan ay nakatayo sa tabi ng bintana, nakatanaw sa ilaw ng lungsod. Samantala si Marco ay nakasandal sa pader, nakapamulsa habang malalim ang iniisip.Tatlong tao.Isang lihim.At isang sistemang maaaring magbago ng napakaraming bagay.“Tatlong buwan na ang nakalipas,” sabi ni Marco sa wakas, binabasag ang katahimikan. “Kung may nag-attempt nang i-access iyon noon pa, ibig sabihin matagal na nila itong hinahanap.”Tahimik si Elena.Alam niyang tama si Marco.Hindi ito biglaang interes.Ito ay paghahanap na matagal nang nagsimula.“At kung si Victor nga ang nasa likod nito,” dagdag ni Nathan, “hindi lang siya.”Tumango si Marco.“Hindi gumagalaw si Victor nang mag-isa.”Dahan-dahang napabuntong-hininga si

Nanatiling tahimik ang silid ng vault matapos marinig ang boses ni Victor sa speaker ng cellphone ni Nathan. Ang malamig at kontroladong tono nito ay tila kayang punuin ang buong kwarto kahit wala siya roon.Mahigpit na nakahawak si Elena sa gilid ng mesa kung saan nakapatong ang bukas na metal case. Sa loob nito ay naroon ang encrypted drive—ang mismong core ng Aegis.Ilang taon niyang iniwasan ang bagay na iyon.Ngunit ngayon, tila ang buong mundo ay nagsimulang umikot muli sa paligid nito.“Hindi ako mahilig sa riddles,” sabi ni Elena, diretso ang tingin sa telepono. “Sabihin mo na lang kung ano ang gusto mo.”Sa kabilang linya ay marahang natawa si Victor.“Straight to the point. Same Elena.”“Victor.”Bahagyang natahimik ang linya bago muling nagsalita ang lalaki.“Relax,” sabi nito. “Kung gusto kong kunin ang Aegis mula sa’yo, matagal ko nang ginawa.”Napakunot ang noo ni Nathan.“That’s comforting,” malamig niyang sagot.Ngunit tila hindi pinansin ni Victor ang komento.“Ang to

Hindi naging payapa ang mga sumunod na araw.Bagama’t nagpapatuloy ang mga programa ng foundation—ang mga klase, outreach, at meetings—may kakaibang bigat na nakasabit sa bawat sandali. Hindi na ito simpleng pagod. Hindi na rin ito pressure mula sa responsibilidad.Ito ay ang pakiramdam na may paparating.At hindi nila alam kung kailan.Isang umaga, habang nagmi-meeting ang core team, may biglang pumasok na staff sa conference room.“Sir Samuel… Ma’am Aurora…” halatang kinakabahan ang boses nito.Napatingin ang lahat.“Ano iyon?” tanong ni Aurora.“May problema po sa system.”Napakunot ang noo ni Samuel.“Anong klaseng problema?”“Na-access po ang database natin kagabi.”Biglang nanahimik ang buong silid.“Na-access?” ulit ni Samuel. “As in hacked?”“Hindi pa po namin sigurado,” sagot ng staff. “Pero may mga files na binuksan at kinopya.”Tumayo si Samuel.“Anong files?”“Listahan po ng scholars… pati na rin ang ilang internal records.”Napahigpit ang kamay ni Aurora sa mesa.Hindi it