Hindi agad sumagot si Elena sa mensaheng iyon. Hindi dahil wala siyang sasabihin—kundi dahil alam niyang minsan, ang hindi pagsagot ang pinakamalinaw na tugon.Ilang oras ang lumipas bago niya tuluyang ibinaba ang phone at tumingin sa kisame ng kwarto. Tahimik ang gabi. Naririnig niya ang mahina at pantay na paghinga ni Nathan sa tabi niya, mahimbing ang tulog matapos ang mahabang araw. Sa sandaling iyon, ramdam ni Elena ang bigat at linaw ng lahat ng nangyayari—hindi bilang pressure, kundi bilang confirmation.Tama ang galaw niya.Kinabukasan, muling bumalik ang mundo sa normal nitong bilis. Mga meeting, emails, deadlines—pero may kakaibang pagbabago sa hangin. Sa bawat tawag na pumapasok, sa bawat pangalan na lumalabas sa screen, ramdam ni Elena na may pag-iingat na ngayon ang mga tao. Hindi na sila basta nagtatanong. Hindi na sila nagdidikta. Mas madalas, nakikinig.Sa opisina, habang nakatingin siya sa floor-to-ceiling window, pumasok si Mia na may hawak na tablet.“Ma’am,” wika n
最終更新日 : 2026-01-22 続きを読む