Lahat ng Kabanata ng Bound to My Ruthless Zillionaire Fiancé: Kabanata 151 - Kabanata 160

Ramdam naman ni Zandrae ang pagdududa sa tingin ni Kaizan pero ibinaba niya ang tingin para itago ang nararamdaman niya. "Kaizan, kung ayaw mong maniwala, maghintay ka lang sandali. Siguradong gigising din 'yan." Sa totoo lang, hindi rin naman sigurado si Zandrae. Sumusugal lang siya sa mga nais niyang sabihin sa pagkakataon na iyon. 'Baka naman sobrang galit lang si Inara kaya nawalan siya ng malay saglit. Siguradong gigising din 'yan agad.' Nang makita ni Kaizan ang matapang na tingin ni Zandrae, halos buo na ang tiwala niya rito. Nang tumingin ulit siya kay Inara, wala na ang awa sa mga mata niya. Habang walang malay si Inara, parang naramdaman niya ang dalawang matang nakatingin sa kanya kaya dahan-dahan siyang dumilat habang nanginginig ang pilikmata. Malabo niyang nakita si Kaizan na nakatayo sa tabi ng kama. Maputla ang mukha nito at puno ng matinding galit ang mga mata, parang may niloko sa kanya. Nang makitang nagising na si Inara, tuluyan nang naniwala si Kaizan

Kakatapos lang maisip iyon ni Zandrae nang biglang lumitaw si Inara sa paningin niya. Tumingin si Inara sa dalawang nasa mesa at sadyang pumili ng upuan na sobrang layo sa kanila. Tinitigan niya ang isda sa harap niya, tapos biglang umamoy sa kanya ang masangsang na amoy nito. Biglang sumama ang pakiramdam niya. Napansin ni Kaizan na nakatingin siya nang maigi, at nang makita niyang namumutla siya at hirap na hirap, agad siyang nagtanong, "Anong nangyayari?" Nang marinig ang pag-aalala sa boses ni Kaizan, medyo namulat ang mata ni Inara tapos kumaway siya nang mahina, "Ayos lang ako. Masama lang talaga ang tiyan ko." Naalala agad ni Kaizan yung gamot na binili niya noong nakaraan kaya naniwala siya agad. Tinanong niya, "Gusto mo bang pumunta tayo sa doktor?" 'Sa doktor?' Umiling agad si Inara at tumanggi, "Hindi na kailangan. Iinom na lang ako ng gamot." Kapag nalaman ng doktor na buntis siya, siguradong hindi na niya ito maitatago pa. Tapos ano na lang ang mangyayari? Nang m

Narinig niya ang malambing na boses sa kabilang linya. "Magandang umaga po, kayo po ba si Miss Inara?" "Opo..." mahina niyang sagot. "Miss Inara, customer service po ito ng Novivo Hospital. Bukas na po ang schedule niyo para sa procedure. May ilang paalala lang po kami bago ang operasyon. Bawal na po kayong kumain paglampas ng alas-otso ng gabi, pwede naman po kayong uminom ng kaunting tubig lang. Pagkatapos po ng operasyon ay mahihina po ang katawan niyo kaya mas mainam kung may kasama kayong kaibigan o kapamilya. Pwede rin po kayong magdala ng glucose para mapunan ang nawalang tubig at asukal sa katawan." Wala sa sariling sagot ni Inara, "Sige po, nakuha ko na." "Huwag po kayong kabahan, Miss Inara. Ingat po kayo palagi." Pagkatapos ibaba ang tawag, napabuntong-hininga siya nang malalim. Yung dati niyang matibay na desisyon ay medyo nayanig. Yung mga ikinilos kasi ni Kaizan ngayong araw ay nagbigay sa kanya ng kaunting pag-asa—baka naman gusto rin niya ang bata. Pero agad din

Nang makita ang sobrang tuwa sa mukha ni Kaizan, napangiti na lang din si Inara. Hindi niya na rin napigilan ang matawa dahil sa napakasayang expression ng mukha nito. "Kaizan, kumalma ka na nga." Ibinaba siya ni Kaizan sa sahig, hinawakan ang maputla niyang mukha, at hinalikan nang malalim ang mapupulang labi niya. Nagulat si Inara pero nakagat niya ang ibabang labi upang pigilan ang ngiti. "Inara, salamat. Salamat kasi nagbago ang isip mo. Thank you for choosing to keep our baby," saad ni Kaizan. Sa lahat ng mga sinabi nito magmula nang makilala siya ni Inara ay iyon na yata ang sigurado siyang puro at totoo. Namuo ang ngiti sa mga mata niya at napanguso siya nang bahagya. Sobrang sarap ng pakiramdam niya. Nang humupa na ang emosyon, kumalma na ulit si Kaizan at mabilis na nagsalita, "Inara, nasa ospital tayo ngayon. Gusto mo bang ipacheck na rin natin ang baby habang nandito tayo?" Naalala agad ni Inara ang pakiramdam ng nakahiga sa malamig na mesa kaya napakunot ang noo ni

Tumango nang maayos si Inara, "Sige po." Nang maiwan na nila si Don Adalvino, umalis na sila ni Kaizan pauwi. Dahil sa nangyari kahapon, hindi lang si Inara ang ayaw sa malamig at walang buhay na pakiramdam ng ospital, kundi pati na rin si Kaizan. Kaya ang inihanda niyang ospital ngayon ay espesyal. Ito ang pinakamagandang ospital ng tradisyunal na medisina sa Dumaguete City. Naayos na ni Kaizan ang lahat kaya hinihintay na lang sila para simulan ang mga pagsusuri. Pagkatapos ng sunod-sunod na checkup, medyo napagod si Inara. Sumandal siya sa upuan at parang inaantok na. Nang makita iyon, lumapit agad si Kaizan at inakbayan siya para ipasandal sa kanya at makapagpahinga. "Inara.." tawag ng nurse habang may hawak na mga papel. Agad na nagmulat ng mata si Inara. Hinawakan siya ni Kaizan sa kamay at dinala sa silid ng doktor. Naramdaman ng matandang doktor ang pulso ni Inara at mabilis na nagsalita, "Young Master, Young Madame, maayos po ang paglaki ng baby. Huwag po k