جميع فصول : الفصل -الفصل 170

Agad na sinalubong ni Zandrae si Wyatt pagdating nito, "Wyatt, anong balita kay Kaizan?" Tinitigan siya ni Zandrae na puno ng pag-asa, dahilan para mag-atubili siya bago sumagot, "Zandrae, hindi tinuloy ni Inara ang abortion. Alam na rin ni Don Adalvino na buntis siya." Nanlaki ang mata ni Zandrae. Ayaw niyang maniwala. Ayaw niyang tanggapin. Nawalan siya ng balanse at napaatras nang dalawang hakbang. Agad siyang inalalayan ni Wyatt, "Zandrae, ayos ka lang ba?" Tinitigan niya ito nang walang kibo, mahigpit na nakahawak sa braso nito habang nanginginig ang labi. Maya-maya ay tanong niya, "Wyatt, sigurado ka bang totoo lahat 'yan?" May kaunting pag-asa pa rin siyang baka namisheard lang siya. Napabuntong-hininga si Wyatt nang makita ang luha sa mga mata niya, "Zandrae, nagsasabi ako ng totoo." Doon na tuluyang pumatak ang mga luha na kanina pa niya pinipigilan. Tinakpan niya ang bibig para pigilan ang pag-iyak, pero hindi mapigilan ang panginginig ng balikat niya. Parang dinudur

Umupo si Liora sa gilid ng kama at marahang hinaplos si Inara, "Inara... gising na..." Parang narinig ni Inara ang boses niya habang tulog pa siya. Dahan-dahan niyang idinilat ang mga mata at nakita ang nakangiting mukha ni Liora. Nawala agad ang antok niya. Bigla siyang umupo, gulat na gulat pero masaya, "Liora, anong ginagawa mo dito?" Kinindatan siya ni Liora at nagkunwaring nagrereklamo, "Hindi mo man lang sinabi sa akin na buntis ka na. Hindi mo na ba ako itinuturing na best friend mo?" Napangiti nang hiya si Inara. Hinawakan niya ang manggas ng damit ni Liora at marahang inalog, "Wala lang... wala lang talaga akong oras sabihin." "Sabi nila nagbabago talaga ang ugali ng buntis. Dati hindi ako naniniwala, pero ngayong nakita na kita, maniniwala na ako," sabi ni Liora sabay buntong-hininga. Nakangiting napalabi na lang si Inara. Ramdam din naman niya na simula noong nagbuntis siya, gusto na niyang maging malambing at magpaalaga, lalo na yung pakiramdam na hindi siya natitiis

May bahid ng pagkadismaya sa mga mata ni Kaizan, pero inaasahan naman na niya ang sagot kaya hindi na siya gaanong nasaktan. Pagkatapos mag-almusal, naglakad-lakad si Inara sa likod-bahay kasama ang isang katulong, habang inihatid naman ni Kaizan si Liora sa trabaho. Nakakaupo nang hindi mapakali si Liora sa tabi ni Kaizan, magkahawak nang mahigpit ang mga kamay. Matapos mag-atubili nang matagal, bumulong siya, "President, may hindi pagkakaunawaan po ba kayo ni Inara dati?" Natigilan nang kaunti ang tingin ni Kaizan. Sinulyapan niya ito nang patagilid at malamig na sumagot, "Bakit mo naman nasabi iyan?" Ramdam pa rin ni Liora ang lamig at pagiging seryoso ni Kaizan kaya kinabahan siya lalo. "Pakiramdam ko lang po kasi..." Pinisil niya nang kaunti ang labi bago nagpatuloy nang may lakas ng loob, "Kaizan, hindi naman po pasaway si Inara. Nagbago lang po siguro nang kaunti ang ugali niya simula noong nagbuntis siya kaya sana po ay unawain niyo pa rin siya. At saka, sanay po siyang i

Kinaumagahan, pagkatapos nilang mag-almusal, tahimik na nakatingin si Kaizan kay Inara. May pag-asa sa mga mata niya, na para bang may hinihintay siyang gawin o sabihin nito bago siya umalis. Nanatiling walang reaksiyon si Inara kaya siya na lang ang unang nagsalita. "Inara, aalis na ako para magtrabaho." Sa sandaling iyon, tahimik lang na nakaupo si Inara sa sofa habang dahan-dahang humihigop ng lemonade. Napatingin siya rito nang marinig ang sinabi nito. Ilang beses siyang kumurap bago tuluyang naproseso ang narinig. Unti-unting sumilay ang ngiti sa mga mata niya. Bahagya niya itong kinawayan bilang tugon. Dahan-dahang yumuko si Kaizan at lumapit sa kanya. Bahagya niyang pinisil ang mga labi bago marahang hinalikan ang pisngi nito. Para siyang nakikipag-usap sa isang bata habang nakangiti. "Sige na, magtrabaho ka nang maayos. Mag-ingat ka at kumita ka nang malaki." Nang maramdaman ang malambot na hawak nito sa pisngi niya, tila natigilan si Kaizan. Para siyang nablangko bago

Natulala si Inara sa ginawa nito at ilang sandali pa bago siya tuluyang nakapag-isip. Nang maramdaman niyang umabot hanggang sa puso niya ang init na nagmumula sa mga kamay nito, saka lang niya naunawaan na bumili pala ito ng mainit na inumin at jacket para sa kanya. Bahagyang namula ang gilid ng mga mata niya bago mahina siyang nagsalita, "Kaizan, salamat." Kinurot ni Kaizan ang noo niya at may halong lambing ang boses nito. "Salamat saan? Tungkulin kong alagaan ka. Buntis ka na naman, pero parang hindi ka pa rin marunong mag-ingat sa sarili mo." Nang marinig na naman ang paulit-ulit nitong paalala, napairap na lang si Inara sa inis. Kanina lang ay naantig ang puso niya, pero ilang sandali pa lang ang lumipas ay nasira na naman ang mood niya dahil sa paraan ng pagsasalita nito na parang lagi siyang pinagsasabihan. Mula nang mabuntis siya, lalo pang naging madaldal si Kaizan. Kung minsan, para na talaga itong nanay kung mag