Tous les chapitres de : Chapitre 211 - Chapitre 217

Sobrang daming tanong ang bumabagabag kay Kaizan, halos pakiramdam niya ay hindi na niya kayang huminga nang maayos. Magulo ang kanyang isip habang paulit-ulit na bumabalik ang mga bagay na hindi niya kayang sagutin.Napansin ni Kiara ang mabigat niyang paghinga at ang hindi magandang anyo ng kanyang mukha. Kitang-kita niya ang bigat na pasan ng Presidente kaya hindi niya napigilang magtanong."Presidente, ipapatawag ko po ba ang doktor?""Para saan pa ang doktor? Magagamot ba nila ang sakit ng puso?"Hindi agad nakasagot si Kiara sa tanong na iyon. Alam niyang hindi lahat ng sakit ay kayang gamutin ng gamot o ng kahit anong manggagamot."Ang sakit ng damdamin ay kailangan ding gamutin ng damdamin. Wala na pong ibang makakatulong pa rito.""Sige na, lumabas ka na.""Opo."Bago tuluyang umalis si Kiara, may inilapag siyang isang makintab na bagay sa harap ni Kaizan. Maingat niyang inilagay iyon sa mesa bago nagsalita."Presidente, ito po ang brotseng naiwan ng inyong asawa noong nakara

Nang makabuo na siya ng plano, agad na nag-impake si Inara. Dahan-dahan niyang binuksan ang pinto at nang makitang walang tao sa labas, mabilis siyang kumilos. Tumakbo siya papunta sa gym sa unang palapag, tumalon palabas ng bintana, at maingat na pumasok sa bodega.Maayos ang lahat. Walang nakapansin sa pagtakas niya.‘Ligtas na ang bata kapag nakalabas na tayo sa likurang pinto ng bodega.’Dahil sa naisip na iyon, huminga nang malalim si Inara at nagsimulang maglakad nang mabagal, sinisigurong walang kahit anong ingay na magmumula sa kanya.Malapit na siya.Ngunit bigla siyang napahinto nang may tumunog na telepono mula sa labas. Nanlaki ang kanyang mga mata at agad siyang napuno ng takot."Kahit anong mangyari, huwag mong sasaktan ang buntis. Alam kong may masasaktan talaga, pero siguraduhin mong mabawasan ang pinsala. Pagkalipas ng ilang panahon, maaari pa ba siyang magbuntis ulit? Sige, naiintindihan ko."Si Kaizan ang nasa kabilang linya, at ang pinag-uusapan nila ay tungkol kay

Maingat na nakinig si Lola Evelyn, minsan ay may banayad na ngiti sa kanyang mukha, habang sa ibang pagkakataon naman ay bahagyang kumukunot ang kanyang noo dahil sa malalim na pag-iisip. Nang makita ni Inara ang payapang ekspresyon sa mukha ng matanda, napangiti siya nang mahina habang unti-unting namuo at tumulo ang mga luha sa kanyang mga mata. Matagal nang dinadala ni Inara ang matinding pagsisisi para kay Lola Evelyn. ‘Kung naprotektahan ko lang sana ang ari-arian ng pamilya, magkakaroon sana si Lola ng sapat na pera para sa kanyang gamutan. Hindi sana niya naranasan ang ganoong hindi makatarungang pagtrato, at hindi ko sana nakilala ang lalaking iyon.’ "Hindi ka ba papasok para tingnan siya?" Habang tahimik niyang iniisip ang lahat ng galit at sama ng loob niya kay Kaizan, bigla niyang narinig ang boses nito mula sa likuran niya. Para itong multong biglang nagpakita, dahilan para bahagya siyang magulat. Mabilis na pinunasan ni Inara ang kanyang mga luha. Nanatiling malamig