جميع فصول : الفصل -الفصل 200

Inara held her hands tightly as her voice trembled with anger and disbelief. Her eyes stayed fixed on Kaizan, waiting for an answer that she already feared. "Kaizan, ganito ba talaga ang ibig mong sabihin noong sinabi mong magpapahinga ako nang payapa habang buntis ako?"Before Kaizan could even respond, Zandrae quickly stepped in. She wore a calm expression as she tried to explain herself. "Inara, nagkamali ka lang ng akala. Wala kaming ginagawang masama ni Kaizan. Gusto ko lang matuto ng mga bagay kaya nagpaayos ako sa kanya ng trabaho dito sa kumpanya."Inara could not hide the doubt in her eyes. She looked at the two of them with disbelief. "Ha... matuto? Kailangan pa bang pumunta sa bubong ng gusali para lang matuto, tapos naghawak pa kayo nang ganyan?""Inaayos ko lang naman ang kurbata niya eh. Siya ang namumuno sa El Davion Group kaya kailangan niyang maging maayos tingnan. Ayaw mo naman sigurong pagtawanan siya ng iba, hindi ba?" paliwanag ni Zandrae habang nagpapakita ng til

Kitang-kita sa mga mata ni Zandrae ang saya dahil nagtagumpay siyang paghiwalayin ang dalawa. Ngunit nanatili pa ring malungkot ang ekspresyon niya habang nagsasalita."Nag-aalala lang naman po si Don Adalvino na baka sirain ko ang relasyon niyo ni Inara, hindi ba? Kasi hindi talaga maganda ang tingin niya sa akin. Kahit anong gawin ko, hindi niya ako matatanggap.""Wala ka namang ginagawang masama, kaya bakit kailangan mong pagdaanan ang ganito? Huwag kang mag-alala. Aayusin ko ito. Hindi ko hahayaang mabugbog ka nang walang dahilan," sagot ni Kaizan habang pilit na kinokontrol ang galit na unti-unting namumuo sa dibdib niya.Tumingala si Zandrae at sinalubong ang mga mata nito. Napuno ng paghanga ang puso niya.Gustong-gusto niyang inaalagaan siya nito. Dapat sila ang magkasintahan. Si Inara ay parang ulan lamang na panandaliang dadaan at kalaunan ay mawawala rin sa buhay nila.Lihim siyang ngumiti at bahagyang lumapit, balak sanang yakapin si Kaizan. Ngunit agad itong tumayo kaya h

Kung kanina ay sobrang lamig ng pakikitungo niya, ngayon naman ay halos hindi na maikubli ni Kaizan ang pagiging malambing. "Baby, hindi naman ako tumingin sa iba kanina. Hindi ko nga sigurado kung lalaki o babae pa 'yung taong 'yon." Napangisi lang si Inara. "Seryoso ka? Di mo ba mahuhulaan sa boses pa lang?" Umiling si Kaizan. "Hindi sapat ang boses. Marami kasing lalaki na mas malambing pa ang boses kaysa sa babae." "Alam mo pa pala 'yan? Ang dami mo namang alam, Mr. President." "Uh, nabanggit lang kasi 'yan ni Keenan," sagot niya. Ayaw na niyang pahabain pa ang usapan kaya agad siyang nagpalit ng paksa. "Gusto mo ba ng ice cream? Bibilhan kita." "Ayoko." "Strawberry flavor, tapos may durog na chocolate cookies sa ibabaw." Bahagya lang itinaas ni Inara ang baba. Hindi pa rin siya natitinag. "Ayoko nga. Galit pa rin ako. Hindi ako kakalma kahit kumain pa ako." Napabuntong-hininga si Kaizan. "Bakit ba ang tindi pa rin ng galit mo? Tapos na naman 'yon." Humalukipkip si

Napadaing si Kaizan sa sakit at dahan-dahan siyang bumitaw.Agad namang huminga nang malalim si Inara habang unti-unting namula ang buong mukha niya.Pagkakita sa reaksiyon niya, agad na nag-alala si Kaizan at nagtanong, "Baby, okay ka lang ba?"Bubuka na sana ang bibig ni Inara para sigawan siya, pero bigla siyang napakunot ng noo. Napahawak siya sa tiyan at napadaing. "Aray...""Ano'ng nangyari? Baby, magsalita ka, please. Huwag mo akong takutin." Halos mataranta na si Kaizan habang kinukuha ang cellphone niya, handa nang tumawag ng ambulansya.Mabilis siyang pinigilan ni Inara. Kahit may bahagyang kaba, nanatiling kalmado ang boses niya. "Yung baby kanina... parang gumalaw siya nang kaunti.""Hah..." Hindi agad nakapagsalita si Kaizan. Nakatitig lang siya sa tiyan ni Inara na para bang nananaginip at hirap pa ring paniwalaan ang narinig. "Ngayon? Gumagalaw pa ba siya?"Maingat na hinintay ni Inara kung may mararamdaman pa siya, pero makalipas ang ilang sandali ay marahan siyang umi

Narinig iyon ni Wyatt kaya napatingin siya kay Zandrae. Ngumiti ang babae na parang batang tuwang-tuwa bago nagsalita. "Ikaw lang talaga ang pinakamabait sa akin. Yung iba puro alam lang mang-api, pero ikaw laging iniisip mo ako. Wyatt, salamat. Hindi ko talaga alam anong gagawin ko kung wala ka." Simpleng pasasalamat lang iyon, pero para kay Wyatt ay isa na iyong napakahalagang kayamanan. Tinitigan niya ito nang diretso at buong puso siyang nagsalita. "Gagawin ko ang lahat para sa'yo. Gusto ko lang naman na maging masaya ka at tigilan mo na ang pagpapahirap sa sarili mo." "Kapag nawala na sa ayos si Inara, hindi na ako magpapahirap sa sarili ko. Sabi mo tutulungan mo akong ayusin siya kaya bawat bawi ka na diyan," matamis na saad ni Zandrae. "Hinding-hindi ako babawi. Maghintay ka lang. Hindi na makakapagtawa pa si Inara nang matagal," matatag na sagot ni Wyatt habang tumatango. Pagkarinig sa sinabi nito, mas lumawak ang ngiti ni Zandrae. Ngunit sa likod ng kislap ng mga mata niy