Iniwas ni Zandrae ang tingin at bahagyang ngumiti. "Maayos na po ang pakiramdam ko. Huwag ka nang mag-alala.""Iyan lang ang sinasabi mo. Napapansin kong hindi maganda ang lagay mo nitong mga nakaraang araw. Zandrae, talagang nag-aalala ako sa iyo. Para lang mapanatag ang loob ko, magpatingin ka na, okay?"Dahil sa pagpupumilit ni Kaizan, hindi malaman ni Zandrae kung ano ang dapat niyang gawin.Hindi niya mabasa ang iniisip nito. Kung magdadahilan pa siya, baka lalo itong maghinala. Pero kung magpapatingin naman siya, baka may lumabas na hindi niya kayang tanggapin."Zandrae?"Napabalik siya sa kasalukuyan nang marinig ang pagtawag nito. Pilit siyang ngumiti bago sumagot. "Wala na talaga akong magagawa sa iyo. Sige, pupunta ako. Pero Lunes pa lang ngayon. Sa Sabado na lang tayo magpunta.""Sige.""Pwede na ba tayong kumain? Gutom na gutom na ako.""Oo naman. Kain na tayo."Pagkaupo nila sa hapag-kainan, napansin niyang wala si Inara kaya agad siyang nagtanong. "Nasaan si Inara?"Lumi
Read more
LOGIN
