All Chapters of Bound to My Ruthless Zillionaire Fiancé: Chapter 241 - Chapter 250

Sinunod naman talaga ni Inara ang bawat hakbang sa resipe, pero ang lumabas ay malayo sa inaasahan.Hawak niya ang pangatlong batch ng cupcakes habang nakatitig lang dito, hindi alam kung matatawa ba siya o maiinis.'Pangatlong beses na 'to. Bakit sunog pa rin? Mas maitim pa sa uling. Pwede na 'tong ipambato.'Napakamot siya sa ulo habang pilit iniisip kung saan siya nagkamali.Dahil kumalat ang matapang na amoy ng sunog sa buong kusina, nag-alala ang katulong kaya agad itong pumasok upang silipin siya.Pagpasok pa lang nito ay napahinto na ito."Young Madame, nagbe-bake po ba kayo ng chocolate cake?""Hindi. Uling ang nagawa ko," pabirong sagot niya.Napangiti ang katulong bago muling nagsalita."Masyado po bang mataas ang init o baka masyado pong matagal sa oven?""Hindi naman. Sinunod ko naman ang resipe. Nakalagay dito, 180 degrees sa loob ng 25 minuto. Tama naman ang ginawa ko."Lumapit ang katulong sa oven at pinagmasdan ang temperature dial. Maya-maya ay napansin nito ang probl

Lumabas si Kaizan mula sa kwarto at napailing nang marinig ang sinabi. "Sobrang mahal ka talaga ni Dad. Pati sarili niyang anak, napapabayaan na niya."Nailang pa rin si Inara. Nang maramdaman niyang papalapit ito, dahan-dahan siyang umatras bago sumagot, "Kasi naman mabait at cute ako. Hindi tulad ng iba na puro pananakit lang ang alam. Kung ikaw si Dad, sino ang pipiliin mo?""Siyempre ikaw. Ikaw lang ang pipiliin ko."Lalong namula ang mukha ni Inara dahil sa narinig.Agad siyang lumingon at pinandilatan ito. Mahina siyang nagpaalala, "Kaizan, mag-ingat ka sa mga sinasabi mo. Maraming tao sa paligid.""Ano naman? Wala naman akong sinabing bawal marinig. O baka naman may tinatago ka na ayaw mong malaman ng iba?"Kinagat niya ang mapupula niyang labi habang nakatingala rito. Kitang-kita ang pagtatampo sa kanyang mga mata.Nang mapansing tila malapit na itong magalit, mabilis na nagbago ang kilos ni Kaizan. Inutusan niya ang mga katulong na maghanda ng iba't ibang prutas para matikman

Naintindihan ni Kaizan ang ibig sabihin ng sinabi ni Inara. Mas lalong kumunot ang noo niya bago siya nagtanong, "Ano ang ibig mong sabihin? Pinagdududahan mo ba ako?"Lumingon si Inara at sumagot nang walang anumang emosyon, "Nagbibigay lang ako ng makatwirang hinuha.""Pinagbibintangan mo ako kahit wala ka namang ebidensya? Makatarungan ba iyon? Inara, pwede bang huwag mo na akong sisihin o pagdudahan sa tuwing may nangyayaring gulo?""Hihingi ako ng paumanhin sa sinabi ko kung mabibigyan mo ako ng malinaw na paliwanag.""Sige. Bigyan mo lang ako ng oras. Sisiyasatin ko nang mabuti ang dalawang nars na iyon at bibigyan kita ng sagot na makakapagbigay sa iyo ng kasiyahan.""Maghihintay ako."Pagkasabi niyon, dumaan si Inara sa harap niya, sumakay sa sasakyan, at umuwi sa bahay ng pamilya El Davion.Nais sana siyang habulin ni Kaizan, pero ano ang mapapala niya kung gagawin niya iyon? Sa sitwasyong iyon, mauuwi lang sila sa panibagong pagtatalo."Bulong niya sa sarili, "Huminahon muna

Humagikgik si Inara. "Ang pagpunta sa salu-salo ay hindi naman parang beauty pageant. Bakit kailangan kong mawalan ng tiwala sa sarili?"Mabilis lang siyang sinulyapan ni Kaizan bago sumagot. "Baka naman hindi ka lang talaga kuntento sa katawan mo?""Pero... normal lang naman 'yan kapag buntis." Kumunot ang noo ni Inara."Kung ganoon, bakit ka pa nagdadahilan?""Hindi ako nagdadahilan. Wala lang talaga akong maisuot." Saglit siyang tumigil bago idinagdag, "Oo, wala akong damit na pwede."Akala ni Inara ay sapat na ang dahilan niya, pero hindi niya alam na para kay Kaizan, isa na naman iyong pagkakataong pabor sa kanya."Wala kang damit? Madali lang 'yan. Bibili tayo ngayon din." Hindi na siya nag-aksaya ng oras at agad siyang hinila palabas ng tindahan habang tinatawagan si Keenan para magpapunta ng designer.Mabilis na binawi ni Inara ang kamay niya at napabuntong-hininga. "Ang ibig kong sabihin, ayaw kong pumunta sa handaan. Hindi dahil wala akong bagong damit.""Sa tingin ko, pareh

Medyo naiinip na si Kaizan, pero sa sitwasyong iyon, walang nakapansin sa sinabi niya. Maging ang ministro ay sadyang hindi na lang pinansin ang tono nito at mahinahong nagsabi, "Young Master Kaizan, mayroon kaming doktor sa bahay. Hayaan muna nating suriin niya ang iyong asawa. Kung hindi maganda ang kalagayan niya, maaari naman tayong dumiretso sa ospital anumang oras."Sumang-ayon din ang asawa ng ministro at nagsalita mula sa tabi nito. "Tama ang asawa ko. Kapag sa ulo ang tama, ang pinakamahalaga ay huwag muna itong galawin. Mas mabuting ipatingin muna siya sa doktor."Tatlong segundo lang ang ginugol ni Kaizan sa pag-iisip bago ito nagtanong, "Nasaan ang doktor sa bahay?""Halika muna tayo sa silid-panauhin. Papunta na rin doon ang doktor."Maingat na inakay ng asawa ng ministro sina Kaizan at ang asawa nito papunta sa silid-panauhin. Samantala, humarap naman ang ministro sa mga bisita at humingi ng paumanhin. Ipinaalam nitong kailangan na niyang tapusin nang mas maaga ang pagti