All Chapters of Attorney Zander Velasquez Excessively Adores Me: Chapter 21 - Chapter 30

Napatigil si Tessa, dahil sa pagkabigla.Zara? Nandito rin siya sa ospital na ito?Dahan-dahan niyang itinaas ang tingin niya. Sa ilalim ng maputlang liwanag ng buwan, hindi kalayuan, nakita niya ang isang magkasintahang mahigpit na magkayakap—sobrang lapit, na para bang silang dalawa lang ang nabubuhay sa mundong ‘to. Magkahalo ang kanilang mga anino habang naghahalikan nang walang pag-aalinlangan, tila walang pakialam sa paligid nila.Isang braso ni Liam ang nakapulupot sa baywang ng kanyang fiancée, habang ang isa ay marahang humahawak sa mukha nito. Maingat ang bawat galaw niya, halos may paggalang. Parang hawak niya ang isang bagay na napakahalaga at hindi mapapalitan.Sa kabila ng pagiging mainitin ng ulo niya, tuluyan siyang lumambot sa harap ni Zara. Parang nag-aamo ng bata.“Last na ‘yon. Dapat magpahinga ka na,” mahinang bulong ni Liam kay Zara.Pumulupot si Zara sa leeg niya, ang mga mata’y inosente ngunit mapanukso.“Liam… engaged na tayo. Kailan mo ba ako aangkinin bilang

Dahan-dahang yumuko si Zander.Hindi niya agad hinalikan si Tessa. Sa halip, hinawakan niya ang mukha nito gamit ang isang kamay, mainit ang palad niya, at bahagyang magaspang ang mga daliri habang sinusundan ang marupok na kurba ng pisngi nito. Marahang dumampi ang hinlalaki niya sa balat ni Tessa, mabagal, walang pagmamadali, na parang sinasadya niyang patagalin ang bawat sandali. Pagkatapos, dumulas ang kanyang mga daliri sa buhok nito, marahang hinihimas at minamasa, tila sinusubok ang kanyang pagtitimpi.Hindi pa kailanman naranasan ni Tessa ang ganitong klaseng paglapit. Ang pagpipigil, ang sinadyang pag-aalinlangan ay mas nakakapagpayanig sa kanya kaysa sa kahit anong puwersa. Isang mahinang ungol ang nakatakas mula sa kanyang mga labi bago pa man niya mapigilan ang sarili.“Zander…” Isang mababang tawa ang dumaan sa tabi ng kanyang tainga.“Zander?” bulong nito, “so, you’re not calling me Attorney Velasquez?”Dumampi ang tungki ng kanyang ilong sa ilong ni Tessa. Napakalapit n

Kinabukasan ng hapon, opisyal nang na-discharge si Tessa mula sa ospital.Hawak niya ang kanyang cellphone nang matagal, nakatitig sa screen habang nakabitin ang mga daliri niya sa ere. Nag-aalinlangan siya kung tatawag ba siya kay Zander o magse-send na lang ng mensahe para magpasalamat? Napakarami ng itinulong nito sa kanya, ngunit sa tuwing iisipin niyang makipag-ugnayan, may kakaibang bigat sa dibdib niya.Paulit-ulit siyang nag-isip. Sa huli, bumuntong-hininga siya at ibinaba ang kanyang cellphone.Mag-isa niyang tinapos ang mga discharge procedures, inayos ang kakaunti niyang gamit, at tahimik na nagplano sa isip: uuwi muna siya para ilapag ang mga gamit, tapos didiretso siya sa music center sa hapon para bumalik sa trabaho. Parang walang nangyari. Parang balik normal lang ang lahat.Ngunit paglabas niya ng inpatient department, may taong biglang humarang sa daraanan niya. Mga taong hinding-hindi niya inaasahang makita roon.Sa may entrance, naroon ang ina ni Liam at ang nakabab

Tahimik lang na tumitig si Zander kay Tessa.Matapos ang mahabang sandali, dahan-dahan niyang inalis ang braso na nakapulupot sa kanya. Sumandal siya pabalik sa leather seat, bahagyang ipinikit ang kanyang mga mata. Unti-unting nawala ang tensyon sa kanyang tindig, parang lahat ng lakas na matagal niyang pinipigil ay tuluyan nang bumitaw.Mukha siyang pagod. Hindi lang pisikal na pagod, kundi yung uri ng pagod na ramdam hanggang sa kanyang mga buto.Hindi nagawang magsalita ni Tessa. Wala siyang masabi, wala ring lakas ng loob na magsumbat. Sa halip, bahagya niyang ibinaling ang ulo at tahimik na pinagmasdan si Zander, tinatanggap ang bihirang sandali ng kanyang walang depensa.Makalipas ang ilang sandali, umayos ng upo si Zander at pinindot ang isang button sa tabi niya. Walang tunog na bumukas ang bubong ng sasakyan, inilantad ang malawak na panel ng madilim na asul na salamin. Dahil nasa paanan sila ng bundok, malayo sa ilaw ng lungsod, napakalinaw ng kalangitan at nagkalat ang mga

Pakiramdam ni Tessa ay para siyang dahan-dahang tinutukso—hindi lantaran, ngunit sapat para mag-iwan ng init sa kanyang dibdib.Walang malay na hinaplos ng kanyang mahahabang daliri ang gilid ng cellphone. Matagal siyang nakatitig sa screen, nag-aalinlangan, at parang may bumubulong sa isip niya na huwag munang magmadali. Magulo ang kanyang damdamin, kaya sa huli, pinili niyang huwag agad mag-reply. Lumipas ang kalahating oras bago niya tuluyang ipadala ang mensahe niya rito.Tessa: Sorry po, Attorney Velasquez. Nakatulog po kasi ako.Sa kabilang linya, hawak ni Zander ang isang baso ng red wine. Nang lumitaw ang mensahe ni Tessa sa screen, bahagyang umangat ang sulok ng kanyang labi sa isang halos hindi mapansing ngiti.Hindi siya nag-reply. Sa halip, marahan niyang itinaas ang baso at humigop ng alak, habang ang malalim na pulang likido ay sumasalamin sa mga ilaw ng lungsod sa labas ng bintana.Sa mga sumunod na araw, hindi muling nagpakita si Zander sa harap ni Tessa. Ngunit pamins