หมอฉินรู้ตัวว่าเขาพ่ายแพ้อย่างหมดรูปแล้ว ทั้งทางคารมและทางวิชาการ เขาไม่สามารถหาคำพูดใดๆ มาโต้แย้งซูฉิงได้อีกต่อไป“ข้า... ข้าไม่เชื่อเจ้า” หมอฉินกล่าวอย่างดื้อรั้น แต่เสียงของเขาก็สั่นเครือด้วยความอับอายซูฉิงยิ้มอย่างอ่อนโยน “ ท่านหมอฉิน ท่านจะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่ท่าน แต่ถ้าท่านรักคนไข้ของท่านจริง... ท่านควรจะกลับไปวิเคราะห์รากวารีเย็นใหม่นะเจ้าคะ อย่าปล่อยให้ความทะเยอทะยานของท่านทำลายสุขภาพของคนอื่น”หมอฉินไม่พูดอะไรอีก เขาเก็บหญ้าเดือนดับใส่ถุงและรีบเดินหนีออกจากตลาดการค้าสมุนไพรไปด้วยความพ่ายแพ้และอับอายอย่างที่สุดชัยชนะของซูฉิงในการดวลคารมสมุนไพรไม่ได้นำมาซึ่งความสงบ แต่กลับนำมาซึ่งความวุ่นวายในรูปแบบใหม่ ฝูงชนที่มุงดูเหตุการณ์ต่างพากันปรบมือและส่งเสียงเชียร์ซูฉิงอย่างกึกก้อง พวกเขาไม่ได้เข้าใจศัพท์ เอนไซม์ หรือ ปฏิกิริยาออกซิเดชัน แต่พวกเขาเข้าใจว่าหมอเทวดาอวี้เหยียนมีผู้ช่วยที่สามารถเอาชนะหมอฉินผู้หยิ่งยโสได้อย่างราบคาบอวี้เหยียนยืนมองซูฉิงด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกัน เขารู้สึกทึ่งในความรู้ของเธอ แต่ก็อับอายในวิธีการนำเสนอของเธออย่างถึงที่สุด หมอฉินที่กำลังจะเดินหนีออกไปอย่า
Read more