All Chapters of ตำรับรักโอสถ ท่านหมอเคร่งครัดกับฮูหยินปากไว: Chapter 31 - Chapter 40

66 Chapters

บทที่ 7 เผชิญหน้ากับศัตรู ตอนที่ 3/3

หมอฉินรู้ตัวว่าเขาพ่ายแพ้อย่างหมดรูปแล้ว ทั้งทางคารมและทางวิชาการ เขาไม่สามารถหาคำพูดใดๆ มาโต้แย้งซูฉิงได้อีกต่อไป“ข้า... ข้าไม่เชื่อเจ้า” หมอฉินกล่าวอย่างดื้อรั้น แต่เสียงของเขาก็สั่นเครือด้วยความอับอายซูฉิงยิ้มอย่างอ่อนโยน “ ท่านหมอฉิน ท่านจะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่ท่าน แต่ถ้าท่านรักคนไข้ของท่านจริง... ท่านควรจะกลับไปวิเคราะห์รากวารีเย็นใหม่นะเจ้าคะ อย่าปล่อยให้ความทะเยอทะยานของท่านทำลายสุขภาพของคนอื่น”หมอฉินไม่พูดอะไรอีก เขาเก็บหญ้าเดือนดับใส่ถุงและรีบเดินหนีออกจากตลาดการค้าสมุนไพรไปด้วยความพ่ายแพ้และอับอายอย่างที่สุดชัยชนะของซูฉิงในการดวลคารมสมุนไพรไม่ได้นำมาซึ่งความสงบ แต่กลับนำมาซึ่งความวุ่นวายในรูปแบบใหม่ ฝูงชนที่มุงดูเหตุการณ์ต่างพากันปรบมือและส่งเสียงเชียร์ซูฉิงอย่างกึกก้อง พวกเขาไม่ได้เข้าใจศัพท์ เอนไซม์ หรือ ปฏิกิริยาออกซิเดชัน แต่พวกเขาเข้าใจว่าหมอเทวดาอวี้เหยียนมีผู้ช่วยที่สามารถเอาชนะหมอฉินผู้หยิ่งยโสได้อย่างราบคาบอวี้เหยียนยืนมองซูฉิงด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกัน เขารู้สึกทึ่งในความรู้ของเธอ แต่ก็อับอายในวิธีการนำเสนอของเธออย่างถึงที่สุด หมอฉินที่กำลังจะเดินหนีออกไปอย่า
Read more

บทที่ 8 ไข้ราคะ... ที่ไม่ใช่ไข้ราคะ ตอนที่ 1/3

โรงหมอบำรุงกายใจของท่านหมอเทวดาอวี้เหยียนกลับมาคึกคักอีกครั้งหลังจากที่ชื่อเสียงของซูฉิงในฐานะ 'หมอสมุนไพรปากไว' แพร่สะพัดออกไป การที่อวี้เหยียนยอมรับความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการในตลาดการค้าสมุนไพรยิ่งทำให้ความวุ่นวายในโรงหมอเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณแต่ความวุ่นวายที่แท้จริงเกิดขึ้นในเช้าวันหนึ่ง เมื่อคุณหนูเหม่ย สตรีสูงศักดิ์วัย 18 ปี ถูกบิดาและคนรับใช้รีบนำตัวมาที่โรงหมอด้วยอาการน่าเป็นห่วง คุณหนูเหม่ยมีอาการไข้สูง ใบหน้าแดงก่ำอย่างรุนแรง ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความลุ่มหลงที่ไม่ปกติ และเธอมักจะครวญครางออกมาเป็นชื่อของท่านหมอเทวดาอวี้เหยียน“ท่านหมอเจ้าคะ โปรดช่วยบุตรสาวของข้าด้วย” บิดาของคุณหนูเหม่ยร้องขอด้วยความวิตกกังวล “นางมีอาการไข้สูงมาหลายวันแล้ว และคำพูดของนางก็เริ่มเพ้อเจ้อไม่เป็นภาษา”อวี้เหยียนซึ่งเพิ่งเสร็จสิ้นจากการตรวจสอบสมุนไพรในห้องทำงาน รีบเข้าไปตรวจอาการคุณหนูเหม่ยทันที เขาวัดชีพจรและตรวจสอบอุณหภูมิร่างกายอย่างละเอียด“อาการไข้สูงนี้เกิดจากการติดเชื้ออย่างชัดเจน” อวี้เหยียนสรุป แต่เขาก็ต้องยอมรับว่าคำพูดของคนไข้นั้นผิดปกติจริงๆ“ท่านหมอ... ท่านช่าง... รูปงามยิ่งนัก...” คุณหน
Read more

บทที่ 8 ไข้ราคะ... ที่ไม่ใช่ไข้ราคะ ตอนที่ 2/3

อวี้เหยียนถอนหายใจยาวอย่างจำนน เขาไม่สามารถปฏิเสธการวินิจฉัยที่มีหลักการทางวิทยาศาสตร์ของซูฉิงได้ แต่เขาก็ต้องพยายามควบคุมวิธีการรักษาของเธอ“ตกลง ซูฉิง จงให้ยาที่จะช่วยดับความร้อนและปรับสมดุลของร่างกาย แต่ห้ามใช้คำพูดที่โจ่งแจ้งหรือยั่วยุคนไข้เด็ดขาด” อวี้เหยียนสั่งอย่างเข้มงวด“เจ้าค่ะ ข้ารับปาก ข้าจะใช้ยาที่บริสุทธิ์และวาจาที่สุภาพในการรักษาคนไข้รายนี้เจ้าค่ะ” ซูฉิงยิ้มอย่างมีชัย เธอรู้แล้วว่าขั้นตอนต่อไปคือการทำลายเทพเจ้าในใจของคนไข้ซูฉิงรู้ดีว่าการรักษาคุณหนูเหม่ยให้หายขาดจากอาการ หลงผิด ว่ากำลัง คลั่งรัก ท่านหมอเทวดาอวี้เหยียนนั้น ไม่สามารถทำได้ด้วยยาเพียงอย่างเดียว สิ่งสำคัญคือต้องทำลายภาพลักษณ์บุรุษผู้สมบูรณ์แบบในใจของคนไข้เสียก่อน“ท่านหมอเจ้าคะ” ซูฉิงกล่าวขณะกำลังเตรียมยาต้ม “ข้าจะให้ยาปรับสมดุลสารสื่อประสาทแก่นาง แต่ควบคู่กันไป ข้าต้องใช้การบำบัดทางวาจาขั้นสูง เพื่อให้นางเห็นว่าท่านไม่ได้เป็นเทพเจ้าอย่างที่นางเข้าใจ”อวี้เหยียนซึ่งยืนอยู่ห่างๆ อย่างระมัดระวัง พยายามรักษาระดับความเย็นชาให้มากที่สุด “เจ้าจะทำอันใด อย่าให้ข้าต้องอับอายไปมากกว่านี้”“ท่านหมอเจ้าคะ ท่านต้องเสีย
Read more

บทที่ 8 ไข้ราคะ... ที่ไม่ใช่ไข้ราคะ ตอนที่ 3/3

“คุณหนูเหม่ยเจ้าคะ หยุดเดี๋ยวนี้” ซูฉิงกล่าวเสียงดังและหนักแน่น “ท่านกำลังทำลายหลักการบำบัดที่สำคัญที่สุดของท่านหมอเทวดานะเจ้าคะ”คุณหนูเหม่ยหันมามองซูฉิงด้วยความไม่พอใจ“เจ้า... เจ้าเป็นใคร เจ้าไม่เกี่ยว ข้าต้องการพลังชีวิตจากท่านหมอ”“ข้าเกี่ยวเต็มๆ เลยเจ้าค่ะ” ซูฉิงยืนยันอย่างหนักแน่น “ท่านหมออวี้เหยียนท่านอ่อนไหวต่อการสัมผัสที่ไม่เหมาะสมอย่างรุนแรง ความบริสุทธิ์ของท่านหมอจะถูกทำลายด้วยความรุ่มร้อนของท่านไม่ได้” ซูฉิงใช้คำว่า บริสุทธิ์ และ รุ่มร้อน เพื่อแสดงให้คุณหนูเหม่ยเห็นว่าท่านหมออวี้เหยียนเป็นบุรุษผู้ซื่อสัตย์ที่ไม่สามารถถูกยั่วยวนได้ง่ายๆ“ท่านหมออวี้เหยียนท่านจำกัดการสัมผัสไว้สำหรับบุรุษที่แข็งแกร่งเท่านั้น ท่านไม่สามารถซึมซับพลังจากสตรีที่อ่อนแอได้หรอกเจ้าค่ะ” คำพูดของซูฉิงทำให้คุณหนูเหม่ยชะงักทันที เธอเข้าใจทันทีว่าซูฉิงกำลังอ้างว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับอวี้เหยียนนั้นลึกซึ้งเกินกว่าที่ใครจะมาแทรกแซงได้อวี้เหยียนซึ่งยืนอยู่ด้านหลังซูฉิง มองดูการปกป้องที่โจ่งแจ้งของเธอด้วยความรู้สึกที่อบอุ่นและห่วงใย เขาไม่เคยมีใครที่กล้าออกโรงปกป้องเขาถึงเพียงนี้มาก่อนนาง... นางปกป้อง
Read more

บทที่ 9 อุบัติเหตุบนแปลงสมุนไพร ตอนที่ 1/3

หลังจากที่ท่านหมอเทวดาอวี้เหยียนยอมรับที่จะให้หัวใจของเขาเป็นส่วนหนึ่งของแผนการรักษาของซูฉิง การเตรียมการสำหรับการเดินทางไปเก็บสมุนไพรในชนบทก็ดำเนินไปอย่างเร่งรีบ ความสัมพันธ์ของทั้งสองนั้นไม่ได้มีการปั่นป่วนหรือความทะลึ่งอย่างโจ่งแจ้งอีกต่อไป แต่มันถูกแทนที่ด้วยความเข้าใจและความห่วงใยที่ลึกซึ้งอวี้เหยียนไม่ได้แสดงความเย็นชาใดๆ ต่อซูฉิงอีกแล้ว แต่กลับแสดงออกถึงความอ่อนโยนและความเป็นเจ้าของอย่างเงียบๆ เขาจัดเตรียมอุปกรณ์อย่างพิถีพิถัน และมักจะเหลียวมองซูฉิงด้วยสายตาที่อบอุ่น“ซูฉิง” อวี้เหยียนเรียกด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลกว่าปกติ ขณะที่ซูฉิงกำลังจัดเรียงสมุนไพรแห้งใส่ถุงผ้า “เจ้าต้องนำหญ้าสงบจิตไปด้วยให้มากพอสำหรับการเดินทางครั้งนี้”“ท่านหมอเจ้าคะ ท่านเป็นห่วงอาการป่วยของข้าอย่างนั้นหรือเจ้าคะ” ซูฉิงยิ้มอย่างมีความสุข อวี้เหยียนไม่ตอบตรงๆ เขาแค่พยักหน้าเล็กน้อย“ข้าต้องมั่นใจว่าผู้ช่วยวิจัยของข้าจะสามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพโดยไม่มีอาการกำเริบทางวาจามาขัดขวางการสื่อสาร”ท่านหมอ ท่านนี่ช่างปากแข็งที่สุดเลย ท่านแค่เป็นห่วงข้าก็ยอมรับออกมาเถิด ซูฉิงคิด แต่ก็ไม่ได้พูดคำทะลึ่งใดๆ ออกมา
Read more

บทที่ 9 อุบัติเหตุบนแปลงสมุนไพร ตอนที่ 2/3

“ข้าต้องการซึมซับพลังจากแกนกลางที่แข็งแกร่งของท่าน... ข้าทนไม่ไหวแล้วเจ้าค่ะ” ซูฉิงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อน คำพูดนั้นไม่ได้เป็นเพียงแค่ความทะลึ่ง แต่เป็นคำสารภาพที่รุนแรงและโจ่งแจ้งที่สุดอวี้เหยียนถึงกับมึนงงไปชั่วขณะ เขาไม่รู้ว่าควรจะ โกรธ หรือ ตื่นเต้น กันแน่ แต่สิ่งที่เขารู้สึกคือความปรารถนาที่เกิดขึ้นอย่างรุนแรงจากการถูกสัมผัสและคำพูดที่เต็มไปด้วยความรู้สึกของซูฉิงนี่... นี่มันคือผลจาก ยา หรือ นางกำลังจงใจ ยั่วยวน ข้ากันแน่ อวี้เหยียนคิดอย่างสับสน เขารู้สึกว่า หัวใจ ของเขาเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมา ร่างกายของเขาเริ่มมีปฏิกิริยาต่อความใกล้ชิดที่รุนแรงนี้ซูฉิงยังคงทับอวี้เหยียนอยู่บนพื้นดินเปียกแฉะในแปลงหญ้าสงบจิต อาการ โรคปากไวใจทะลึ่ง ที่กำเริบอย่างรุนแรงทำให้เธอไม่สามารถควบคุมคำพูดออดอ้อนและการแสดงออกทางกายได้เลยแม้แต่น้อย“ท่านหมอ...ท่านหมอเจ้าคะ” ซูฉิงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความปรารถนา เธอไม่รู้ตัวเลยว่าเธอกำลังออดอ้อนและสารภาพรักอย่างโจ่งแจ้งเพียงใด“ข้าต้องการ... โปรดให้ข้าบำรุงท่านตรงนี้เถิดเจ้าค่ะ”อวี้เหยียนถึงกับเหงื่อกาฬไหลทั่วใบหน้า เขาไม่เคยถูก
Read more

บทที่ 9 อุบัติเหตุบนแปลงสมุนไพร ตอนที่ 3/3

อวี้เหยียนกล่าวต่อ “นี่คือ โรค ซูฉิง ข้าเข้าใจแล้ว ข้าต้องขอโทษที่ข้ามองข้ามความจริงข้อนี้ไปเพราะอคติและความเย็นชาของข้าเอง” คำพูดของอวี้เหยียนเป็นการปลดปล่อยซูฉิงจากความรู้สึกผิดทั้งหมด เธอไม่ได้รู้สึกว่าเธอเป็นสตรีที่บ้าบิ่นอีกต่อไปแล้ว แต่เธอเป็นคนไข้ที่กำลังได้รับความเข้าใจจากคนรักอวี้เหยียนหันไปมองรอบๆ แปลงสมุนไพร หญ้าสงบจิต ที่ทั้งสองกำลังนั่งอยู่“หญ้าสงบจิตที่เราปลูกไว้... มันอาจจะช่วยได้เพียงแค่ระงับอาการชั่วคราวเท่านั้น แต่ไม่สามารถรักษาอาการให้หายขาดได้” อวี้เหยียนกล่าวอย่างจริงจัง“ข้าต้องค้นคว้า ตำราโบราณ และ ตำราทางการแพทย์สมัยใหม่ ของเจ้าอย่างละเอียด ข้าจะใช้ความรู้ทั้งหมดของข้าเพื่อค้นหาวิธีรักษาที่แท้จริงให้เจ้า”ซูฉิงมองดูดวงตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความรักของอวี้เหยียน เธอรู้ว่าหัวใจของเขาได้เปลี่ยนไปอย่างสมบูรณ์แล้ว ความสัมพันธ์ของพวกเขาได้ก้าวข้ามความตลกขบขันไปสู่ความรับผิดชอบและความผูกพันที่ลึกซึ้งในฐานะแพทย์และคนไข้ที่รักกันอวี้เหยียนช่วยซูฉิงลุกขึ้นจากพื้นดินอย่างอ่อนโยน เขาไม่ได้สนใจดินที่เปื้อนเสื้อผ้าของเขาเลยแม้แต่น้อย“ลุกขึ้นซูฉิง” อวี้เหยียนกล่าว
Read more

บทที่ 10 เมื่อความเย็นชาเริ่มมีรอยร้าว ตอนที่ 1/3

หลังจากเหตุการณ์อุบัติเหตุในแปลงสมุนไพร อวี้เหยียนก็เปลี่ยนจากคนรักที่ประหม่ามาเป็นแพทย์ผู้ทุ่มเทอย่างเต็มตัว เขาตระหนักแล้วว่าอาการของซูฉิงเป็นโรคที่ร้ายแรงและซับซ้อน ไม่ใช่แค่ความตั้งใจที่จะปั่นป่วนเขาอวี้เหยียนเริ่มค้นคว้าอย่างจริงจังเพื่อหาวิธีรักษาโรคปากไวใจทะลึ่ง ตามที่ระบุไว้ในแผนการรักษาด้วยความรับผิดชอบร่วมที่เขาร่างขึ้น เขาใช้เวลาทั้งหมดในห้องสมุดส่วนตัว โดยไม่ยอมพักผ่อนเลยแม้แต่น้อย บนโต๊ะทำงานของเขาเต็มไปด้วยตำราโบราณที่เปิดคู่กับ บันทึกวิชาการ ของซูฉิงอวี้เหยียนพยายามทำความเข้าใจศัพท์ประหลาดๆ ที่ซูฉิงใช้ เช่น สารโดพามีน นอร์เอพิเนฟริน และ การทำงานของระบบประสาทส่วนกลางสารโดพามีน... สารแห่งความพึงพอใจ... นางบอกว่าสารนี้หลั่งออกมาเมื่อสมองส่วนหน้าถูกกระตุ้นอย่างรุนแรง... และอาการของนางแสดงออกมาในรูปแบบของคำพูดที่เต็มไปด้วยความปรารถนา…อวี้เหยียนเปรียบเทียบคำอธิบายของซูฉิงกับตำราแพทย์โบราณที่กล่าวถึง ความพลุ่งพล่านของธาตุไฟในหัวใจ เขาเริ่มเห็นความเชื่อมโยงระหว่างความรู้สมัยใหม่ของซูฉิงกับความรู้เก่าแก่ที่เขายึดถือ ยิ่งเขาค้นคว้ามากเท่าไหร่ อวี้เหยียนก็ยิ่งเห็นความจริงที่เข
Read more

บทที่ 10 เมื่อความเย็นชาเริ่มมีรอยร้าว ตอนที่ 2/3

“ท่านกำลังละเลยธาตุชีวิตของท่านเพื่อรักษาอาการป่วยของข้า ข้าไม่ยอมให้ท่านทำเช่นนั้นหรอกเจ้าค่ะ”ซูฉิงหยิบถ้วยชาขึ้นมา ยื่นให้เขา“จงดื่มชาบำรุงหัวใจนี้เดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ นี่คือยาที่ข้าปรุงให้ท่านโดยเฉพาะ” อวี้เหยียนรับถ้วยชามาจากซูฉิง มือของเขาสัมผัสมือเธอเบาๆ ซึ่งเป็นการสัมผัสที่เต็มไปด้วยความผูกพัน ไม่ใช่ความตื่นเต้นเหมือนครั้งก่อนๆอวี้เหยียนมองดูสีของชาที่ใสสะอาดและกลิ่นหอมเย็นๆ อย่างระแวงเล็กน้อย“เจ้า... เจ้าไม่ได้ใส่สารสกัดแปลกประหลาดลงไปในชานี้อีกแล้วใช่หรือไม่” อวี้เหยียนถามอย่างจริงจัง เขาจำเหตุการณ์น้ำยาสร้างความสมดุลได้ดีซูฉิงหัวเราะเบาๆ“ท่านหมอเจ้าคะ ข้าไม่ทำเช่นนั้นอีกแล้วเจ้าค่ะ คราวนี้เป็นสมุนไพรที่บริสุทธิ์ที่สุด ข้าใช้ รากยั่วใจ เพื่อคลายความตึงเครียดของท่าน หญ้าสงบจิต เพื่อให้ท่านมีสมาธิ และ ดอกออดอ้อน เพื่อให้ท่านยอมรับความห่วงใยของข้าได้อย่างง่ายดาย”อวี้เหยียนเกือบจะสำลักน้ำลายเมื่อได้ยินชื่อสมุนไพร รากยั่วใจ และ ดอกออดอ้อน แต่เขาก็ต้องยอมรับว่าคำพูดของซูฉิงไม่ได้มีเจตนาทะลึ่งเลยแม้แต่น้อย มันเป็นแค่ชื่อที่เธอตั้งขึ้นมาเท่านั้น“รากยั่วใจ... ดอกออดอ้อน...” อวี้เห
Read more

บทที่ 10 เมื่อความเย็นชาเริ่มมีรอยร้าว ตอนที่ 3/3

ซูฉิงดึงมือของอวี้เหยียนเข้าไปใกล้หัวใจของเธอ“ท่านหมอ ข้าสัญญาว่าข้าจะดูแลท่าน ข้าจะช่วยท่านปลดปล่อยความเครียดทั้งหมดที่ท่านแบกรับไว้”อวี้เหยียนไม่สามารถทนต่อความรักและความปรารถนาที่ส่งผ่านมาทางมือของซูฉิงได้อีกต่อไป เขารู้สึกว่าหัวใจของเขากำลังอ่อนยวบยาบ“ตกลง ซูฉิง” อวี้เหยียนยอมจำนน “ข้าจะให้เจ้าดูแลข้า แต่... เจ้าต้องรับปากว่าการบำบัดของเจ้าจะไม่ทำให้ข้าอับอายต่อหน้าคนงานอีก”“ข้ารับปากเจ้าค่ะท่านหมอ การบำบัดของข้าจะเกิดขึ้นในที่ที่เป็นส่วนตัวและอบอุ่นเท่านั้น” ซูฉิงกล่าวพร้อมรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยคำมั่นสัญญาอวี้เหยียนนั่งลงบนเก้าอี้อย่างยอมจำนน หลังจากที่ซูฉิงรับปากว่าการบำบัดจะเกิดขึ้นในที่ที่เป็นส่วนตัวเท่านั้น เขาปิดตำราทั้งหมดลงและหันมาเผชิญหน้ากับซูฉิงอย่างเปิดใจ“เอาล่ะ ซูฉิง” อวี้เหยียนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน “ในเมื่อเจ้าต้องการดูแลข้า จงเริ่มการบำบัดของเจ้าได้เลย ข้าพร้อมที่จะรับฟังและปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้า”ซูฉิงยิ้มอย่างมีความสุข เธอรู้ว่านี่คือโอกาสที่สำคัญที่สุดในการแสดงความรักและความห่วงใย โดยไม่ต้องใช้ความทะลึ่งที่เกิดจากโรค“ท่านหมอเจ้าคะ ข้าจะเริ่มจากการบำบ
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status