ตำรับรักโอสถ ท่านหมอเคร่งครัดกับฮูหยินปากไว

ตำรับรักโอสถ ท่านหมอเคร่งครัดกับฮูหยินปากไว

last updateLast Updated : 2025-10-29
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
Not enough ratings
28Chapters
1.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ซูฉิง หมอสาวผู้เชี่ยวชาญด้านสมุนไพร ดันทะลุมิติมาพร้อมกับ 'โรคปากไวหัวใจทะลึ่ง' ที่ทำให้เธอมักพูดจาชวนคิดลึกออกมาโดยไม่ตั้งใจ ชีวิตนี้ไม่มีอะไรสำคัญเท่าการทำฟาร์มสมุนไพร เพื่อปลูกหญ้าดับไฟราคะมารักษาตัวเองให้หายขาดก่อนที่จะเผลอไปลวนลามใครเข้า แต่แล้วเธอก็ต้องมาทำงานร่วมกับ 'ท่านหมอเทวดา' อวี้เหยียน ผู้ที่เย็นชาและเคร่งครัดเรื่องศีลธรรม ภารกิจนี้จึงไม่ได้มีแค่การปลูกพืชสมุนไพร แต่คือการบำบัดความหื่นของตัวเอง และความเย็นชาของท่านหมอเทวดานี่แหละ ********** "ซูฉิง" อวี้เหยียนเรียกชื่อเธอเสียงแข็ง "โปรดรักษา มารยาทด้วย และนี่... ถือเป็นการเตือนครั้งที่หนึ่ง หากมีครั้งที่สอง... ข้าจะเริ่มแผนการรักษาโรคปากไวใจทะลึ่ง ของเจ้าอย่างจริงจัง" ซูฉิงทำตาโต เธอแสร้งทำเป็นตกใจอย่างสุดขีด ‘ท่านหมอเอ๊ย ท่านเพิ่งใช้สิทธิ์ในการเตือนไปหนึ่งครั้งแล้ว นั่นแปลว่าข้ายังมีโอกาส ป่วนท่านอีกสองครั้ง สินะ และถ้าการรักษาอย่างจริงจังของท่านคือการใช้เวลาอยู่กับข้ามากขึ้นล่ะก็... ข้าก็ยอมเป็น คนทะลึ่งตลอดไปเลยเจ้าค่ะ’ (ไม่มี NC อ่านได้ทุกเพศทุกวัย)

View More

Chapter 1

บทที่ 1 ท่านหมอเจ้าคะ... ยาดองนี้ต้องป้อนอย่างไร ตอนที่ 1/6

結婚5周年の記念日、涼川紬(すずかわ つむぎ)は島崎蒼介(しまざき そうすけ)の帰りを待っていたが、彼は現れなかった。

ふとSNSを開くと、「蒼介と結衣、ずっと一緒に」というアカウントが投稿したショート動画が目に留まった。

「この動画、おすすめ機能にのって、あの可哀想な奥さんに届けばいいのに。彼女の旦那さんが本当に愛してるのは私なんだから」

投稿者の女は動画の中で、勝ち誇ったように言った。

「私が『なんだか胸が苦しいみたい』って言っただけで、彼は奥さんを放り出して、夜中に車を飛ばして駆けつけてくれたの!

しかも今日は、彼と奥さんの結婚5周年の記念日なんだって……あのオバサンが、彼にとってどれだけどうでもいい存在かよく分かるよね!」

5周年。オバサン。その言葉が、鋭い刃のように紬の胸に突き刺さった。

紬はかすかに震える指で、素早くコメント欄を開いた。

アカウント名「不倫女は地獄へ落ちろ」のコメントがあった。

【ここまで図々しい女は見たことない。まさか彼が本気で愛してるとでも思ってるの?既婚男なんてちょっとした火遊びのつもりでしょ。不倫相手に本気になるわけないじゃん!】

「蒼介と結衣、ずっと一緒に」はすぐに反論した。

【そう?あなたに何が分かるの?

彼は外科医で、極度の潔癖症なのよ。でもこの前私が酔っ払って彼の服に吐いちゃった時、彼は嫌な顔ひとつせず、ずっと看病してくれたわ。これが愛じゃなくて何なの?

家に帰って自分の旦那に聞いてみなよ、同じことができるかって。ただのひがみでしょ!】

このやり取りを見て、紬は以前、仕事の付き合いで飲んで帰宅した夜のことを思い出した。

蒼介は泥酔した自分を、冷たいフローリングの床に転がしたまま、一晩中放置したのだ。

翌朝、目を覚ました紬が泣きながら理由を問いただすと、彼は平然とこう言い放った。

「俺の服に吐かれたらどう責任取るつもりだ。知ってるだろ、俺は潔癖症なんだ」

胸の奥で、何かが音を立てて崩れ落ちていくのを感じた。

彼女は悔しさを堪えきれず、コメントを書き込んだ。

【他人の家庭を壊して、罪悪感はないの?】

投稿者からすかさず返信が来た。

【その奥さんを騙し続ける方が、よっぽど罪悪感あるわ。

今日、彼がバラの束をプレゼントしてくれたの。奥さんのために予約していた花らしいけど、私が欲しいって言ったら、あっさり私にくれたわ。

ねえ、男の心がもう離れてるのに、いつまでもしがみついてて惨めじゃない?】

その返信を見て、紬の視界はついに涙でぼやけてしまった。

偶然の一致が多すぎて、もう自分を誤魔化しきれなかった。この不倫相手の男は、間違いなく夫の蒼介だ。

先月、彼女は勇気を振り絞って、初めて「結婚記念日にバラが欲しい」とおねだりをした。

結婚して何年も経つが、彼から花を贈られたことなど一度もなかったからだ。

蒼介はその時、顔を上げることもなく、淡々と「ああ」と生返事をしただけだった。

てっきり聞き流されたのだと思っていた。だが、彼はちゃんと覚えていたのだ。

それなのに、彼が最終的に選んだ行動は、妻が待ち焦がれていたサプライズを、あっさりと別の女にくれてやることだった。

突然、胃の中が激しく波打ち、強い吐き気に襲われた。

スマートフォンが再び振動した。

あの投稿者から、直接ダイレクトメッセージで1枚の写真が送られてきた。

蒼介が女に膝枕をされて眠っている写真だった。目を閉じ、口角すら微かに上がっている。

添えられたメッセージは短い一文だけだった。

【涼川紬、あなたでしょ?何年も別室で寝ているくせに、自分の夫の寝顔を見たことある?彼は自分から私と一緒に寝たいって、せがんでくるのよ!】

ガタンと音を立てて、紬のスマートフォンが床に落ちた。

紬ははっきりと覚えていた。蒼介はかつて、彼女に明確にこう告げていたのだ。

「俺はひどい睡眠障害で、絶対に静かな環境じゃないと眠れないんだ。だから結婚後も、寝室は別にしてくれ」

その後、二人はずっと別室で寝ていた。

たとえ体を重ねた後でも、彼女は気だるい体を引きずり、自分の寝室へ戻らなければならなかった。

この5年間、彼女は「私を避けているわけじゃない」と必死に自分に言い聞かせてきた。

時間が経てば、彼も少しずつ自分に慣れてくれるはずだ、と。

しかし今、彼は別の女のそばで、無防備な子どものように眠っている。

彼女はふと、不倫相手がコメント欄に残した言葉を思い出した。

【疑わなきゃいけないようなものは、愛じゃないわ。本物の愛情は、隠そうとしても隠しきれないものよ】

そうだ、これこそが真実の愛なのだ。

だとしたら、自分はいったい何だったのだろうか。

鼻の奥がツンとし、紬は苦しげに目を閉じ、何年も前のことを思い返した。

高校時代から、彼女は蒼介のことが好きだった。

しかし彼は由緒ある医師の家系に生まれ、成績優秀で容姿端麗。全校の女子生徒が憧れる的だった。

後輩の瀬戸結衣(せと ゆい)が彼の恋人で、二人はいつも寄り添い、これ以上ないほどお似合いだった。

彼女は遠くから見つめることしかできず、この片思いは時の流れの中に埋もれていくものだと思っていた。

ところが大学卒業後、結衣は蒼介を振り、海外へ渡って別の男と結婚してしまったのだ。

紬は、上司にセッティングされたお見合いの席で、傷心の彼と再会した。

蒼介は彼女に気づくこともなく、淡々と口を開いた。

「涼川さん。あなたの経歴も家柄も申し分ない。結婚相手としての条件は完璧です。まずは、お付き合いから始めてみませんか」

半年後、彼はプロポーズしてきた。

指輪も、花束も、ロマンチックな言葉もなく、ただ「結婚しよう」と言われただけだった。

思い描いていたプロポーズとは程遠かったが、紬は頷いた。

それは17歳の頃から、彼女がずっと夢見ていたことだったからだ。

この5年の結婚生活で、彼女は蒼介が少しずつ変わってきていると感じていた。

仕事帰りに彼女の好きなケーキを買ってきてくれたり、義両親が嫌味を言った時はさりげなくかばってくれたりした。

いつも感情を表に出さない彼が、ベッドの中では彼女を激しく求めてきた。

彼女は、彼が少しずつ自分を愛し始めているのだと信じていた。

だが結局は、すべて独りよがりの勘違いに過ぎなかった。

素手で心臓をぐちゃぐちゃに掻き回されているような、息をするのすら辛いほどの痛みが押し寄せてきた。

随分と時間が経ってから、紬はようやくその窒息しそうな絶望感から息を吹き返した。

涙を乱暴に拭い、蒼介が家に忘れていったタブレットのロックを解除した。

すぐに、蒼介と彼の親友とのLINEのトーク履歴を見つけ出した。

親友からのメッセージ。

【結衣と会ったって聞いたぞ?お前もう結婚してるんだし、さすがにまずいだろ】

【分かってる。でも、結衣のことだけはどうしても忘れられないんだ】

普段はLINEでもスタンプ一つで済ますような蒼介が、長々としたボイスメッセージを返していた。その低く響く声には、隠しきれないほどの深い愛情と苦悩が滲んでいた。

【高校で初めて会った時から分かってた。俺は一生、あいつを手放せないって】

【じゃあ、なんで最初から紬ちゃんと結婚したんだよ?奥さんのこと、愛してないのか?】

親友が問い詰める。

蒼介の返事に、紬は全身の血が凍りつくような感覚に陥った。

【愛してるかどうかなんて関係ない。結婚に必要なのは条件のすり合わせだ。紬は手がかからないし、妻の座に置いておくには都合がいい。

それに、体の相性も悪くない。妻なんて、身の回りの世話と夜の相手をしてくれればそれで十分だろ】

彼女が必死に守り抜こうとしていた結婚生活は、彼にとっては単なる「都合の良い契約」でしかなかったのだ。

愛の証だと信じていたあの夜の営みも、ただの性欲の捌け口に過ぎなかった。

圧倒的な屈辱と絶望が、冷たい津波のように紬を飲み込んでいく。

彼女は声も出さずに震えながら泣きじゃくり、爪が掌に深く食い込んで血が滲んでも、痛みなど全く感じなかった。

心の奥底に残っていた最後の希望が、粉々に打ち砕かれた。

その夜は、紬の人生で最も暗く、気が狂いそうなほど長い夜となった。

夜が明け、空が白む頃には、彼女の涙もすっかり枯れ果てていた。

長い間呆然と宙を見つめた後、彼女はスマートフォンを手に取り、電話をかけた。

「もしもし、星野先生ですか?離婚協議書の作成をお願いしたいのですが」

2本目の電話は、テレビ局の報道局長にかけた。

「局長、以前おっしゃっていた紛争地域への特派員の枠、まだ空いていますか?私、行かせてください」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
28 Chapters
บทที่ 1 ท่านหมอเจ้าคะ... ยาดองนี้ต้องป้อนอย่างไร ตอนที่ 1/6
ซูฉิง รู้สึกว่าหัวของเธอกำลังถูกค้อนเหล็กยักษ์ทุบอย่างแรงเหมือนกับกำลังถูกลงทัณฑ์จากสวรรค์ ในโทษฐานที่เธอเคยแอบขโมยสูตรน้ำพริกของคุณย่ามาใส่ในยาลดน้ำหนักตอนสมัยเรียนแพทย์แผนปัจจุบัน... ไม่ใช่สิ มันไม่ได้ปวดหัวธรรมดา แต่มันปวดหัวเพราะ เธอเพิ่งโดนรถพยาบาลชน แล้วทะลุมิติมาอยู่ในร่างของสตรีโบราณ ที่กำลังจะอดตายข้างถนนต่างหากเมื่อเปลือกตาที่หนักอึ้งเปิดออก สิ่งแรกที่ซูฉิงเห็นคือ หลังคาไม้ผุๆ ที่มีแสงแดดลอดลงมาเป็นริ้วๆ และกลิ่นอับของสมุนไพรแห้งที่ไม่ถูกสุขลักษณะนัก เธอลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล พลางสำรวจร่างกายที่เปลี่ยนไป ร่างนี้ผอมบาง มือเล็กเรียว ดูไม่คุ้นเคย“ให้ตายเถอะ... ข้าตายแล้วมาเกิดใหม่ในยุคจีนโบราณอย่างที่พวกนิยายชอบเขียนกันจริงๆ หรือนี่” ซูฉิงพึมพำกับตัวเองขณะที่เธอกำลังพยายามรื้อฟื้นความทรงจำของร่างเดิม (ซึ่งแทบไม่มีอะไรเลยนอกจากชื่อ 'ซูฉิง' และการเป็นลูกสาวพ่อค้าสมุนไพรที่ยากจน) อาการที่คุ้นเคยก็เริ่มกำเริบขึ้นมาตุบ... ตับ... ตุบ…ไม่ใช่เสียงหัวใจเต้น แต่เป็นเสียงของ ความคิดชวนฝัน ที่เพิ่งถูกกระตุ้นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว‘ท่านแม่ทัพ... ทำไมท่านต้องแก้ผ้าคลุมไหล่ให้ข้าตรงนี้ด้
Read more
บทที่ 1 ท่านหมอเจ้าคะ... ยาดองนี้ต้องป้อนอย่างไร ตอนที่ 2/6
ท่านหมอเทวดาอวี้เหยียน‘ท่านหมอ หน้าตาดีอย่างร้ายกาจ ท่านไม่ได้เกิดมาเพื่อรักษาคน แต่เกิดมาเพื่อบำรุงสายตาข้าต่างหาก’ซูฉิงรู้สึกว่าความทะลึ่ ในตัวเธอระเบิดออกมาเป็นพลุ เธอต้องใช้พลังทั้งหมดที่มีในการหักห้ามไม่ให้กรีดร้องชื่นชมออกมา และพยายามตั้งสติเพื่อพูดในสิ่งที่เป็นประโยชน์เธอเดินเข้าไปหยุดอยู่ข้างโต๊ะตรวจยา รอจนกระทั่งอวี้เหยียนตรวจชีพจรของหญิงชราเสร็จ“ยาย... ท่านต้องหมั่น บำรุงกายใจ และห้าม ออกแรงมากจนเกินควร มิเช่นนั้นอาการจะกำเริบอีก” อวี้เหยียนกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม แต่เย็นชาจนน่าขนลุกหญิงชราก้มตัวขอบคุณแล้วเดินออกไปทันทีเมื่อห้องว่างลง อวี้เหยียนจึงเงยหน้าขึ้นมองซูฉิง ดวงตาเรียวคู่นั้นมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความสงสัยและไม่ไว้วางใจ“สตรีผู้นี้... เจ้ามาหาข้าด้วยธุระอันใด” เสียงของเขาเย็นจนราวกับ มีหิมะร่วงลงมาจากเพดานซูฉิงสูดลมหายใจเข้าปอด ก่อนจะปล่อยวาทะแห่งความทะลึ่งออกไปอย่างหมดเปลือก โดยแสร้งทำเป็นว่า เป็นเรื่องจริงจังที่สุด“ท่านหมอเจ้าคะ ท่านหมอเทวดาอวี้เหยียน ข้า... ข้ามาหาท่านด้วยเรื่อง บำรุงเป็นพิเศษเจ้าค่ะ” ซูฉิงยื่นถุงสมุนไพรแห้งๆ ที่เธอรวบรวมมาไปตรงหน้
Read more
บทที่ 1 ท่านหมอเจ้าคะ... ยาดองนี้ต้องป้อนอย่างไร ตอนที่ 3/6
“ข้ามีวิธีการวิเคราะห์สมุนไพรที่แม่นยำและถึงแก่นมากกว่านั้นเยอะ ข้าสามารถบอกได้ว่าสมุนไพรชนิดไหนมีการออกฤทธิ์ทางชีวภาพอย่างไร และชนิดไหนมีสารพิษตกค้างที่ท่านหมอมองไม่เห็น ”ซูฉิงยื่นหน้าเข้าไปใกล้เขาอีกครั้ง เธอกระซิบราวกับเป็นความลับระดับชาติ“ข้าจะบอกอะไรที่ท่านหมอไม่รู้... ในชาที่คนไข้ของท่านดื่มทุกวัน มีสมุนไพรชนิดหนึ่งที่ถ้าต้มไม่ถูกต้อง มันจะให้ สารไซยาไนด์ในปริมาณที่น้อยมาก ซึ่งจะค่อยๆ ทำลาย ระบบประสาทส่วนกลาง ของคนไข้จนทำให้พวกเขา รู้สึกซึมเศร้าและอ่อนเพลีย ตลอดเวลา ท่านต้องปรับสูตรยาเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ ไม่อย่างนั้น... ท่านหมอเทวดาจะต้องถูกประณามว่าเป็นหมอยาพิษแน่นอน”เพล้งคำพูดสุดท้ายของซูฉิงทำให้อวี้เหยียน ชะงักงัน อย่างสมบูรณ์ เขาใช้ชีวิตทั้งชีวิตเพื่อการแพทย์ และเรื่อง สารพิษตกค้างที่ซูฉิงพูดถึงนั้น... เป็นเรื่องที่เขา ไม่เคยพบในตำราเล่มใดเลย แต่ในทางปฏิบัติ... มันกลับมีเหตุผลอย่างน่ากลัว“สารไซยาไนด์... ระบบประสาทส่วนกลาง...” อวี้เหยียนทวนคำอย่างเหม่อลอย ความเยือกเย็นบนใบหน้าของเขาพังทลายลงไปเกือบหมด เขาไม่สนใจคำพูด ชวนคิดลึกของนางอีกแล้ว สิ่งที่อยู่ในสมองของเขาตอนนี้คือ คว
Read more
บทที่ 1 ท่านหมอเจ้าคะ... ยาดองนี้ต้องป้อนอย่างไร ตอนที่ 4/6
ซูฉิงรับกระดาษมาถือไว้ด้วยท่าทางสำรวม เธอก้มลงอ่านมันอย่างตั้งใจ ราวกับกำลังอ่านตำราสมุนไพรโบราณที่มีค่าที่สุด‘หึ ดูเหมือนท่านหมอเทวดาจะพยายามสร้างเขื่อนกั้นน้ำท่วมจากความทะลึ่งของข้าสินะ’ เธอคิดอย่างสนุกสนานเธออ่านทีละข้อกฎเหล็ก ข้อที่ 1 วาจาสุภาพห้ามใช้ถ้อยคำที่มีความหมายสองแง่สองง่าม ห้ามใช้คำเปรียบเปรยที่ส่อไปในทางลามกอนาจาร และต้องเรียกข้าว่า 'ท่านหมอ' หรือ 'อาจารย์' เท่านั้น“ข้อแรกก็ยากแล้วเจ้าค่ะท่านหมอ” ซูฉิงโอดครวญ “แล้วถ้าข้าเห็นดอกไม้ออกดอกสวยงาม ข้าจะบอกท่านว่ามันเบ่งบานอย่างเร่าร้อนไม่ได้หรือเจ้าคะ”อวี้เหยียนตวาดกลับแทบจะทันที “ไม่ได้ เจ้าต้องบอกว่า มันบานอย่างงดงามเท่านั้น”กฎเหล็ก ข้อที่ 2 รักษาระยะห่างในระหว่างการปฏิบัติหน้าที่หรือการวิจัยใดๆ ห้ามมิให้ผู้ช่วย สัมผัสร่างกาย ข้าโดยเด็ดขาด ห้ามมีการ โอบกอด จับมือ หรือการแตะต้องที่เกินงามทุกกรณีซูฉิงมองอวี้เหยียนตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาที่เจ้าเล่ห์เป็นพิเศษ“แต่... ถ้าหากข้าต้องปฐมพยาบาลท่านอย่างเร่งด่วนล่ะเจ้าคะ หรือถ้าท่านเป็นลมล้มพับเพราะถูกข้า บำรุงมากเกินไปล่ะเจ้าคะ ข้าจะแตะตัวท่านไม่ได้จริงๆ หรือ”อวี้เหยีย
Read more
บทที่ 1 ท่านหมอเจ้าคะ... ยาดองนี้ต้องป้อนอย่างไร ตอนที่ 5/6
“ข้าไม่ร้อนรน ข้าไม่ต้องการสมุนไพรดับไฟอะไรของเจ้าทั้งสิ้น และจงตั้งใจปลูกสมุนไพรที่มีประโยชน์ต่อการแพทย์เท่านั้น”“ได้เลยเจ้าค่ะท่านหมอ” ซูฉิงรับคำอย่างว่าง่าย แต่ในใจกลับคิดว่า ‘หึๆ เดี๋ยวข้าจะตั้งชื่อ 'หญ้าดับไฟราคะ' เป็นชื่ออื่นก็ได้ เช่น... 'ต้นบำรุงความเย็นชา' ไง ได้ผลเหมือนกัน’การอยู่ใกล้ชิดกับท่านหมอเทวดาผู้เย็นชา... ช่างเป็น การรักษาที่ดีที่สุดสำหรับโรคปากไวใจทะลึ่งของเธอจริงๆหลังจากที่อวี้เหยียนแสดงพื้นที่ปลูกสมุนไพรให้กับซูฉิงแล้ว เขาก็สั่งงานแรกให้เธอทันที“เจ้าต้องทำการจำแนกและจัดเรียงสมุนไพรที่เพิ่งเข้ามาใหม่ให้เรียบร้อย และที่สำคัญที่สุด... ห้ามส่งเสียงอื้ออึงหรือพูดจาไร้สาระในบริเวณโรงหมอเด็ดขาด” อวี้เหยียนสั่งเสียงเข้มก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวของเขาอย่างรวดเร็ว ราวกับกลัวว่าถ้าอยู่ใกล้ซูฉิงนานกว่านี้ ประสาทของเขาจะพังทลายลงซูฉิงยักไหล่ เธอไม่ได้สนใจคำสั่งห้ามของท่านหมอมากนัก สิ่งที่เธอสนใจตอนนี้คือ กล่องสมุนไพร จำนวนมากที่ถูกกองไว้ในห้องเก็บยาด้านหลังโรงหมอ‘งานจัดเรียงสมุนไพรเหรอ ง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปากอีก นี่คือโอกาสที่ข้าจะได้เรียนรู้ว่าสมุนไพร
Read more
บทที่ 1 ท่านหมอเจ้าคะ... ยาดองนี้ต้องป้อนอย่างไร ตอนที่ 6/6
ซูฉิงใช้เวลาช่วงบ่ายอย่างมีความสุขกับการปรับปรุงพื้นที่ปลูกสมุนไพรของเธอ ซึ่งบัดนี้ถูกขนานนามในใจว่า “ฟาร์มสมุนไพรหยางอันเร่าร้อน” เธอขุดดิน พลิกหน้าดิน และเตรียมแปลงอย่างพิถีพิถัน สมุนไพรชุดแรกที่เธอปลูกลงไปคือสมุนไพรที่ใช้สำหรับการทดลองรักษาตัวเอง โดยเธอได้เปลี่ยนชื่อให้ดูบริสุทธิ์ตามคำสั่งของอวี้เหยียนแล้ว'หญ้าดับไฟราคะ' ถูกเรียกว่า 'หญ้าสงบจิต''รากเหง้าพยับแดดเย็นใจ' ถูกเรียกว่า 'รากเย็นศิลา'เธอพยายามยับยั้งอาการกำเริบของตัวเองตลอดช่วงบ่าย เมื่อต้องเรียกชื่อสมุนไพรเหล่านี้ เธอต้องสูดหายใจลึกๆ และท่อง กฎเหล็กข้อที่ 1 วาจาสุภาพ ไว้ในใจซ้ำๆ‘หึ ท่านหมอคิดว่ากฎเหล็กจะหยุดข้าได้หรือ ท่านคิดผิดแล้ว นี่เป็นการฝึกการควบคุมตนเองขั้นสูงสุดต่างหาก และเมื่อข้าบรรลุ... ท่านหมอจะต้องตกเป็นเหยื่อข้าแน่นอน’เมื่อแสงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า อวี้เหยียนเดินออกมาจากห้องทำงานส่วนตัวของเขา เขาสวมชุดผ้าแพรสีน้ำเงินเข้มแสดงให้เห็นว่าเขาเพิ่งจะเสร็จสิ้นภารกิจตรวจคนไข้และงานเอกสารทั้งหมดแล้ว สีหน้าของเขาดูอ่อนล้าและเย็นชาเหมือนเดิม แต่ก็มีความตึงเครียดบางอย่างปรากฏอยู่ซูฉิงแอบมองพระเอกอย่างพิจารณา เธอรู้ว
Read more
บทที่ 2 หญ้าดับไฟราคะ ตอนที่ 1/5
รุ่งอรุณของวันใหม่มาถึงพร้อมกับความตื่นเต้นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างของซูฉิง วันนี้เป็นวันเริ่มต้นโครงการที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเธอ—การเปิดฟาร์มสมุนไพรหยางเพื่อปลูกหญ้าดับไฟราคะมารักษาโรคปากไวใจทะลึ่งของตัวเอง และเพื่อให้มีโอกาสอยู่ใกล้ชิดกับท่านหมอเทวดาอวี้เหยียนมากขึ้นซูฉิงมาถึงแปลงดินขนาด 3 วาด้านหลังศาลาสมุนไพรแต่เช้าตรู่ แม้แปลงดินจะถูกล้อมรั้วเตี้ยๆ และอยู่ใกล้ห้องทำงานของอวี้เหยียนจนน่าอึดอัด แต่ซูฉิงกลับมองว่านี่คือทำเลทอง ทำเลดีขนาดนี้ แสงแดดส่องถึง ดินดี ไม่มีใครกล้ามายุ่ง เพราะท่านหมอเทวดาคอยสอดส่อง นี่มันแปลงเกษตรที่เซ็กซี่ที่สุดในใต้หล้าแล้วซูฉิงเริ่มแผนการของเธอทันที เธอเดินกลับไปที่โรงเก็บอุปกรณ์ของโรงหมอ และใช้ความรู้สมัยใหม่มาดัดแปลงเครื่องมือโบราณให้เป็นอุปกรณ์ทำเกษตรสุดล้ำเสียม ถูกซูฉิงเรียกว่า เครื่องมือพิชิตมังกร เพราะใช้สำหรับเจาะและขุดรากลึกจอบเล็ก ถูกเรียกว่า ใบมีดผ่าตัดดิน เพราะใช้สำหรับตัดแบ่งและปรับหน้าดินอย่างละเอียดกระบอกไม้ไผ่ขนาดใหญ่ที่มีรูเล็กๆ ถูกซูฉิงนำมาใช้เป็นเครื่องมือรดน้ำ เธอเรียกมันว่า กระบอกป้อนสารบำรุงหัวใจไม่นานนัก คนงาน 2-3 คนก็ถูกอวี
Read more
บทที่ 2 หญ้าดับไฟราคะ ตอนที่ 2/5
อวี้เหยียนขมวดคิ้ว เขาเดินเข้าไปใกล้แปลงดิน และมองดูต้นกล้าเล็กๆ ที่เพิ่งถูกปลูกลงไป “แล้วหญ้าสงบจิตที่เจ้าพูดถึงคือสมุนไพรชนิดใด ทำไมวิธีการปลูกของเจ้าจึงใช้เครื่องมือที่พิสดารถึงเพียงนี้” อวี้เหยียนถามด้วยน้ำเสียงที่แสดงความไม่ไว้วางใจอย่างถึงที่สุดซูฉิงเห็นท่านหมอเทวดาสนใจ ก็รีบใช้ความรู้ทางการแพทย์สมัยใหม่มาอธิบายความสามารถของตัวเองทันที “หญ้าสงบจิต... มันเป็นสมุนไพรที่ช่วยปรับคลื่นไฟฟ้าในสมองเจ้าค่ะ มันจะช่วยบำบัดอาการเครียดสะสมและคลายปมประสาทที่ถูกกดทับมานาน”“คลื่นไฟฟ้า ปมประสาท เจ้ากำลังใช้ศัพท์อันใด” อวี้เหยียนรู้สึกว่าความรู้ทางการแพทย์ที่เขาสั่งสมมาทั้งชีวิตกำลังถูกสั่นคลอนอย่างรุนแรงโดยสตรีทะลึ่งผู้นี้ซูฉิงมองดูสีหน้าของเขาแล้วรู้สึกตลกอย่างบอกไม่ถูก นี่แหละคือจุดประสงค์ของเธอ การทำลายกำแพงความรู้ของเขาด้วยคำพูดทะลึ่งที่แฝงไปด้วยความจริงทางวิทยาศาสตร์อวี้เหยียนยืนอยู่ข้างแปลงสมุนไพรด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจและความฉงนสนเท่ห์ เขามองดูต้นกล้าเล็กๆ ของ 'หญ้าสงบจิต' ที่เพิ่งโผล่พ้นดิน และอุปกรณ์ทำสวนที่ถูกตั้งชื่ออย่างน่าอับอาย “คลื่นไฟฟ้า ปมประสาท ซูฉิง เจ้ากำลังพ
Read more
บทที่ 2 หญ้าดับไฟราคะ ตอนที่ 3/5
เธอใช้ศัพท์ใหม่ในการพูดกับคนงานเพื่อไม่ให้ถูกเตือนครั้งที่ 2 “อาฟู่ จงนำน้ำบริสุทธิ์ไปทำละลายสมุนไพรกลุ่มอัลคาลอยด์ชนิดนี้ให้ข้า ข้าต้องการสารสกัดเข้มข้นที่จะช่วยให้จิตวิญญาณของเราเกิดความสมดุล”แม้คำพูดจะดูสุภาพขึ้น แต่ซูฉิงก็ไม่ลืมที่จะแฝงนัยยะตลกๆ ลงไปเสมอหลังจากถูกท่านหมอเทวดาอวี้เหยียนสั่งห้ามเรื่องการพูดถึง 'อวัยวะ' ของพืช ซูฉิงก็ถอนหายใจยาวอย่างเสียดาย แต่เธอก็ไม่ได้หยุดการปั่นป่วน ท่านหมอไม่ได้ห้ามการกระทำหรือการวาดภาพนี่นาอวี้เหยียนมอบหมายภารกิจใหม่ให้ซูฉิง การคัดลอกและทำสำเนาตำราสมุนไพรโบราณที่หายากเล่มหนึ่ง ซึ่งเต็มไปด้วยภาพวาดสมุนไพรที่ซับซ้อน “ตำราเล่มนี้มีภาพประกอบที่ละเอียดอ่อนมาก” อวี้เหยียนกำชับขณะวางตำราลงบนโต๊ะในห้องสมุดเล็กๆ ที่อยู่ติดกับห้องทำงานของเขา “เจ้าต้องคัดลอกรายละเอียดให้ครบถ้วนและแม่นยำที่สุด”“ได้เลยเจ้าค่ะท่านหมอ ข้าถนัดเรื่องการวาดภาพรายละเอียดและสัดส่วนที่ซับซ้อนอยู่แล้ว” ซูฉิงรับคำอย่างกระตือรือร้นงานคัดลอกเริ่มต้นขึ้นอย่างเคร่งเครียด ซูฉิงไม่ได้คัดลอกแค่ภาพวาดสมุนไพรตามตำราเท่านั้น แต่เธอยังเพิ่มภาพประกอบเสริมที่อิงจากความรู้ทางการแพทย์สมัยใหม
Read more
บทที่ 2 หญ้าดับไฟราคะ ตอนที่ 4/5
ซูฉิงทำได้แค่ถอนหายใจและจำใจทำลายภาพวาดที่เธอวาดเสริมไป อวี้เหยียนยืนคุมเธออยู่จนกระทั่งทุกภาพถูกทำลายจนหมดเมื่อความโกรธสงบลง อวี้เหยียนกลับมานั่งครุ่นคิด เขาต้องยอมรับว่าถึงแม้ภาพวาดจะโจ่งแจ้งแต่ความรู้ที่ซูฉิงพูดถึงนั้นแม่นยำและก้าวหน้ากว่าที่เขามีอยู่มากนัก เขายังคงต้องการความสามารถของเธอ “เจ้า... จงคัดลอกสมุนไพรต่อไป แต่... ห้ามวาดภาพประกอบใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับร่างกายมนุษย์อีกเด็ดขาด” อวี้เหยียนสั่งเสียงอ่อนลงซูฉิงยิ้มเธอรู้ว่าท่านหมอเทวดาโกรธ แต่ก็แพ้ความรู้ของเธอเสมอ การได้เห็นใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาแดงก่ำแบบนี้ มันคือยาบำรุงหัวใจชั้นดีสำหรับเธอหลังจากเหตุการณ์วาดภาพกายวิภาคอันอื้อฉาว อวี้เหยียนพยายามรักษาระยะห่างจากซูฉิงอย่างเคร่งครัด เขามอบหมายงานที่ต้องใช้ความรู้ของเธอผ่านคนกลาง หรือไม่ก็ส่งคำสั่งผ่านประตูห้องทำงานที่ปิดสนิท แต่โชคชะตาไม่เข้าข้างท่านหมอเทวดาวันต่อมา มีคนไข้รายหนึ่งถูกนำตัวมาที่โรงหมอ เขาคือท่านบัณฑิตซุน ชายชราผู้มีชื่อเสียงด้านความเคร่งครัดและจริยธรรม แต่ตอนนี้เขามีอาการวิตกกังวลรุนแรงและอ่อนเพลียเรื้อรัง จนไม่สามารถทำงานได้อวี้เหยียนตรวจชีพจรของบัณฑิตซ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status