ตำรับรักโอสถ ท่านหมอเคร่งครัดกับฮูหยินปากไว

ตำรับรักโอสถ ท่านหมอเคร่งครัดกับฮูหยินปากไว

last updateÚltima atualização : 2025-10-29
Idioma: Thai
goodnovel4goodnovel
Classificações insuficientes
28Capítulos
1.3Kvisualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

ซูฉิง หมอสาวผู้เชี่ยวชาญด้านสมุนไพร ดันทะลุมิติมาพร้อมกับ 'โรคปากไวหัวใจทะลึ่ง' ที่ทำให้เธอมักพูดจาชวนคิดลึกออกมาโดยไม่ตั้งใจ ชีวิตนี้ไม่มีอะไรสำคัญเท่าการทำฟาร์มสมุนไพร เพื่อปลูกหญ้าดับไฟราคะมารักษาตัวเองให้หายขาดก่อนที่จะเผลอไปลวนลามใครเข้า แต่แล้วเธอก็ต้องมาทำงานร่วมกับ 'ท่านหมอเทวดา' อวี้เหยียน ผู้ที่เย็นชาและเคร่งครัดเรื่องศีลธรรม ภารกิจนี้จึงไม่ได้มีแค่การปลูกพืชสมุนไพร แต่คือการบำบัดความหื่นของตัวเอง และความเย็นชาของท่านหมอเทวดานี่แหละ ********** "ซูฉิง" อวี้เหยียนเรียกชื่อเธอเสียงแข็ง "โปรดรักษา มารยาทด้วย และนี่... ถือเป็นการเตือนครั้งที่หนึ่ง หากมีครั้งที่สอง... ข้าจะเริ่มแผนการรักษาโรคปากไวใจทะลึ่ง ของเจ้าอย่างจริงจัง" ซูฉิงทำตาโต เธอแสร้งทำเป็นตกใจอย่างสุดขีด ‘ท่านหมอเอ๊ย ท่านเพิ่งใช้สิทธิ์ในการเตือนไปหนึ่งครั้งแล้ว นั่นแปลว่าข้ายังมีโอกาส ป่วนท่านอีกสองครั้ง สินะ และถ้าการรักษาอย่างจริงจังของท่านคือการใช้เวลาอยู่กับข้ามากขึ้นล่ะก็... ข้าก็ยอมเป็น คนทะลึ่งตลอดไปเลยเจ้าค่ะ’ (ไม่มี NC อ่านได้ทุกเพศทุกวัย)

Ver mais

Capítulo 1

บทที่ 1 ท่านหมอเจ้าคะ... ยาดองนี้ต้องป้อนอย่างไร ตอนที่ 1/6

夫が、私のベッドの横で別の女に口づけた。ためらいはなかった。

久保直紀(くぼ なおき)は、カーテンの隙間から朝日が差し込む、療養用に改装された部屋で、矢代あゆみ(やしろ あゆみ)の腰を引き寄せた。

触れ合った唇が離れるまで、私はまばたきさえできずに見ていた。

事故から5か月。私の意識は、あの日から一度も途切れていない。

私は久保恵美(くぼ えみ)、35歳。事故に遭うまでは、東都大学病院の脳神経外科で、難しい手術を任されていた。

治療方針を決めるときは、患者が納得して選べるまで説明を急がなかった。けれど今は、私自身の意思さえ、誰にも確かめられないまま置き去りにされている。

右手の指を動かそうとしても、白いシーツの上には何の変化も起きなかった。喉から押し出そうとした声も、かすかな呼気にしかならない。

音は聞こえる。匂いも分かる。誰かが腕へ触れれば、触れられたことも分かる。

ただ、痛いとも、嫌だとも伝えられない。

身体の内側には、事故前と変わらない私がいる。それなのに、外から見える私は、目を開けて横たわるだけの人間だった。

やめて!ここは私の家よ。

そう叫んだつもりだった。

もちろん、ふたりには届かない。

「ねえ」

あゆみが私を見下ろした。医学部時代より少し短くなった髪が、頬へかかっている。

「本当に、何も分かってないの?」

直紀は私の目の前で手を振った。

視線で追いたかった。だが、眼球を動かそうとするだけで、こめかみの奥に鋭い痛みが走る。焦点は彼の指先から外れ、白い天井へ流れた。

直紀は小さく息を吐いた。

「反応じゃない。たまたま目が動いただけだ」

主治医は、私の認知機能がどこまで保たれているか、まだ判断できないと説明していた。

「でも、恵美って昔から人の話を黙って聞くでしょう。今も全部聞かれてるみたいで、落ち着かない」

「聞こえていたとしても、意味までは分かってないよ」

医師が「まだ判断できない」と言ったことを、直紀は「恵美には理解できない」にすり替えた。

その違いを知りながら、自分に都合のいい解釈を選んだのだ。彼は医師ではない。それでも、私の意識について話すときだけは、診断を下すような口調になる。

あゆみはベッド脇の椅子へ腰を下ろし、私の手を持ち上げた。指先から力が抜け、手首が不自然な角度で垂れる。

「かわいそうな恵美」

言葉とは裏腹に、口元は笑っていた。

「大学じゃ、何をしても私より上だったのにね」

あゆみの指が、私の結婚指輪をゆっくりとなぞる。

「それが今じゃ、何も言い返せないんだ」

直紀が、指輪に触れていたあゆみの手をつかんだ。

一瞬だけ、彼の顔に不快そうな色が浮かんだ。私を侮辱されたことに腹を立てたのかと思った。

けれど彼は、私の手をシーツの上へ戻すと、指輪がきちんとはまっているかを確かめただけだった。

「傷をつけるな。取材が入るかもしれない」

あゆみは唇を尖らせた。

「ずいぶん奥さん思いなのね」

「そう見えれば、それでいい」

その言葉を聞くまで、私はまだ、自宅に戻れば直紀との暮らしを取り戻せると思っていた。声を失った私とも、直紀なら夫婦として向き合ってくれると信じていた。

わずかに残っていた期待は、その一言で消えた。

事故直後、直紀は毎日病院へ来た。医師の説明を熱心に聞き、看護師へ頭を下げ、私の手を握った。

その姿は、「事故に遭った妻を支える医療機器会社社長」として記事になった。記事が出てからは、かつて私が執刀した患者や病院の同僚から、花や見舞いの品が次々と届いた。

【先生が答えを急がせずに待ってくれたから、治療を受ける決心ができました】

そんなカードを、直紀が読んでくれたこともある。

私は、彼がまだ私を愛しているのだと思っていた。

自宅での療養に移ることが決まった日も、直紀は私の耳元で言った。

「家に帰ろう。俺がずっとそばにいる」

あの「そば」に、あゆみもいるとは思わなかった。

7年前、夜遅くまで続いた手術を終えて私が病院を出るまで、直紀はロビーで待っていた。冷めた缶コーヒーを手に、疲れているはずなのに笑っていた。

「患者を助ける君が好きだ。待つくらい、どうってことない」

あの言葉まで嘘だったとは、まだ思いたくなかった。

でも、今の彼が守っているのは私ではない。「妻を献身的に支える夫」という、自分の評判だけだ。

「今日も泊まっていい?」

あゆみが尋ねた。

「好きにすればいい」

「私の着替え、もう寝室のクローゼットに入れてもいい?」

「恵美の服を少し移せば、入るだろ」

あゆみが言う「寝室」は、客用の部屋ではない。

私と直紀が使っていた、2階の寝室だ。

この家は、都内の住宅街に建つ2階建てだ。玄関から延びる廊下の右手に、かつての書斎がある。左手はリビング。奥の階段を上がれば、私と直紀が使っていた寝室だ。

病院から戻った私のために、1階の書斎は療養用の部屋へ変えられていた。一方、2階の寝室では、あゆみの服を入れるために、私の服がクローゼットから追い出されようとしている。

ベッドの正面には、壁掛けの見守りモニターがあった。玄関、1階の廊下、リビング、階段前に設置されたカメラの映像が、数秒ごとに切り替わっている。

直紀は、「家の様子が見えれば、恵美も退屈しない」と言って設置させた。取材では、妻のために整えた療養環境として紹介するつもりなのだろう。

音声は入らず、映像も保存されない。寝室などの私的な場所は映らず、私には画面を切り替えることさえできなかった。

それでも、誰が家へ入り、どちらへ向かったのかは分かる。直紀は、私に映像の意味など理解できないと思っている。

だから、あゆみが階段を上り、2階の寝室へ向かう姿が映っても、モニターを消そうとしなかった。

私が寝かされている部屋にあるのは、電動ベッドと介護用品、薬を並べたワゴン。それだけだった。

仕事で使っていた机も、書き込みだらけの論文も、手術前に必ず開いていた分厚いノートもない。両親と撮った最後の家族写真さえ、ここにはなかった。

両親はすでに亡くなっている。ひとりっ子の私にとって、直紀は残された唯一の家族だった。

スマートフォンもノートパソコンも、事故後の手続きに必要だと言って、直紀が預かっている。

壁際の棚には、直紀が選んだ花と、取材のたびにカメラへ映される私たちの結婚写真だけが置かれていた。

家へ帰ったはずなのに、ここには私が暮らしていた痕跡がない。私は直紀が世間に見せたい妻として、ここへ置かれているだけだった。

あゆみが私の顔をのぞき込んだ。

甘い香水の匂いがする。学生のころ、彼女が特別な日にだけつけていたものと同じだった。

「恵美。直紀は、私がもらうね」

そう言うと、あゆみはベッド脇のテーブルに置かれたカップを手に取った。

白い磁器に、小さな青い鳥が描かれている。結婚した年、私が直紀と選んだものだった。

あゆみはそのカップで一口飲むと、何事もなかったように元の場所へ戻した。私のものだと知りながら、わざと使ったのだ。

自分が私に勝ったことを、見せつけたいのだろう。そこまでしなければ安心できないのなら、あゆみはまだ直紀を信じ切っていない。

本当に自分が選ばれたと思っているなら、動けない私へ勝ち誇る必要などない。

見ているのは苦しかった。それでも、あゆみの表情をひとつも見落としたくなかった。

あゆみの声がわずかに震えた瞬間も、直紀を見るときの目つきも、私の指輪に触れたときの笑みも、覚えておく。

今の私にできるのは、それだけだ。ならば、すべて覚える。

誰が、いつ、この部屋へ入ったのか。どんな言葉を交わし、何を持ち出し、何を隠したのか。

紙にも端末にも残せない。だから、起きた順に整理して覚える。時刻、話した人、言葉、動作。手術前、複雑な術式を頭の中で何度も確認したときと同じように、今見た場面をひとつずつ区切り、何度も思い返す。

悲しいのか、悔しいのか。それを考えるのは、あとでいい。

私は脳外科医として、患者のわずかな変化を見逃さないよう訓練してきた。呼吸の間隔、瞳孔の動き、指先の震え。小さな兆候から異変を疑い、検査で確かめる。

今、見落としてはならないのは、このふたりだ。

直紀は私の掛け布団を整えた。

その仕草だけをカメラが切り取れば、献身的な夫に見えただろう。

けれど直紀は、その直後、同じ手であゆみの腰を抱き寄せた。

「行こう。恵美には、何も分からない」

ふたりの足音が遠ざかり、扉が閉まった。

私は動かない指へ、もう一度だけ力を込めた。

分かっている。

聞こえている。

あなたたちが私の前で交わした言葉は、すべて。

Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
28 Capítulos
บทที่ 1 ท่านหมอเจ้าคะ... ยาดองนี้ต้องป้อนอย่างไร ตอนที่ 1/6
ซูฉิง รู้สึกว่าหัวของเธอกำลังถูกค้อนเหล็กยักษ์ทุบอย่างแรงเหมือนกับกำลังถูกลงทัณฑ์จากสวรรค์ ในโทษฐานที่เธอเคยแอบขโมยสูตรน้ำพริกของคุณย่ามาใส่ในยาลดน้ำหนักตอนสมัยเรียนแพทย์แผนปัจจุบัน... ไม่ใช่สิ มันไม่ได้ปวดหัวธรรมดา แต่มันปวดหัวเพราะ เธอเพิ่งโดนรถพยาบาลชน แล้วทะลุมิติมาอยู่ในร่างของสตรีโบราณ ที่กำลังจะอดตายข้างถนนต่างหากเมื่อเปลือกตาที่หนักอึ้งเปิดออก สิ่งแรกที่ซูฉิงเห็นคือ หลังคาไม้ผุๆ ที่มีแสงแดดลอดลงมาเป็นริ้วๆ และกลิ่นอับของสมุนไพรแห้งที่ไม่ถูกสุขลักษณะนัก เธอลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล พลางสำรวจร่างกายที่เปลี่ยนไป ร่างนี้ผอมบาง มือเล็กเรียว ดูไม่คุ้นเคย“ให้ตายเถอะ... ข้าตายแล้วมาเกิดใหม่ในยุคจีนโบราณอย่างที่พวกนิยายชอบเขียนกันจริงๆ หรือนี่” ซูฉิงพึมพำกับตัวเองขณะที่เธอกำลังพยายามรื้อฟื้นความทรงจำของร่างเดิม (ซึ่งแทบไม่มีอะไรเลยนอกจากชื่อ 'ซูฉิง' และการเป็นลูกสาวพ่อค้าสมุนไพรที่ยากจน) อาการที่คุ้นเคยก็เริ่มกำเริบขึ้นมาตุบ... ตับ... ตุบ…ไม่ใช่เสียงหัวใจเต้น แต่เป็นเสียงของ ความคิดชวนฝัน ที่เพิ่งถูกกระตุ้นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว‘ท่านแม่ทัพ... ทำไมท่านต้องแก้ผ้าคลุมไหล่ให้ข้าตรงนี้ด้
Ler mais
บทที่ 1 ท่านหมอเจ้าคะ... ยาดองนี้ต้องป้อนอย่างไร ตอนที่ 2/6
ท่านหมอเทวดาอวี้เหยียน‘ท่านหมอ หน้าตาดีอย่างร้ายกาจ ท่านไม่ได้เกิดมาเพื่อรักษาคน แต่เกิดมาเพื่อบำรุงสายตาข้าต่างหาก’ซูฉิงรู้สึกว่าความทะลึ่ ในตัวเธอระเบิดออกมาเป็นพลุ เธอต้องใช้พลังทั้งหมดที่มีในการหักห้ามไม่ให้กรีดร้องชื่นชมออกมา และพยายามตั้งสติเพื่อพูดในสิ่งที่เป็นประโยชน์เธอเดินเข้าไปหยุดอยู่ข้างโต๊ะตรวจยา รอจนกระทั่งอวี้เหยียนตรวจชีพจรของหญิงชราเสร็จ“ยาย... ท่านต้องหมั่น บำรุงกายใจ และห้าม ออกแรงมากจนเกินควร มิเช่นนั้นอาการจะกำเริบอีก” อวี้เหยียนกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม แต่เย็นชาจนน่าขนลุกหญิงชราก้มตัวขอบคุณแล้วเดินออกไปทันทีเมื่อห้องว่างลง อวี้เหยียนจึงเงยหน้าขึ้นมองซูฉิง ดวงตาเรียวคู่นั้นมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความสงสัยและไม่ไว้วางใจ“สตรีผู้นี้... เจ้ามาหาข้าด้วยธุระอันใด” เสียงของเขาเย็นจนราวกับ มีหิมะร่วงลงมาจากเพดานซูฉิงสูดลมหายใจเข้าปอด ก่อนจะปล่อยวาทะแห่งความทะลึ่งออกไปอย่างหมดเปลือก โดยแสร้งทำเป็นว่า เป็นเรื่องจริงจังที่สุด“ท่านหมอเจ้าคะ ท่านหมอเทวดาอวี้เหยียน ข้า... ข้ามาหาท่านด้วยเรื่อง บำรุงเป็นพิเศษเจ้าค่ะ” ซูฉิงยื่นถุงสมุนไพรแห้งๆ ที่เธอรวบรวมมาไปตรงหน้
Ler mais
บทที่ 1 ท่านหมอเจ้าคะ... ยาดองนี้ต้องป้อนอย่างไร ตอนที่ 3/6
“ข้ามีวิธีการวิเคราะห์สมุนไพรที่แม่นยำและถึงแก่นมากกว่านั้นเยอะ ข้าสามารถบอกได้ว่าสมุนไพรชนิดไหนมีการออกฤทธิ์ทางชีวภาพอย่างไร และชนิดไหนมีสารพิษตกค้างที่ท่านหมอมองไม่เห็น ”ซูฉิงยื่นหน้าเข้าไปใกล้เขาอีกครั้ง เธอกระซิบราวกับเป็นความลับระดับชาติ“ข้าจะบอกอะไรที่ท่านหมอไม่รู้... ในชาที่คนไข้ของท่านดื่มทุกวัน มีสมุนไพรชนิดหนึ่งที่ถ้าต้มไม่ถูกต้อง มันจะให้ สารไซยาไนด์ในปริมาณที่น้อยมาก ซึ่งจะค่อยๆ ทำลาย ระบบประสาทส่วนกลาง ของคนไข้จนทำให้พวกเขา รู้สึกซึมเศร้าและอ่อนเพลีย ตลอดเวลา ท่านต้องปรับสูตรยาเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ ไม่อย่างนั้น... ท่านหมอเทวดาจะต้องถูกประณามว่าเป็นหมอยาพิษแน่นอน”เพล้งคำพูดสุดท้ายของซูฉิงทำให้อวี้เหยียน ชะงักงัน อย่างสมบูรณ์ เขาใช้ชีวิตทั้งชีวิตเพื่อการแพทย์ และเรื่อง สารพิษตกค้างที่ซูฉิงพูดถึงนั้น... เป็นเรื่องที่เขา ไม่เคยพบในตำราเล่มใดเลย แต่ในทางปฏิบัติ... มันกลับมีเหตุผลอย่างน่ากลัว“สารไซยาไนด์... ระบบประสาทส่วนกลาง...” อวี้เหยียนทวนคำอย่างเหม่อลอย ความเยือกเย็นบนใบหน้าของเขาพังทลายลงไปเกือบหมด เขาไม่สนใจคำพูด ชวนคิดลึกของนางอีกแล้ว สิ่งที่อยู่ในสมองของเขาตอนนี้คือ คว
Ler mais
บทที่ 1 ท่านหมอเจ้าคะ... ยาดองนี้ต้องป้อนอย่างไร ตอนที่ 4/6
ซูฉิงรับกระดาษมาถือไว้ด้วยท่าทางสำรวม เธอก้มลงอ่านมันอย่างตั้งใจ ราวกับกำลังอ่านตำราสมุนไพรโบราณที่มีค่าที่สุด‘หึ ดูเหมือนท่านหมอเทวดาจะพยายามสร้างเขื่อนกั้นน้ำท่วมจากความทะลึ่งของข้าสินะ’ เธอคิดอย่างสนุกสนานเธออ่านทีละข้อกฎเหล็ก ข้อที่ 1 วาจาสุภาพห้ามใช้ถ้อยคำที่มีความหมายสองแง่สองง่าม ห้ามใช้คำเปรียบเปรยที่ส่อไปในทางลามกอนาจาร และต้องเรียกข้าว่า 'ท่านหมอ' หรือ 'อาจารย์' เท่านั้น“ข้อแรกก็ยากแล้วเจ้าค่ะท่านหมอ” ซูฉิงโอดครวญ “แล้วถ้าข้าเห็นดอกไม้ออกดอกสวยงาม ข้าจะบอกท่านว่ามันเบ่งบานอย่างเร่าร้อนไม่ได้หรือเจ้าคะ”อวี้เหยียนตวาดกลับแทบจะทันที “ไม่ได้ เจ้าต้องบอกว่า มันบานอย่างงดงามเท่านั้น”กฎเหล็ก ข้อที่ 2 รักษาระยะห่างในระหว่างการปฏิบัติหน้าที่หรือการวิจัยใดๆ ห้ามมิให้ผู้ช่วย สัมผัสร่างกาย ข้าโดยเด็ดขาด ห้ามมีการ โอบกอด จับมือ หรือการแตะต้องที่เกินงามทุกกรณีซูฉิงมองอวี้เหยียนตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาที่เจ้าเล่ห์เป็นพิเศษ“แต่... ถ้าหากข้าต้องปฐมพยาบาลท่านอย่างเร่งด่วนล่ะเจ้าคะ หรือถ้าท่านเป็นลมล้มพับเพราะถูกข้า บำรุงมากเกินไปล่ะเจ้าคะ ข้าจะแตะตัวท่านไม่ได้จริงๆ หรือ”อวี้เหยีย
Ler mais
บทที่ 1 ท่านหมอเจ้าคะ... ยาดองนี้ต้องป้อนอย่างไร ตอนที่ 5/6
“ข้าไม่ร้อนรน ข้าไม่ต้องการสมุนไพรดับไฟอะไรของเจ้าทั้งสิ้น และจงตั้งใจปลูกสมุนไพรที่มีประโยชน์ต่อการแพทย์เท่านั้น”“ได้เลยเจ้าค่ะท่านหมอ” ซูฉิงรับคำอย่างว่าง่าย แต่ในใจกลับคิดว่า ‘หึๆ เดี๋ยวข้าจะตั้งชื่อ 'หญ้าดับไฟราคะ' เป็นชื่ออื่นก็ได้ เช่น... 'ต้นบำรุงความเย็นชา' ไง ได้ผลเหมือนกัน’การอยู่ใกล้ชิดกับท่านหมอเทวดาผู้เย็นชา... ช่างเป็น การรักษาที่ดีที่สุดสำหรับโรคปากไวใจทะลึ่งของเธอจริงๆหลังจากที่อวี้เหยียนแสดงพื้นที่ปลูกสมุนไพรให้กับซูฉิงแล้ว เขาก็สั่งงานแรกให้เธอทันที“เจ้าต้องทำการจำแนกและจัดเรียงสมุนไพรที่เพิ่งเข้ามาใหม่ให้เรียบร้อย และที่สำคัญที่สุด... ห้ามส่งเสียงอื้ออึงหรือพูดจาไร้สาระในบริเวณโรงหมอเด็ดขาด” อวี้เหยียนสั่งเสียงเข้มก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวของเขาอย่างรวดเร็ว ราวกับกลัวว่าถ้าอยู่ใกล้ซูฉิงนานกว่านี้ ประสาทของเขาจะพังทลายลงซูฉิงยักไหล่ เธอไม่ได้สนใจคำสั่งห้ามของท่านหมอมากนัก สิ่งที่เธอสนใจตอนนี้คือ กล่องสมุนไพร จำนวนมากที่ถูกกองไว้ในห้องเก็บยาด้านหลังโรงหมอ‘งานจัดเรียงสมุนไพรเหรอ ง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปากอีก นี่คือโอกาสที่ข้าจะได้เรียนรู้ว่าสมุนไพร
Ler mais
บทที่ 1 ท่านหมอเจ้าคะ... ยาดองนี้ต้องป้อนอย่างไร ตอนที่ 6/6
ซูฉิงใช้เวลาช่วงบ่ายอย่างมีความสุขกับการปรับปรุงพื้นที่ปลูกสมุนไพรของเธอ ซึ่งบัดนี้ถูกขนานนามในใจว่า “ฟาร์มสมุนไพรหยางอันเร่าร้อน” เธอขุดดิน พลิกหน้าดิน และเตรียมแปลงอย่างพิถีพิถัน สมุนไพรชุดแรกที่เธอปลูกลงไปคือสมุนไพรที่ใช้สำหรับการทดลองรักษาตัวเอง โดยเธอได้เปลี่ยนชื่อให้ดูบริสุทธิ์ตามคำสั่งของอวี้เหยียนแล้ว'หญ้าดับไฟราคะ' ถูกเรียกว่า 'หญ้าสงบจิต''รากเหง้าพยับแดดเย็นใจ' ถูกเรียกว่า 'รากเย็นศิลา'เธอพยายามยับยั้งอาการกำเริบของตัวเองตลอดช่วงบ่าย เมื่อต้องเรียกชื่อสมุนไพรเหล่านี้ เธอต้องสูดหายใจลึกๆ และท่อง กฎเหล็กข้อที่ 1 วาจาสุภาพ ไว้ในใจซ้ำๆ‘หึ ท่านหมอคิดว่ากฎเหล็กจะหยุดข้าได้หรือ ท่านคิดผิดแล้ว นี่เป็นการฝึกการควบคุมตนเองขั้นสูงสุดต่างหาก และเมื่อข้าบรรลุ... ท่านหมอจะต้องตกเป็นเหยื่อข้าแน่นอน’เมื่อแสงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า อวี้เหยียนเดินออกมาจากห้องทำงานส่วนตัวของเขา เขาสวมชุดผ้าแพรสีน้ำเงินเข้มแสดงให้เห็นว่าเขาเพิ่งจะเสร็จสิ้นภารกิจตรวจคนไข้และงานเอกสารทั้งหมดแล้ว สีหน้าของเขาดูอ่อนล้าและเย็นชาเหมือนเดิม แต่ก็มีความตึงเครียดบางอย่างปรากฏอยู่ซูฉิงแอบมองพระเอกอย่างพิจารณา เธอรู้ว
Ler mais
บทที่ 2 หญ้าดับไฟราคะ ตอนที่ 1/5
รุ่งอรุณของวันใหม่มาถึงพร้อมกับความตื่นเต้นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างของซูฉิง วันนี้เป็นวันเริ่มต้นโครงการที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเธอ—การเปิดฟาร์มสมุนไพรหยางเพื่อปลูกหญ้าดับไฟราคะมารักษาโรคปากไวใจทะลึ่งของตัวเอง และเพื่อให้มีโอกาสอยู่ใกล้ชิดกับท่านหมอเทวดาอวี้เหยียนมากขึ้นซูฉิงมาถึงแปลงดินขนาด 3 วาด้านหลังศาลาสมุนไพรแต่เช้าตรู่ แม้แปลงดินจะถูกล้อมรั้วเตี้ยๆ และอยู่ใกล้ห้องทำงานของอวี้เหยียนจนน่าอึดอัด แต่ซูฉิงกลับมองว่านี่คือทำเลทอง ทำเลดีขนาดนี้ แสงแดดส่องถึง ดินดี ไม่มีใครกล้ามายุ่ง เพราะท่านหมอเทวดาคอยสอดส่อง นี่มันแปลงเกษตรที่เซ็กซี่ที่สุดในใต้หล้าแล้วซูฉิงเริ่มแผนการของเธอทันที เธอเดินกลับไปที่โรงเก็บอุปกรณ์ของโรงหมอ และใช้ความรู้สมัยใหม่มาดัดแปลงเครื่องมือโบราณให้เป็นอุปกรณ์ทำเกษตรสุดล้ำเสียม ถูกซูฉิงเรียกว่า เครื่องมือพิชิตมังกร เพราะใช้สำหรับเจาะและขุดรากลึกจอบเล็ก ถูกเรียกว่า ใบมีดผ่าตัดดิน เพราะใช้สำหรับตัดแบ่งและปรับหน้าดินอย่างละเอียดกระบอกไม้ไผ่ขนาดใหญ่ที่มีรูเล็กๆ ถูกซูฉิงนำมาใช้เป็นเครื่องมือรดน้ำ เธอเรียกมันว่า กระบอกป้อนสารบำรุงหัวใจไม่นานนัก คนงาน 2-3 คนก็ถูกอวี
Ler mais
บทที่ 2 หญ้าดับไฟราคะ ตอนที่ 2/5
อวี้เหยียนขมวดคิ้ว เขาเดินเข้าไปใกล้แปลงดิน และมองดูต้นกล้าเล็กๆ ที่เพิ่งถูกปลูกลงไป “แล้วหญ้าสงบจิตที่เจ้าพูดถึงคือสมุนไพรชนิดใด ทำไมวิธีการปลูกของเจ้าจึงใช้เครื่องมือที่พิสดารถึงเพียงนี้” อวี้เหยียนถามด้วยน้ำเสียงที่แสดงความไม่ไว้วางใจอย่างถึงที่สุดซูฉิงเห็นท่านหมอเทวดาสนใจ ก็รีบใช้ความรู้ทางการแพทย์สมัยใหม่มาอธิบายความสามารถของตัวเองทันที “หญ้าสงบจิต... มันเป็นสมุนไพรที่ช่วยปรับคลื่นไฟฟ้าในสมองเจ้าค่ะ มันจะช่วยบำบัดอาการเครียดสะสมและคลายปมประสาทที่ถูกกดทับมานาน”“คลื่นไฟฟ้า ปมประสาท เจ้ากำลังใช้ศัพท์อันใด” อวี้เหยียนรู้สึกว่าความรู้ทางการแพทย์ที่เขาสั่งสมมาทั้งชีวิตกำลังถูกสั่นคลอนอย่างรุนแรงโดยสตรีทะลึ่งผู้นี้ซูฉิงมองดูสีหน้าของเขาแล้วรู้สึกตลกอย่างบอกไม่ถูก นี่แหละคือจุดประสงค์ของเธอ การทำลายกำแพงความรู้ของเขาด้วยคำพูดทะลึ่งที่แฝงไปด้วยความจริงทางวิทยาศาสตร์อวี้เหยียนยืนอยู่ข้างแปลงสมุนไพรด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจและความฉงนสนเท่ห์ เขามองดูต้นกล้าเล็กๆ ของ 'หญ้าสงบจิต' ที่เพิ่งโผล่พ้นดิน และอุปกรณ์ทำสวนที่ถูกตั้งชื่ออย่างน่าอับอาย “คลื่นไฟฟ้า ปมประสาท ซูฉิง เจ้ากำลังพ
Ler mais
บทที่ 2 หญ้าดับไฟราคะ ตอนที่ 3/5
เธอใช้ศัพท์ใหม่ในการพูดกับคนงานเพื่อไม่ให้ถูกเตือนครั้งที่ 2 “อาฟู่ จงนำน้ำบริสุทธิ์ไปทำละลายสมุนไพรกลุ่มอัลคาลอยด์ชนิดนี้ให้ข้า ข้าต้องการสารสกัดเข้มข้นที่จะช่วยให้จิตวิญญาณของเราเกิดความสมดุล”แม้คำพูดจะดูสุภาพขึ้น แต่ซูฉิงก็ไม่ลืมที่จะแฝงนัยยะตลกๆ ลงไปเสมอหลังจากถูกท่านหมอเทวดาอวี้เหยียนสั่งห้ามเรื่องการพูดถึง 'อวัยวะ' ของพืช ซูฉิงก็ถอนหายใจยาวอย่างเสียดาย แต่เธอก็ไม่ได้หยุดการปั่นป่วน ท่านหมอไม่ได้ห้ามการกระทำหรือการวาดภาพนี่นาอวี้เหยียนมอบหมายภารกิจใหม่ให้ซูฉิง การคัดลอกและทำสำเนาตำราสมุนไพรโบราณที่หายากเล่มหนึ่ง ซึ่งเต็มไปด้วยภาพวาดสมุนไพรที่ซับซ้อน “ตำราเล่มนี้มีภาพประกอบที่ละเอียดอ่อนมาก” อวี้เหยียนกำชับขณะวางตำราลงบนโต๊ะในห้องสมุดเล็กๆ ที่อยู่ติดกับห้องทำงานของเขา “เจ้าต้องคัดลอกรายละเอียดให้ครบถ้วนและแม่นยำที่สุด”“ได้เลยเจ้าค่ะท่านหมอ ข้าถนัดเรื่องการวาดภาพรายละเอียดและสัดส่วนที่ซับซ้อนอยู่แล้ว” ซูฉิงรับคำอย่างกระตือรือร้นงานคัดลอกเริ่มต้นขึ้นอย่างเคร่งเครียด ซูฉิงไม่ได้คัดลอกแค่ภาพวาดสมุนไพรตามตำราเท่านั้น แต่เธอยังเพิ่มภาพประกอบเสริมที่อิงจากความรู้ทางการแพทย์สมัยใหม
Ler mais
บทที่ 2 หญ้าดับไฟราคะ ตอนที่ 4/5
ซูฉิงทำได้แค่ถอนหายใจและจำใจทำลายภาพวาดที่เธอวาดเสริมไป อวี้เหยียนยืนคุมเธออยู่จนกระทั่งทุกภาพถูกทำลายจนหมดเมื่อความโกรธสงบลง อวี้เหยียนกลับมานั่งครุ่นคิด เขาต้องยอมรับว่าถึงแม้ภาพวาดจะโจ่งแจ้งแต่ความรู้ที่ซูฉิงพูดถึงนั้นแม่นยำและก้าวหน้ากว่าที่เขามีอยู่มากนัก เขายังคงต้องการความสามารถของเธอ “เจ้า... จงคัดลอกสมุนไพรต่อไป แต่... ห้ามวาดภาพประกอบใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับร่างกายมนุษย์อีกเด็ดขาด” อวี้เหยียนสั่งเสียงอ่อนลงซูฉิงยิ้มเธอรู้ว่าท่านหมอเทวดาโกรธ แต่ก็แพ้ความรู้ของเธอเสมอ การได้เห็นใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาแดงก่ำแบบนี้ มันคือยาบำรุงหัวใจชั้นดีสำหรับเธอหลังจากเหตุการณ์วาดภาพกายวิภาคอันอื้อฉาว อวี้เหยียนพยายามรักษาระยะห่างจากซูฉิงอย่างเคร่งครัด เขามอบหมายงานที่ต้องใช้ความรู้ของเธอผ่านคนกลาง หรือไม่ก็ส่งคำสั่งผ่านประตูห้องทำงานที่ปิดสนิท แต่โชคชะตาไม่เข้าข้างท่านหมอเทวดาวันต่อมา มีคนไข้รายหนึ่งถูกนำตัวมาที่โรงหมอ เขาคือท่านบัณฑิตซุน ชายชราผู้มีชื่อเสียงด้านความเคร่งครัดและจริยธรรม แต่ตอนนี้เขามีอาการวิตกกังวลรุนแรงและอ่อนเพลียเรื้อรัง จนไม่สามารถทำงานได้อวี้เหยียนตรวจชีพจรของบัณฑิตซ
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status