All Chapters of [Unlimited Money] ระบบเงินทุนไร้ขีดจำกัด: Chapter 91 - Chapter 100

แปดโมงเช้าของวันจันทร์อันแสนวุ่นวาย ขาวใหญ่ของวันนี้ยังคงเป็นเรื่องของบริษัท FP เหมือนที่ผ่านมา แต่ทว่าวันนี้ทำให้หลายคนแตกตื่น นั้นก็คือการเปิดราคาชิปอย่างเป็นทางการแต่สิ่งที่หลายคนให้ความสนใจก็คือราคาที่พวกเขาตั้งเอาไว้ชัดเจน สามเท่าสำหรับบริษัททั่วไป และ ห้าเท่าสำหรับบริษัท F&Mทำให้หลายบริษัทกำลังหัวหมุน ต่างคนต่างติดต่อไปยังบริษัท FP เพื่อเจรจากำหนดราคาอีกครั้ง ทว่าพวกเขาก็ไม่รับสาย แม้แต่คนที่รู้จักในบริษัท FP ยังไม่สามารถช่วยอะไรได้"ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดีใช่ไหม มีคนสั่งซื้อเท่าไหร่แล้วเหรอ"ประธานใหญ่ถามขึ้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม เมื่อเห็นข่าวการเปิดตัว"มีคนสั่งซื้อชิปทั้งหมดหมื่นชิ้นครับ และมีหลายบริษัทที่กำลังเจรจาอยู่" ประธานพูดตอบ"ดูคนพวกนั้นสิ พยายามกันมากเลยนะครับเพื่อติดต่อพวกเรา ทำเอามือถือดังไม่หยุดจนต้องถอดสายออกกันเลย"ภัทรพูดพลางหัวเราะออกมา เขาแอบสมเพชคนพวกนั้นที่เอาแต่โทรมาต่อราคา แทนที่จะสั่งซื้อชิปไปเลย ก็รู้อยู่ว่าราคาไม่สามารถลดได้อีกแล้ว"คุณพ่อครับ กลุ่มบริษัทชั้นนำได้ส่งของขวัญมาให้แล้ว ดูเหมือนพวกเขาจะเห็นถึงความแข็งแกร่งขอพวกเรา อีกไม่นานบริษัทของเราคงจะ

ยาหยีนั่งฟังต่อ หลังจากนึกถึงเรื่องราวในอดีต เธออยากรู้ว่าเขาจะพูดอะไรต่อ จะเปลี่ยนไปจริง ๆ หรือเป็นแค่การเสแสร้ง"พี่ได้ยินว่าเธอ เป็นเจ้าของบริษัท supfm แล้วทำไมไม่บอกพี่บ้าง เผื่ออนาคตเราอาจจะได้ร่วมงานกัน พี่สามารถช่วยให้บริษัทของเธอไปถึงระดับโลกได้เลยนะ หรือว่านี่จะเป็นโครงการวิจัยที่เคยบอกเหรอ"'ถ้าหากได้ร่วมมือกัน อย่าว่าแต่บริษัทแผ่นดินใหญ่เลย ต่อให้เป็นพวกตะวันตกยังเทียบไม่ได้ คราวนั้นก็ถึงคราวรวยแล้ว ฉันต้องหาวิธีเอาข้อมูลจากเธอให้ได้'อีเดนปั่นหน้ายิ้มแย้มอบอุ่นอย่างเคย พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนนุ่ม อย่างที่เคยพูดกับเธอ"ใช่ค่ะ ฉันเป็นประธานของบริษัท แต่ไม่จำเป็นต้องบอกหรือเปล่า เพราะพี่น่าจะรู้อยู่แล้ว ส่วนเรื่องไประดับโลก คงยังไม่กล้าฝันหรอกค่ะ""พี่สนใจในชิปประมวลผลของบริษัทเธอนะ เป็นโอกาสดีที่จะร่วมมือกัน พอดีพี่มีคนรู้จักเยอะ ในอนาคตต้องสามารถช่วยพัฒนาชิปไปอีกระดับแน่"เขายกแก้วไวน์ขึ้น กรีดกรายปลายนิ้วประคองก้านแก้วอย่างมั่นคง ก่อนจะหมุนข้อมือเบา ๆ น้ำสีแดงเข้มไหลวนตามผนังแก้ว คล้ายคลื่นที่กำลังเล่นกับแสงไฟระยิบในห้องอาหารหรู"ดื่มสักหน่อยสิ เป็นไวน์ที่เธอชอบนะ""ค่ะ ฉ

เช้าวันต่อมาหลังจากตลาดหุ้นเปิดอีกครั้ง หุ้นของบริษัท FP ก็ดิ่งลงจนถึงจุดต่ำสุด ราคาวนอยู่ที่ 20-35 บาท ทำให้มูลค่าบริษัทหายไปเกือบ 70% ในวันเดียวกลุ่มบริษัทที่เป็นพันธมิตรก็แยกตัวออกมา ไม่มีใครอยากโดนลูกหลงจากเหตุการณ์นี้ พวกเขาต้องเฟ้นหาพันธมิตรคนใหม่ หรือบางทีอาจจะเป็นพวกเขาเอง"สวัสดีครับคุณอีเดน"คนในห้องลุกขึ้นทักทายชายหนุ่มอายุยี่สิบแปด คนรุ่นหลานที่พวกเขาให้เกียรติมาก ยิ่งเป็นตอนนี้ที่ต่างฝ่ายต่างไม่มั่นคง"เชิญนั่งตามสบายครับ ไม่ต้องเกรงใจหรอก เราคนกันเองทั้งนั้น"เขาพูดด้วยรอยยิ้มพร้อมนั่งลงช้า ๆ สายตากวาดมองประธานบริษัทชั้นนำของประเทศ ที่กำลังจะถูกคลื่นของบริษัท FP กระแทกจนพังทลายและเขาก็คือทางรอดเพียงหนทางเดียวเท่านั้น"ทุกคนน่าจะรู้แล้วว่าบริษัท FP ประสบปัญหาใหญ่จนต้องล้มละลาย และจะส่งผลอย่างไรต่อบริษัทอื่นก็คงจะทราบดี ผมจึงมีข้อเสนอมาให้ทุกคน""ข้อเสนอที่ว่าคืออะไรเหรอครับ พวกเราต้องทำอะไรบ้าง"คนในห้องประชุมทั้งเก้าคนต่างก็อยากรู้ว่ามีเงื่อนไขอะไร ที่เขาต้องการ"รู้จักกลุ่มอิทธิพล Elite ของประเทศเราไหม"คำถามนั้นทำให้คนในห้องตาเบิกกว้างขึ้นมาทันที พวกเขาอยู่ในวงการธุร

เอสเดินเข้ามาในห้องทำงานของยาหยีหลังจากกลับมาจากดาดฟ้า พอมาข้างในเธอจึงหันมามองเขาด้วยสายตาขุ่นเคืองเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มจาง ๆ ออกมา"พี่เอสไปไหนมาเหรอคะ ว่าจะชวนไปกินข้าวด้วยกันแท้ ๆ"น้ำเสียงใสเอ่ยออกมา แต่สีหน้าของเธอแสดงออกว่ากำลังเสียดายโอกาสดี ๆ กว่าจะได้เจอเอส เธอต้องหาเรื่องให้เขาเข้าบริษัท แม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อยก็ตาม แต่สุดท้ายยังไม่ได้ใช้เวลาด้วยกันเลย"ไปสูดอากาศที่ดาดฟ้า เธอยังไม่กินข้าวเที่ยงเหรอ เราไปตอนนี้ไหม""ยังเลยค่ะ พี่ต้องเลี้ยงของอร่อยแล้วล่ะ""แน่นอน อยากกินอะไรก็ตามใจเลย"เอสรู้สึกว่าเธอเปลี่ยนไปมาก ๆ จากคนที่หน้าเขายังไม่อยากมอง แถมนิสัยเย็นชาของเธอจากเมื่อก่อน ใครจะรู้ว่าจะเป็นคนขี้อ้อนแบบนี้เธอยิ้มกว้างรู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันที ก่อนจะคว้ากระเป๋าใบเล็กบนโต๊ะขึ้นมาสะพายบ่า ทั้งสองคนจึงเดินออกมาจากห้องพอมาถึงร้านอาหารเอสได้แต่นั่งดูเธอสั่งอย่างตั้งหน้าตั้งตา ตอนแรกเขาว่าจะไม่กิน แต่พอมาถึงก็หิวขึ้นมาเลยสั่งสองสามอย่าง"จะกินหมดไหมเนี่ย ตัวแค่นี้เองสั่งอะไรเยอะ"เอสเห็นอาหารบนโต๊ะก็รู้สึกเสียดาย เพราะรู้ว่าเธอกินไม่หมด"ก็อยากกินทุกอย่างเลยนี่นา ทำไงดี"เธอทำหน้า

เมื่อรถแท็กซี่ขับมาถึงหน้าประตูบ้านหลังใหญ่ในย่านคนรวย สีหน้าของอลิซพลันเปลี่ยนไปทันที แม้จะไม่รู้แน่ชัดว่ามีอะไรรออยู่ แต่เธอคาดเดาเอาไว้แล้วว่า เรื่องนี้ร้ายแรงแค่ไหนขาเรียวเดินข้ามประตูเข้าไปอย่างมั่นคง ใบหน้าเรียบนิ่งก่อนจะยิ้มบาง ๆ หลังประตูถูกเปิดออก รอยยิ้มของเธอจางลง เมื่อเห็นคนที่อยู่ในห้องโถงพวกเขาคุยกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียดกว่าเดิม เมื่อเห็นร่างเล็กของเธอเดินเข้ามาก็หยุดนิ่ง ทุกคนหันมามองคนที่มาใหม่ แต่ละคนมีสีหน้าแต่กต่างกันไป เธอยิ้มสู้ก่อนจะยกมือไหว้"สวัสดีค่ะคุณปู่" เธอเอ่ยเสียงเบาเสียงทักทายที่คุ้นเคยจางหายไปกับความเงียบ มีเพียงมือของชายชราที่นวดคลึงขมับทั้งสองของตน หลังจากรู้ขาวเขาก็ปวดหัวแทบจะระเบิดออกมา และกลุ้มใจจนทำอะไรไม่ถูกแล้วอลิซหันไปมองหาบิดาที่นั่งข้าง ๆ เขาเองก็ทำหน้าไม่ต่างกันมาก มีแค่ใบหน้าของหญิงวัยสี่สิบที่หันมายิ้มให้ นั้นคือมารดาของเธอ"มานั่งก่อนสิลูก แล้วค่อย ๆ อธิบายให้คุณปู่กับคุณพ่อฟัง ว่าเรื่องราวทั้งหมดเป็นยังไง"เธอพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลง พลางสังเกตสีหน้าของคนอื่นด้วย ตรงนี้มีลุงของอลิซมาด้วย ทั้งสองสามีภรรยามาด้วยกันเพราะเป็นปัญหาของบริษัท