The CEO’s RANSOM のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

Celeste’s POV:“Good morning Sir Liam,” bati ng mga empleyado na nakakasalubong namin pagkalabas namin sa elevator at tumatango lang naman si Liam bilang sagot sa kanila. Nandito na kami ngayon sa building ng company, naglalakad sa isang napakahabang hallway papunta sa office n’ya. “Celeste!” Nang may kumalabit sa likuran ko ay napahinto ako at napalingon. “Bakit nandito ka sa 23rd floor?” Nakakunot noong tanong ni Reese habang may yakap-yakap na puting folders. “Teka, sino ‘yang kasama mo-“ hindi n’ya natapos ang sasabihin nang mapalingon na rin si Liam sa kan’ya. “I’ll give you a minute to talk to your friend,” mahinang bulong ni Liam sa akin tapos ay humakbang papalayo sa amin habang nakatingin sa kan’yang relo. “Who’s that?” Nakangiting tanong ni Reese habang sinisilip si Liam, “pogi ah? Matagal naba s’ya nagtatabaho dito? Bakit ngayon ko lang s’ya nakita?” “Teka, isa-isa lang.” Sunod-sunod ang tanong n’ya at hindi ko alam kung papaano sasabihin kung sino si Liam dahil hindi

Liam Horton’s POV: Celeste’s and I are done eating and I’m back in my office to do my work. While scanning the documents she sent me earlier, I couldn’t stop thinking about her background. Binuksan ko ang drawer sa kanan ng table ko at kinuha ang itim na folder. Binuksan ko ito at bumungad sa akin ang litrato ni Celeste. She studied abroad and everything there seems normal and after graduating, she went here to the Philippines and met my nephew, Henry. Henry helped her get in the company and together they dated for almost a year. Along the investigation, nalaman ko mga kalokohan na ginawa n’ya kay Celeste and to be honest? I feel bad for her. Mabuti na lang at natauhan s’ya, she left Henry and that man deserves the humiliation he’s been going through. Mabilis na lumipat ang mata ko sa phone ko nang tumunog ito. Henry’s calling. “Get out there. Now.” His voice sounds mad.“Why don’t you come in my office?” Tanong ko. “I’m busy and I don’t have time for you,” Walang ganang sabi ko s

Celeste's POV:Nang makitang umalis ang nakabantay sa tapat ng kwarto ko ay maingat kong binuksan ang bintana. May malaking puno sa gilid kaya naman mabilis na lang para sa akin ang makababa dahil nasa 2nd floor lang rin ang kwarto ko rito. Maingat akong kumapit sa puno at nang makatungtong ako rito ay sinara ko ang bintana at tahimik na bumaba. Pagkatungtong ko sa damo ay saktong may padaan na guard kaya naman mabilis akong nagtago sa puno. Nang huminto ang security guard ay sumilip ako at nakita ang likuran nito habang may kausap sa cellphone, "The package will go there as planned. Don't worry. The truck will go in 5 minutes." Tumingin ito sa relo n'ya habang nagsasalita at nang makita ko ang side profile n'ya ay nalaman kong si Tristan pala ito. Ang head ng security dito. Matapos n’yang ibaba ang tawag ay nagsimula na s’ya muling maglakad papalayo. This is my chance. Kailangan kong hanapin ang truck na tinutukoy n’ya. That’s the easy way for me to get out of here. Bawat hakbang

Liam Horton's POV: "I signed the marriage contract." Nilapag ni Celeste ang puting folder sabay umupo at kumuha ng pagkain na nakahanda sa lamesa.Kinuha ko ang folder at binuksan ito. Bumaba ang tingin ko sa papel papunta sa ilalim kung nasaan nakasulat ang pangalan ni Celeste pati na rin ang kan'yang pirma."We will talk about the marriage later." Nilagay ko sa suitcase bag ko ang folder at humigop sa black coffee na pinagawa ko. "Do we really need to do it in a church?" tanong n'ya sabay sumubo ng bacon. "Can we just process the marriage's paper?" "We can't," derekta kong sagot. "The world needs to know you married me. My enemy needs to know you're off limit. They can't touch you." Nakita kong natigilan s'ya saglit dahil sa sinabi ko, "Alright, if that's what needs to be done." Pinagpatuloy n'ya ang pagkain at habang ngumunguya s'ya ay nagsalita ako, "Did you go somewhere else last night?" Muli s'yang natigilan at nasamid dahil sa tanong ko. "Here, water." Inabutan ko s'ya ng

Nagkaroon ng emergency meeting si Liam kaya naman mag-isa lang akong nagsukat ng gown para sa kasal namin bukas. "Are you sure aabot yung customization bukas?" Nakakunot noo kong tanong kay Hannah habang pinagmamasdan ang sarili sa wall mirror. "Don't worry, Ms. Celeste, we will work on your request overnight." Ngumiti s'ya sabay tinignan ang suot ko sa salamin, "You look beautiful.""Thank you." Saktong-sakto sa katawan ko ang size ng dress kaya naman ang papalitan na lang ay ang mga diamonds na ni-request ko. "Actually.. do you have a red rose necklace?" Lumingo ako sa kan’ya at ngumiti rin.“Of course, we have those.”“Perfect. I’ll change to my clothes now. Babalik pa ako sa office,” paalam ko sa kan’ya.Tumango s’ya at sinenyasan ang mga tauhan na isara ang matataas na puting kurtina. Agad naman na akong nagbihis ng damit ko pang-office. Pagkalabas ko sa dressing room ay lumapit sa akin si Hannah at may inabot na itim na envelope, ang invitation na pinagplanuhan namin kanina. B