All Chapters of Pantasya ni Tasya: Forbidden Desire 1 (SSPG): Chapter 101 - Chapter 110

Tasya's Point of View Hindi ko alam kung ikatutuwa kong naroon si Dominic ngayon. Inaasahan ko kasing tatawag lang siya at magrereklamo kung bakit umalis ako bigla. Or worse, he will ignore me. Pupuntahan pala niya ako. At mukhang doon siya tumuloy agad."It's late, bakit ngayon ka lang?" Tanong niyang hindi ko sinagot.Inalis ko ang sapatos ko bago lumapit sa kinaroroonan niya. "Ikaw ang dapat kong tanungin, Dominic. Bakit ka narito? Paano mong nalaman na nandito ako?"Tumayo siya. Tinapatan ako.Tiningala ko siya. Hindi nagpakita ng anumang emosyon. I shouldn't. Parte ng laro ito. "Sinabi ba ni Trisha na umalis ako?" tanong ko. Hindi pa rin malinaw kung paano niya ako natunton.Hindi niya din ako sinagot. Tumitig lamang siya sa mga mata ko. Parang pilit niyang pinapasok ang kalooban ko. But sorry, I put a wall on it. Hindi ko ito hahayaang matibag na lang basta. Ilang beses man niyang nagawa.Umiwas ako ng tingin. Pagkatapos ay pumunta sa kama. Naupo doon. "If you are here to c

Tasya's Point of View Imposible. Kilala naman siguro sila ng mga taong makakasalamuha niya sa party. Kilala kung sino ang asawa ng isang Dominic Dela Rosa. For sure, ipapakilala niya lang akong secretary niya. Gaya ng sabi niya noon, his secretaries accompanied him to parties.Ganoon din lang ang role ko panigurado. Tanggihan ko kaya?Napailing ako. No! This is my chance to make my move. Ayaw ko ng tumagal pa ang mga balak ko. I need to do it faster tapos ay mawala na lang na parang bula sa paningin nila. Hindi kami sabay umalis ng opisina gaya ng dati. Nauna na ako dahil mag-o-overtime pa raw siya. Hindi na ako nagpumilit samahan siya gaya rin ng dati. I should stop caring for him. Lalo na at gusto ko ng ipagsawalang bahala ang damdamin kong lalong lumalalim para sa kaniya.Strictly business. Iyon ang kailangan ko sa kaniya. Siya ang paraan para maiparamdam ko kay Tasya ang lahat ng pasakit na naranasan ko at magkapera. Kailangan ko lang patatagin ang pader para hindi magiba ng s

Tasya's Point of View Muling nilagay ni Dominic ang kamay niya sa beywang ko. Gusto kong lumayo sa kaniya pero mahigpit ang hawak niya roon. Pasimple ko pa siyang siniko pero hindi siya tuminag. Ramdam niya ang galit mo alam ko."I'll explain later..." bumaba ang ulo niya para bulungan ako. Pero hindi nabagi niyon ang umasim na hilatsa ng mukha ko.Ang ikinainis ko, nagawa pa niyang ngumiti nang maluwang kay Mr Lancaster."Mr Lancaster, this is Natasha. She's..."Parang ayaw kong marinig ang sasabihin niyang pagpapakilala sa akin. Anong sasabihin niya. Secretary niya ako. That I accompanied him para sa matanda? He is using me iyon ang totoo!"She is my wife sister..."Hindi ako makapaniwalang napatingin sa kaniya. Mas masakit pa palang maipakilalang kapatid ng asawa niya kasya sekretarya.Pinilit ko muling kumawala sa hawak niya pero mas naging possessive ang hawak niya sa akin."Nice to meet you, Natasha."Inilahad ni Mr Lancaster ang kaniyang kamay. Lumingon ako sa kaniya. Nahiya

Tasya's Point of ViewI heard the click of the doorknob that was being locked. Hindi binitiwan ni Dominic ang mga labi ko habang abala ang kamay niya sa kung ano. Pinilit kong itulak siya. Huwag madarang sa nagbabaga niyang halik. But he is persistent. Ayaw magpatinag."Sinimulan mo ito Tasya. Tatapusin natin ito," bulong niya sa gitna ng kaniyang halik. Mapanukso. Mapang-akit ang kaniyang tinig.Tama naman siya. Sinimulan ko ang apoy. Ngayon ako ang tinutupok nito. Gustong kong huwag patulan, pero may sariling utak ang katawan ko. Kusang bumigay. Kusang nagpaubaya sa marubrob niyang halik.Napasinghap ako nang halikan niya ang leeg ko. Sinipsip niya iyon. Medyo naitulak ko siya dahil alam kong magmamarka ang ginawa niya. Pero wala siyang pakialam."Ano ngayon kung wala akong karapatan sa iyo, Tasya. Your body is saying different things. You want me..." paos na usal niya. "You want me to touch you like this..." Pumasok ang kamay niya sa laylayan ng gown ko. Hinanap ang parteng masela

Tasya's Point of View "Happy birthday, anak..."Natigilan ako. Is it my birthday? Hindi ko na maalala. Hindi din naman ako nagsecelebrate. Kinalimutan ko na ang kapanganakan ko dahil hindi naman iyon importante. Kung hindi lang ipapaalala ng mga taong nakakaalala ay hindi ko pa alam na kaarawan ko pala. "Naalala kong birthday mo kaya nagluto ako ng mga paborito mo. Hindi bale, next time na lang na magcelebrate tayong dalawa na magkasama," sabi ni Papa. Sa tono niya, parang kinukunsensiya pa niya ako.Halos masugat na ang labi ko sa pagkagat. Alam kong gumagawa ng paraan si Papa para makasama ako at makabawi sa akin. Pero sa tuwina, hindi siya kayang tanggapin ng sistema ko. Hindi siya madaling gawin. "Anak...""Salamat, Pa dahil naalala mo ako. Pero matagal ko ng kinalimutan na kaarawan ko ngayon. Hindi importante sa akin ang araw na ito..." sabi ko. Mas maiging sa simula pa lang ay alam na niya."Naiintindihan ko...""Sige na po. Busy ako."Hindi ko na hinintay na sumagot si Pap