บททั้งหมดของ Pantasya ni Tasya: Forbidden Desire 1 (SSPG): บทที่ 121 - บทที่ 130

Dominic's Point of View "What? Hindi ka na dapat nakipagkita kay Mama, Trisha. Alam mong hindi mo kailanman matutunaw ang puso niya. It was hardened with hatred already..." ika ko. Ayaw kong lakipan ng galit ang boses ko pero hindi ko napigilan. Kung kanino ako nagagalit ay hindi ko din matanto."I...I just want to try again, Dom. Hanggang hindi niya ako natatanggap, mas mahihirapan ka..."Shìt. Nalaman kong sinampal ni Mama si Trisha. Sinaktan na niya ito physically. Kung dati, panay masasakit lang na pananalita, ngayon, nagawa na niyang saktan ang asawa ko."I'm okay. Can you just come here. Ipapakilala ko pa sa iyo ang kapatid ko. We will meet her here at my restaurant. Papunta na siya..."Napabuntong hininga na lang ako. Isa pa iyon. Hindi ko na alam kung maniniwala pa ako na kapatid niya ang ipapakilala talaga. Kilala ko na ang likaw ng bituka ni Trisha. Dahil sa pressure na ginagawa ni Mama sa kanya, nakakagawa siya ng desisyon na hindi muna ako kinukunsulta. Na kahit nasakta

Dominic's Point of View "Dom, thank you. Hindi mo talaga ako kayang tiisin. Tasya needs the job..."Pinilit kong ngumiti. "Basta para sa iyo..."Yumakap sa akin si Trisha. Yumakap ako pabalik dahil gusto kong ipadama sa kaniya na mahalaga siya sa akin. That I will always choose whatever makes her happy.Kahit na ayaw ko sanang mapalapit sa kapatid niya.My mind is always out of control when Tasya is near. Mukhang maling desisyon talaga ang ginawa kong pumayag. Dahil isa siyang temtasyon sa bawat araw na lumilipas. Kaya lagi na lang akong nagkukulong sa opisina ko para iwasan ang temtasyon na hatid niya.Mahirap magpigil sa sariling libog ng katawan. Lalo at alam kong sinasadya niyang akitin ko. It's hard to resist, but I need to. Hindi ako nag-asawa para lokohin lang siya.But...Tasya is not the only one who is making my mind crazy. Pati na mga taong umaaligid sa kaniya. Mga lalakeng nabibighani. "I have my ways..." sabi niya nang minsan isama ko siya sa isang meeting at wala siyan

Dominic's Point of View Sa una, medyo alanganin pa ang kilos ko. Hindi ko alam kung paano sisimulan ang lahat.Bahala na. She gave me a sign. Kaya susubukan ko.Umibabaw ako sa kaniya kahit na may kumot pang nakatabing sa katawan niya. "Why are you here?" tanong ko pa habang hinahalikan ang leeg niya.Wala siya sa kuwarto namin. Dito ko lang pala siya mahahanap.Napasinghap siya. Hindi siya sumagot. Pinagbutihan kong halikan ang leeg niya. Sinamyo ko ang mabango niyang amoy. Nakakagigil kaya kinagat ko pa iyon. Ewan ko, pero kakaiba ang pakiramdam ko ngayon habang hinahalikan si Trisha. Agad siyang tumugon. Walang kiyeme. Parang napossess ng kung sino. The way she kisses me back. May naaalala ako.Fùck! Nagulat talaga ako dahil hindi naman siya ganito dati. Hindi siya tumutugon ng ganito karubrob. May nagbago sa kaniya. May kakaiba sa mga kilos niya. And the taste of her lips...Mukhang lasing talaga ako dahil kung ano-ano ang napapansin ko.Nagtataka man, this is a good sign

Dominic's Point of View Tinawanan ko ang aking sarili. Gustong mawala? Eh hindi ba ako naman ang pumigil sa kaniyang makaalis. I bought her apartment dahil ayaw ko siyang mawala sa paningin ko! Napasabunot ako sa buhok ko. Bakit ko siya sinisisi sa lahat ng gulo sa amin kung ako din naman ang pumipigil sa kaniya para tuluyang mawala sa buhay ko.'You're bad, bro! Keeping both of them by your side? What's in your mind? Kailangan mong mamili.'Those words from Joshua came back to me. Paulit-ulit na umugong iyon da pandinig ko. Na para bang sinusundoy niya ang kailaliman ng kunsensiya ko. Hindi ko naman talaga kailangang mamili. Sa una pa lang, mali na ang sa amin ni Tasya.Mali pero pilit kong kinukumbinsi ang sarili kong wala akong guangawang masama.She was outside when I went to our room. Pinanood ko siya habang kausap ang Tyrone na iyon. Pinagmasdan ko kung paano siya tila nag-aalala. Bakas sa mukha niya na tila may problema.Lalabas sana ako para puntahan siya nang magring din a

Dominic's Point of ViewKumunot ang noo ko na napatingin sa nagkalat na laman ng box. Nagtaka ako sa nakikita ng mga mata ko.Medyo napatigil ako at napatitig lang doon ng ilang saglit bago ko nagawang bumaba para pulutin ang mga laman niyon.Wala na ang laruan niya. Iba na rin ang laman niyon. If I am not mistaken, may wallet pa roon at ibang mga bagay. Well, mahalaga siguro iyon kaya itinago niya.Habang pinupulot ang mga iyon ay may isang nakaagaw ng pansin ko. Isang maliit na laruan. Maliit na kotse na kulay pula na may tatak sa ibabaw na letrang T. Luma na iyon at may kalawang na. "Why does she have this?" tanong ko sa sarili. Sinipat pa iyong mabuti. Napaglumaan na laruan."Sir..."Dahil narinig ko ang pagtawag ni Lilia ay agad kong naibulsa ang laruan at ibinalik ang box sa dating kinalalagyan. Lumabas ako agad mula sa kuwarto ni Tasya bago pa man makita ni Lilia na doon ako galing. Agad akong nagtungo sa kuwarto namin nang matantong naroon na siya."Is that the food for Tri