All Chapters of Pantasya ni Tasya: Forbidden Desire 1 (SSPG): Chapter 71 - Chapter 80

Tasya's Point of View "I'm sorry, Tasya, kinausap ko na si Dominic. I explained to him na hindi mo sinasadya ang nangyari kagabi. I am weak kaya kaunting tulak lang ay natumba ako..." Ngumisi ako habang may sarkasmo na nakatitig kay Trisha. Sa umagang iyon ay may pagkakataon kaming makapag-usap at magharap. Hindi kasi siya pumasok. Maging ako, hindi ko gustong makasalamuha si Dominic. "Really?" Sarkastiko kong ika. "Tasya... don't get me wrong..." Tumaas ang kilay ko. This time, I need to tell her what I really want. Gusto ko, ipagpatuloy namin ang nasimulan."I want the money, Trisha..." ika ko. Ayaw ko ng mapatumpik-tumpik pa. "Dominic doesn't want to do it anymore. Gusto na niyang kumawala kami sa anino ng nakaraan..."Natawa ako. Siguro sa nakaraan nila. Pero hindi sa nakaraan namin. Hindi man niya ako pipiliin, alam kong ang katawan niya, ako ang gusto. At kailangan kong gamitin iyon para makuha ang perang kailangan ko.Tumayo ako. Dumukwang palapit sa kaniya. Bumulong. "I

Tasya's Point of View Kalma Tasya. Marami ka pang pagkakataon.Iyon ang sinasabi ko sa aking sarili. Huwag dapat akong mawalang ng pag-asa. Nakasunod ako sa kaniya habang papasok kami sa loob ng bahay. Napatigil siya bigla kaya nagtaka ako. Agad kong narinig ang hagikgik ni Trisha habang tila may kausap. Nang sumilip ako mula sa likuran ni Dominic ay nakita kong kausap niya si Fernando. Mukhang nagpapatawa ang lalake. Nasa sala sila at nakaharap sa TV. May pinapanood sila pero tila mas may atensiyon sila sa isa't isa.Una pa lang ay halata ko na na they are close to each other. As in my bond silang ewan ko kung nahahalata ba ni Dominic o sobrang tanga niya sa pagmamahal kaya hindi iyon nakikita."Hmmm," tikhim ni Dominic. Napalingon naman ang dalawa.Agad na tumayo si Trisha para salubungin ang kaniyang asawa. Parang wala lang sa kanila na naroon kami bigla. Ni hindi ko nakitaan ng hiya. Hindi pumasok si Trisha dahil medyo masama pa daw ang pakiramdam. At itong si Fernan, hindi pu

Tasya's Point of ViewNakaangkla ako sa braso ni Kyle. Pero halos wala ako sa aking sarili dahil sa nakita kanina. Naglalaro pa rin sa isipan ko ang masayang tinginan ni Trisha at Fernando. Na para bang isa silang masayang couple.Ewan ko. Pero bakit ako nasasaktan? Para kanino?"Tasya, focus, please. Nabayaran na kita kaya focus ka sa agenda natin..." bulong sa akin ni Kyle. Parang lalakeng lalake si Kyle dahil sa suot niyang suit. Kung hindi ko siya kilala personally, mapagkakamalan ko siyang lalakeng puwedeng maging prospect na boyfriend. Naitatago niya talaga ang pagiging binabae kung talagang gusto niya. Nagfocus nga ako. Pilit na binabalewala ang pumapasok sa aking isipan. I need to do my job properly para naman maging masaya itong si Kyle. And it's a party. Dapat ay mag-enjoy ako.Lumibot ang mga mata ko. Maraming kilalang tao akong namumukhaan. Malaki din ang event place kumpara sa inaasahan ko. Akala ko pipitsuging party lang iyong pupuntahan namin."Anong event ito, Kyle.

Tasya's Point of View Tinapangan ko ang aking sarili. Hindi ako nagpakita ng anumang takot sa kaniya habang palapit siya sa akin. Nakangiti siya na para bang isang mabuting tao. "Ano'ng ginagawa mo dito, Jericho?" Even my voice. I tried to be stable. Ayaw kong isipin niya na natatakot ako sa presensiya niya. Palaban. Iyon ang gusto kong tumatak sa isipan niya ngayon. Na hindi na ako ang babaeng nagmamakaawa sa kaniya noon para manatili siya at piliin ako. Hindi siya nagsalita. Mabilis lang siyang lumapit sa akin. Agad akong humarap sa receptionist para sana balaan at makiusap na tumawag ng pulis. Pero huli na dahil nahaklit ako agad ni Jericho at hinila papunta sa elevator. Hindi naman siya pumindot. "Jericho! Ano ba? Bakit ka ba narito?" Nagpumiglas ako. Lantaran na talaga siyang lapitan ako. Hindi ba siya natatakot na puwedeng may makakita sa kaniya at magsumbong sa asawa niya?Nagulat ako nang bigla niya akong sunggaban para halikan. Mabilis akong umilag. Pero malakas siya ka

Tasya's Point of View Hindi ko alam kung hanggang kailan ako naroon na nakasalampak sa sahig. Kung wala lang kumatok ay hindi ko pa magagawang tumayo.Binalewala ko ang pagkatok na iyon sa pinto. Pero hindi tumigil sa pagkatok ang nasa labas. Walang enerhiyang binuksan ko ang pinto. Agad na bumukas iyon dahil sa pagkakatulak ng nasa labas. Agad akong niyakap."Oh God. I'm glad you are safe, Tasya..."It was Trisha. Her warm hug stunned me a little. Unang beses sa loob ng maraming taon ay niyakap niya ako. Hindi lang basta yakap kundi may pag-aalala iyon. Ramdam ko ang paggalaw ng kaniyang balikat. Umiiyak siya.Pero hindi na ako padadala sa mga drama niya. Kumawala ako at itinulak siya. Malakas. Saktong naroon sa likod niya si Dominic kaya nasalo niya si Trisha.Hindi na ako nagulat na naroon din si Dominic. Naroon pa dahil mukhang hindi naman siya umalis.Walang emosyon na tumitig ako sa kaniya. Bago muling ibaling kay Trisha ang mga mata ko."I'm okay," sabi niyang tiningala si Do